فرمان آریا

متن دفاعیه سرور حجت کلاشی مسول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست نسبت به حکم صادره از دادگاه انقلاب

2012-01-30T09:09:00.000-08:00

متن دفاعیه سرور حجت کلاشی مسول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست نسبت به حکم صادره از دادگاه انقلاب

اتهام ایشان اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در حزب پان ایرانیست بوده است

به نام خداوند جان و خرد

پاینده ایران

قضات محترم دادگاه تجدید نظر استان خوزستان، این عجاله که شاءن لایحه ی دفاعیه ی اینجانب در اعتراض به رای بدوی صادر از شعبه ی ۴ دادگاه اهواز دارد، از حیث عدم پذیرش عنوان اتهام است که مقام تقریر می یابد والا با نظر به احکام صادره از سوی دادگاه انقلاب بر علیه آزاد اندیشان و فعالان سیاسی ، کیفیت مجازات مقرر در حکم –از حسن نیت قاضی شعبه ی فوق الذکر- به گونه ای است که جای ادنی بحث و اعتراض باقی نمی گذارد، بلکه از نوادر احکام موجود میان انواع خود است و عدم اعتراض به تدبیر نزدیکتر و به سلامت قرین تر می باشد. اما شدت اجحاف و ظلم در عنوان اتهامی در حق حزب پان ایرانیست اسباب آن شد که ملاحظات شخصیه را کنار گذاشته و بر سر آن باشم کز مختصری از زبده ی ادله ی منطقی و استدلالی و حقوقی در دفاع از اندیشه و راه و منش و غرض حزب پان ایرانیست با غوصی در ژرفای فهم و مخزن عقل، دامنی فراهم آورده و قلمی کنم. مطالبی که پرورده ام به آن مقام پایان خواهد یافت که از شما بخواهم که همراه با هم داد مظلوم از ظالم بستانیم و دو سوی یک حکم را در محکمه ی تاریخی با سنجه ی عدالت و منافع و مصالح و امنیت ملی به داوری نشینیم و چه بسا کیفر خواستی نو تهیه کنیم که در آن شاکی، من و شما و ملت مظلوم ایران باشد. چنین بادا! اگرچه اینجانب صلاحیت دادگاه انقلاب را به رسمیت نمی شناسم، اما این امر مانع از آن نخواهد شد که با شما هموطنان گرامی که کساء و کسوت والاشأن قضاء و قضاوت را به تن دارید، سخنی بگویم و لذا؛ فرصت دفاع منطقی از اندیشه و خط و مشی خود و حزبم را مغتنم شمرده و از حضرت حکیم می خواهیم که از خزانه ی حکمتش، قلمم را جوهری از عدالت و منطق ارزانی دارد تا از فیض خرد جاویدان، حکمت اندیشه و منش حزب پان ایرانیست را حکایتی سازم و بر گرده ی کلام بنشانم و به گوش آزاد جانان برسانم تا سیمرغ آگاهی در آسمان بیداری ملی، از انوار روشن حقیقت پری گشاید و آواز رهسپاری به فراز کوهِ فرّ و شکوه صلا دهد واز صفیرش، مرغان حقیقت جو که لانه به اذهان بیدار دارند وبر بیضه ی آگاهی و دانایی نشسته اند، جملگی یکدل و هم رأی به سوی مقصد عالی پای همت فشارند و سرود خوانِ نغمه ی مهر باشند و چنگ یکرنگی و پایمردی بنوازند و امنیت از منقار حکمت
منشأ شان چکیده و خستگان تلاطم ناامنی و بیداد را تسکین و آرامش دهد. چنین باد.

قضاوت محترم!

“عضویت در حزب غیر قانونی پان ایرانیست که هدف آن بر هم زدن امنیت کشور است “، عنوان اتهامی می باشد که دادستان محترم علیه اینجانب تحریر کرده است. این گزاره با توجه به محتوا به دو بخش قابل تجزیه است: آن بخش که بحث غیر قانونی بودن حزب است– مبتنی بر اصل قانونی بودن جرم و مجازات - دفاعی حقوقی می طلبد و رفع و دفع آن به ماده واصل ممکن است؛ اما جزء دوم که بر هم زدن امنیت کشور را هدف حزب دانسته و بر آن حمل کرده جدا از بحث حقوقی، دفاعی عقلی و علمی و استدلالی می طلبد که از این جزء دوم دفاع واستدلال خود را آغاز می کنم:

الف) آماج وغایتِ سرشت و درونمایه ی حزب پان ایرانیست امنیت ملی می باشد.

دادستان محترم آنچه بعد از” که” توضیحیه آورده _یعنی بر هم زدن امنیت کشور_ را به عنوان هدف برای حزب پان ایرانیست مسلم دانسته و گویا محل استناد ایشان یا اقوال و نظریات چندنفر از امنیتی های استان باشد و یا استنباط شخصی مشارالیه؛ حال آنکه این وصف خلاف واقع و حقیقت بوده و با غایت و هدفی که در دل اندیشه و نظام فکری پان ایرانیسم مکتوم است مغایرت کامل و تام دارد. هدف حزب پان ایرانیست که ملهم از نهضت پان ایرانیسم می باشد، امنیت زایی و رسیدن به امنیت پایدار و شکوه ملی است و اتهام بر هم زدن امنیت کشور به این حزب از ناحیه ی کسانی ارسال مسلم شده که خود با مطلوب و محور قرار دادن منافع شخصی و ترجیح آن بر مصالح ملی و سعادت ملت- در صورتی که از ناآگاهی نباشد – امنیت و موجودیت کشور را در معرضتند بادهای سهمناک قرار داده اند و به تخریب پایه های هر آنچه برای امنیت لازم است مشغولند. شما را در معرض این پرسش اولیه قرار خواهم داد که مأخذ اخذ صفت بر همزنندگی امنیت چیست و از حاق چه امری انتزاع و چونان امری مسلم و بدیهی التصدیق به موضوع خود حمل شده است؟ خصیصه ی ذاتی آنچه دایر مدار موضوعش ملت ، مسایل وامورملی وغایت و شأن وجودیش تعالی شأن ملت و میهن است ، بهیقیین نمی تواند دشمنی با ملت و اقدام علیه امنیت آن باشد ؛پنداشت چنین تهافتی بیگمان ازناحیه ی تصور نادرست برخاسته ؛ موضوع پان ایرانیسم امور ملی وبررسی وشناخت مسایل عارض بر ملت جهت شکوه ایران است، چگونه تری از آب و گرمی از آتش قابل انفکاک است که خصلت لحاظ امنیت ملی از پان ایرانیسم و حزب پان ایرانیست قابل انفکاک باشد.

الف-ب) دفع بدیهی و اولیه بودن حمل وصف بر هم زنندگی امنیت بر حزب مذکور و اشاراتی در باب اینکه حزب پان ایرانیست خواهان امنیت ملی و بهروزی ایران است.

الصاق هدف بر هم زدن امنیت کشور به امری مانند حزب،یا می بایست با نظردقیق به اندیشه و نظام فکری آن ممکن شود ویا از فحص و تحقیق در روش ها و شیوه های به کاررفته ی مسلم از سوی آن موجودیت که اثر سوء آن بر امنیت ملی از راه درست به اثبات رسیده،حاصل شده باشد. از اینروی ذیل آن مقدمه را تطویل داده و می پرسیم آیا غایت و هدف حزب و این تفکر که پان ایرانیسم باشد بر هم زدن امنیت کشور است و آیا این نظام فکری به خود سازمان می دهد که بر علیه امنیت ملی اقدام کند؟ آیا این تفکر در تار و پود خود با امنیت ملی مخالف است؟ مبادی و آکسیونهای آن کدام است؟آیا منطق آن طوریست که امنیت ملی را امری نامطلوب می پنداردو قصد برهم زدن و امحای آن دارد؟ حاشا که چنین باشد پاسخ به طور مجمل این است که: پان ایرانیسم پاسخسیت به نیاز ملی ما در این دوران از حیات ملت و هدف این نهضت افزایش قوای فکری و معنوی و هر آنچیزیست که برای شکوه ملی لازم است و تعمق در این لوازم و فنون مرتبط با آن. بحثی است در حول مساله ی وجود ایران، دانستن و پرداختن به احوال این وجود شریف و فهم هر آنچه برای این وجود از حیث بودن و کمال بایسته است و جذب آن و دفع هر آنچه مضر است و نقض و کژی می آورد. پس با فهم و جذب و دفع، یعنی حکمت و غیرت همراه است. ما ایران را در دانش پان ایرانیسم چونان موضوع شناخت (علمی و نظری) مطرح می کنیم که غایت آن، نیل به شکوه ملی با علم به راه ها و چگونگی به دست آوردن آن می باشد؛ موضوع، ملت ایران است از آن حیث که صفات کمالی آن بالفعل شود و فرّ و شکوهش فزونی یابد، بدرخشد و مهبط صفات برین گردید.

پاسخ مطول: پان ایرانیسم بعنوان مکتب اصالت ملت

روزگارِ ما در دورانی واقع است که با تأخیر زمانی و تنها پس از شکست های ممتد قوای ایران از غربی ها و ظهور شبح مرگ و نابودی در افق زیستی مان در کانون توجه ما قرار گرفت و به آن آگاهی ضمنی یافتیم. نسبت میان ما و محیط در غفلت حاصل از انسداد و انحراف حوزه ی فکر و اندیشه از اصول حیات و قوانین عینی چنان دچار عدم تطابق شده بود که بحران حاصل از آن به چیزی جز قرارگرفتن در مسیر نابودی نمی تواست منجر شود چرا که موجودیت ها در پاسخ دادن های مدام به نیازها، هستی خود را باز تولید می کنند.اسارت بخشهایی از ایران بدست بیگانگان علایم حاد آن موقعیت بود. محیط، انسانی را می طلبید که تصویر آن در حوزه فکر و خود آگاه ما روشن نشده بود. مضمون «من» و دانش آن چونان موجودی تکامل نیافته می نمود که متعلق به عصر دیگری بود و بودن، «تکامل» و یافتن احکام بقاء و عمل به آن اصول را می طلبید. پان ایرانیسم آگاهی به این «صیرورت» است؛ یک دعوت و یک خودآگاهی برای «بودن» !: صورت سابق را به صورت لاحق دعوت می کند و در این صیرورت، آگاهانه به تمام علوم و تجارب بشری عنایت دارد. پیله همیشه امنیت نمی آورد، گاهی امنیت در شکافتن پیله است. امنیت و هر مفهوم دیگری با مراحل زیستی مرتبط می باشد. این صیرورت با عنایت به ماده ی موجود -که هیات کلی تمدن به ما رسیده امان با اجزا و مولفه هایش با این شرط که بتوان صفت گذشته را درآن اعتبار کرد – تمام حوزه های حیاتی یعنی همه ی حوزه ها وساحت هایی که با موجودیت ایرانی مرتبط است را با طرح پرسش و جستجوی پاسخ چونان موجود زنده ی متحرک در معرض این دگرگونی قرار می دهد. حوزه ی فلسفه و علم سیاست و تاریخ، زودتر از سایر حوزه های معنایی مورد پرسش قرار گرفت و پای در وادی حرکت گذاشت که این دگرگونی را می بایست از جهت زیست شناسی و جامعه شناسی تاریخی و دیرینه شناسی مفاهیم و التفاوت به منطق تحول، تولد، مرگ یا دگردیسی مفهومی مورد بررسی قرار داد تا امکان تعیین جغرافیای معنایی بودنمان ،سیاست و لذا بحث های اعتباری ارزشی متصف به آنها را یافت . بلحاظ مبحث نظری تا زمانی که ما ندانیم وضعیت مطلوب چیست، نمی توانیم بدانیم که وضعیت حاضر امنیت زاست ویا خطرزا و همین طور چه امری امنیت زاست و کدام امنیت زدا.
از این منظر است که می توانیم بفهمیم در دوران ناصری (ناصرالدین شاه) مبانی نظری مشروعیت حاکمیت ونظام معنایی که در آن ساختار سیاسی ظاهر می شد در معرض دگرگونی و حرکت واقع شد. در دوران ناصری به تدریج نظامی که با اراده ی الهی و به تأیید و حمایت او مختار اداره ی امور اجتماع بود و حکم نفس در بدن و سلطان کالبد و سایرین ابزار این نفس نفیس و شخص شخصی بودند، مورد شک و تردید و پرسش واقع شد. در نظام سابق کیفیت اداره امور اجتماع و خوشبختی و بدبختی عمومی به شخص پادشاه و رابطه ی او با اراده ی” امر متعال” بستگی داشت و مردم در اینباره مدخلیتی نداشتند؛ خوشبختی به فرّ پادشاه و برآمدن شخصی موید و مورد تأیید “امر متعال” باز می گشت و بدبختی خود نشانه ی روی برگرداندن بخت یا نظر متعال از فرد حاکم بود که خود لازم سربرآوردن دیگری و نشانه ای پر معنا در میان اجتماع بود و در این حوزه مفهومی، حمله ی وحشیان و بیگانگان و قتل عام به پادافره و سزای گناه کبیره ای باز می گشت که “دامن جمعی” را تر کرده بود. در نظام سابق حرکت و تحولات به نفس و عقل در سلسله مراتب طولی باز می گشت و هنوز قدرت فهم حرکت براساس مکانیسم و منطق درونی میسر نبود. حرکتِ کلیتِ طبیعت و دگرگونی حاصله و کون و فساد و تغییر و آمدن و رفتن صورت ها در کلیت به سلسله مراتب مربوط بود و امکان فهم حرکت به صورت درون سیستمی با اعتبار استقلال ممکن نبود.
امکان دگرگونی در حوزه ی سیاست با دیدن تجربه ی ملل دیگر ممکن شد و برخی نخبگان با تحولات و شیوه ی زندگی مردمان دیگر آشنا شدند. فهم عمومی و خردورزان و مصاحان بیوسان بودند که شاه و دربار مصدر اصلاحات و بهبود اوضاع باشند. اما پس از سپهسالار این انتظار در پی ناامیدی از دربار راه ظهور مفهومی جدید را مهیا کرد. از آن پس مسئولیت تاریخی در قبال شکوه و اقبال یا ادبار میهن و احوال مردمان برگرده ی ملت گذاشته شد. این معنی ومفهوم و مصداق آن به عنوان فاعل، امری نو در حوزه ی سیاست بود. ایرانیان به لحاظ تاریخی ملتی کهن هستند. اما فهم شأنی از ایرانیان که واجد قوه ی حرکت و مصدر امور و در نتیجه عامل خوشبختی و بدبختی و تدبیر امور ملک و میهن باشد امری جدید است و از آن پس، جهت و منطق حرکت ومفاهیم سیاسی این امکان را یافت که در درون هوشمندی ملی قرار بگیرد.
بدین ترتیب اراده ملی که از تجربه ی ملل دیگرفهمیده شده بود، در ایران محل پیدا کرد و در عرصه ی عمومی همه ی قوا و اراده ها به قانون اساسی که برآمده از اراده ی ملی و در جهت شرح ساختار قانونی قدرت و در بردارنده مصلحت عامه بود قرار گرفت و حکومت قانون یا مشروطه تحقق یا فت. اندیشه و مبانی نظری نهضت پان ایرانیسم منطبق و ماخوذ از این فرآیند تا ریخیست و هدف آن تکیه بر این «فاعل» در جهت شکوه و عظمت ملی می باشد که امنیت از عوارض آن است. این مختصر جهت شرح مبانی نظری نهضت پان ایرانیسم و ساختار سیاسی آن بود که مرتب شد پس از این ناحیه نمی توان مدعی شد که هدف پان ایرانیسم بر هم زدن امنیت کشور است. می ماند بررسی اوضاع و احوال و شرایط تاسیس و عملکردِ ساختار سیاسی آن اندیشه که همان حزب پان ایرانیست باشدو اینجانب در آن افتخار عضو دارم.
ب) بررسی پدیداری حزب پان ایرانیست و محاکمه ی این مطلب که آیا مشی این تشکیلات ضد منافع ملی و در صدد بر هم زدن امنیت کشور است یا بالعکس.
در جنگ جهانی دوم با اینکه حکومت ایران اعلام بی طرفی کرده بود قوای متفقین با تمسک به دلایلی واهی کشورمان را اشغال کردند. نیروی دریایی ایران در خلیج فارس درهم کوبیده شد و لشکر کرمانشاه و .. با رشادت های درخشان در میان خیانتها از پای در آمدند و با دخالت علل دیگر ایران زیر چکمه ی نیروهای بیگانه قرار گرفت. بذر تشکیل حزب پان ایرانیست در دل جامعه ی ایرانی در این شرایط ظاهر شد. با ورود نیروهای بیگانه به تهران، در میان نوجوانان جنبشی درافتاد،این تکان بعدها به جنش اجتماعی و سیاسی تبدیل شد که از دل آن حزب پان ایرانیست پدیدار شد. پس حفظ استقلال و حاکمیت ملی نقطه ی عزیمت این حزب است و بافت عاطفی ناخودآگاه و خود آگاه اعضا ء حزب را می سازد. حزب یان ایرانیست برآمده از مکتب پان ایرانیسم است، مکتب پان ایرانیسم بر همان مبنای نظری استوار است که بیشتر توضیح دادیم یعنی ملت را موضوع شناخت خود قرار داده و رهیافت های آن علمی و عقلی است و مرجعیت «عقل» را برسمیت می شناسد و دانش محور است و پرسش و مساله ی اصلی آن این می باشد که چگونه ایران می تواند به شکوه و عظمت دست یابد و پرسش فرعی اینکه چرا ایران از حال و احوال مناسب برخوردار نبوده و در دوران تجزیه ی خود به سر می برد؟وحدت ایران را مطلوب خود می داند و فلسفه ی وجودیش بر آن مبتنیاست.
از آنجائیکه این حزب بر زمین هوشیاری و تجربه ی تاریخی مشروطه تکیه دارد، ملت را به عنوان فاعل تاریخی برسمیت شناخته و راه حل خود را در کیفیت احوال «ملت» و فرزندان میهن به حیث دانش و قوای مادی و معنوی و فضایلی می داند که برای شکوه و عظمت ملی نیاز است. بنابراین مشی حزب نه مسلحانه و خشونت آمیز بلکه مبتنی بر تعقل، گفتگو و افزایش هوشیاری ملی است که شرط آن وجود جامعه ی مدنی و شکل گیری رقابت های آزاد و سهیم شدن همه در امر مقدس ملی می باشد. این حزب در دوران نظام پادشاهی با تکیه بر قانون اساسی و حفظ نظام قانونی، موافق مشارکت در امر سیاسی و تصاحب قدرت از طریق رقابت قانونی و صیانت از دستاوردهای مشروطه بود و می کوشید موانع مشارکت جمعی و عمومی را با نقادی قدرت از راه اصلاحات مرتفع و از سوی دیگر جلوی سیل انقلاب را بگیرد. حزب پان ایرانیست با فهم منطق انقلابیون، مخالف انقلاب بوده و اصلاحات را امری پسندیده و چونان تنها راه منطقی می فهمید. پیش فرض انقلابیون ملهم از اندیشه ی چپ اصالت انقلاب بود که بر دانشی مغلوط و مغشوش و مغالطات و مصادره به مطلوبات و خام اندیشی رمانتیک استوار بود وفهمی نادرست را چون کالای تبلیغاتی به عوام و جوانان تشنه ی عدالت و مساوات ارائه می کرد. پس از انقلاب اهتمام انقلابیون به ویرانسازی و انهدام هر آنچه به زعم آنها طاغوتی و امپریالیستی بود با نقد و مخالفت حزب پان ایرانیست مواجه شد. مشی حزب پان ایرانیست مشارکت و نقدو روشنگری بود. نه تمایلی به حرکت نظامی و انقلاب در انقلاب یا انقلاب مستمر یا هم آوایی با انقلابیون داشت و نه کناره گیری و قهر را درست می دانست. می کوشید با قرار گرفتن در مسیر تاسیس یک نظام حقوقی جدید و تقویت آن،چارچوبی صحیح برای اداره ی جامعه ای که شیرازه ی آن از هم گسیخته بود فراهم شود. نه می شد به نظام حقوقی نظام سابق دل بست که معدوم بود و نه می شد در دل اغتشاش و بی نظمیِ انقلابی ویرانگر زیست! نظام جدیدی می بایست تاسیس می شد و حزب پان ایرانیست قصد مشارکت و نه تسلیم بلکه حضور فعال مبتنی بر آگاهی تاریخی خود داشت البته در چارچوب شرایطی که غلیان عمومی و اوضاع اجتماع تحمیل می کرد و مزاج عمومی برساخته بود .از همان سپیده دم تاریخِ انقلاب، حزب با نگاه به واقعیت و خواست مردم نسبت به اشتباهات انقلابیون و حکام ،باتکیه برمنطق معترض بود و این شیوه تاکنون ادامه یافته است. همه ی این اقدامت تنها برای حفظ امنیت کشور بود. حزب منتقد و معترض بود و علیه ی همه ی آنهایی که ارتش ملی ما را با شعارهای مارکسیستی ومایویستی و اسلامی چپ به قربانگاه می بردند؛ مخالف بود و خون می گریست . آنها سرمایه های ملت بودند و امنیت زا و نه امنیت زدا. آنهایی که ارتش ملی ایران را ناتوان و زمین گیر کردند، اقدام علیه امنیت کشور می کردند و نه حزب پان ایرانیست که مخالف بود. احزاب تندروِ چپ و چریکی از حزب توده و سازمان نوید و فدایی و مجاهد تا هدایت ۱… متین دفتری، زحمت کشان کردستان سرمچاران بلوچستان و خلق عرب، یکصدا تسویه و انهدام ارتش را فریاد می زدند و سران ارتش را بی محاکمه و مظلومانه می کشتند و خلخالی قاضی الفضات جنایتکار، پیش روتر از آنها ،مسیر را هموار می کرد. سرمایههای نظامی، علمی و متخصص مملکت را سوختند و احوال مملکت را پریشان ساختند و زمینه را برای حمله ی صدام حسین مناسب و مساعد کردند. اقدام آنها علیه امنیت ملی بود اما کسی از این ناحیه علیه آنها اعلام جرم نکرد! در پی تسویه ها ی خونین ارتش و تهی شدن مصادر امور از افراد متخصص، نیروهای خروشان و جان بر کف که به قصد دفاع مقدس از میهن راهی جبهه های جنگ بودند، هشت سال با گوشت و استخوانِ خود از مرزها پاسداری کردند و نبود دستگاه فعال و آگاه و کاردان دیپلماتیک بدلیل تسویه های انقلابی، فروپاشی سازمان ارتش، طرح شعارهای تند و رایدکال در صحنه های جهانی از سوی مسولان حکومت، شرایط را روز به روز دشوارتر و هزینه های مادی و معنوی و انسانی جنگ را افزایش داد. پس از جنگ امید می رفت که ویرانی های حاصل از هشت سال مقاومت ترمیم و آباد شود و کشور مبتنی بر اصول و روش های صحیح عقلانی در راه پیشرفت و شکوفایی قرار بگیرد و از توان فرزندان این سرزمین به خوبی بهره گرفته شود و نگذارند خون شهدا و ایثار جانبازان و آزادگان به هدر رود. اما آنچه اتفاق افتاد این بود که عده ای فرصت طلب برمصدر امور قرار گرفتند و فن آلت دست کردن توده های مردم توسط آنها به کار رفت. فرزندان واطرافیانشان بر جان و مال و ناموس مردم حاکم شدند، فضای عمومی کشور را سخت امنیتی کردند و به نیروهای امنیتی حکم کردند که هر که و هر کس را که از برنامه ها و کار های آنها انتقادی کرد و یا مانع شد از سر راه بردارند و دودمانش برباد دهند. هر آنکسی که به برنامه و اعمال این حاکمان اعتراضی کرد به اتهام ضد انقلاب بودن با پرونده سازی های امنیتی مواجه شد. نه ماهواره ای در کار بود و نه گروه های حقوقی بشری و نه اینترت و رایانه، مخالفان بی پناه بودند و حاکمان قوی پنجه. امروز که پرده از رخسار و فریبکاران بر افتاده و اسرار هویدا شده، از آن مخالفان که به ناحق مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند به این دلیل که منتقد و معترض این حاکمان بوده اند ، اعاده ی حیثیت و عذر خواهی و طلب عفو وبخشش نمی شود بلکه بالعکس همچنان به بهانه ی ضد انقلاب بودن دچار محظورات هستند و درلیست سیاه جای دارند.
قضات محترم، بر سر آنم که با اجازه ی شما بگویم: می بایست جای شاکی و متهم را عوض کنیم اینجانب و بسیاری دیگر از فعالان سیاسی و آزادگانی که در دستگاه قضایی محاکم شده و می شویم و بسیاری از آنهایی که امروز به عنوان فعال سیاسی در زندان به سر می برند، نه تنها مجرم نیستند بلکه شاکیان بحقی هستیم که دادشان را نداده اند و مجرمان حقیقی آنان را با تکیه به قدرت به بند کشیده اند.
بزرگواران در کشور عزیزمان، گروهی که واجد اندیشه ای بوده اند و مدعی داشتن توانائی هایی برای اداره کشور بوده وبرای امور مختلف فرمول هایی داشته اند و خود را افرادی باتقوا در این مسیر می خوانده اند سه دهه و اندی بر ما حاکم شده و حکم رانده اند.موجودی که از عملکرد این مدعیان به وجود آمده، شرم هستی ست. فساد و تباهی همه ی جامعه را گرفته ؛اقتصاد و صنایع و کشاورزی ورشکسته و رو به ویرانیست، امور آباد بایر شده، متخصصین آواره، مدعیان برمسند، ارتشا و فحشا در اقتصاد آشفته گسترده و هزار کژی و کاستی که برای شمردن آنها هیچ رغبتی ندارم! شما خود به این مسائل مستحضرید، اطرافیان و بستگان و دوستان و خویشان شما هم لا بد اگر از شما احتیاطی نداشته باشند همین مطالب را خواهند گفت. این وصف عمومی حال جامعه است. وصفی عمومی؟ برای دیدن همه ی این تباهی ها نیازی به تئوری های پیچیده نداریم. از فرط عیانی قبحشان ریخته. محصول این بستر از بی شرمی دریده چشم است و گستاخ به پیش می تازد و آبروی آنکس که از پاکی و راستی نشانی دارد می برد. زبانش تمسخر است وکین و کنایه و فحش و عتابه! بزرگواران این موجود عجیب الخلقه که اگر خواستید وصفش از من بپرسید تا زبانی گشوده، قلمی رانده و کتابی فراهم کنم مر این موجود کریه المنظر از برای شما، محصول و برآمده از آن حاکمان است. بنا به فلسفه ی اسلامی که رابطه ی سبب و مسبب را پذیرائیم و هم نظر و هم رای؛ چیزی از هیچ پدید نمی آید و هر چیزی از هر چیزی نمی زاید، این موجود از هیات کلی آن حاکمان زاده شده است. نقصی در اندیشه ی آنها راه داشت، و آن اندیشه نمی توانست موجد وجود عالی مقام با حسن منظر شود، هچنین فرمول های آنها برای اقتصاد و فرهنگ و سیاست و… همه ره به ورشکستگی و سرشکستگی و تباهی و ویرانی می برد و از تقوای آنها جز سالوس چیزی بر نخاست. ما فیای هفت سری زائید که هم قدرت نظامی و امنیتی دارد و هم قضایی و هم اقتصای. در همه ی این سال ها هر آنکس، که خواست به اندیشه ( مبنای نظری ) یا فرمول ها و راه حل ها و یا تقواها و مهارت های آنها ایرادی وارد کند دچار روند فرسوده و فرساینده ی نظام امنیتی و قضایی شد. آنها اهل گفتگو و حساب و کتاب نیستند بلکه سخت ابا دارند و هر گاه مجبور به گفتگو شدند صحنه را به هم ریختند. تمام زبان ها و ذهن ها زیر ذره بین امنیت از منظر این اهالی قرار گرفته است. مردم نامحرم و نابالغ و صغیر فرض شده اند که کارشان به تایید و تحسین و استقبال گرم و زدن مشت محکم بر دهان دشمنان محدود است. این دید امنیتی مردم را با کد واژه ی خودی و غیر خودی کدگذاری کرد به آنها شناسه داد و امکانت سیستم را به روی آن شناسا گشود. اما این پرگار امنیتی رسام الحدود، بنا به طبعیتش گریبان خودی ها را هم گرفت. به هر روی من از شما قضات محترم می خواهم که امروز در کنار من و امثال من، و هم صدا با خیل عظیم آزادی خواهان عدالت طلب بر علیه افراد دخیل در این فرآیندی که وصفش گذشت اعلام جرم نموده و مجدّانه بر سر حق ملت بایستید. باور کنید با محاکمه من و امثال من چیزی درست نخواهد شد. در اینجا نگارش بخش اول دفاعیه خود را پایان می دهم و مجالی برای دفاع حقوقی با زبانی مختص به خود و با تکیه به اصل و ماده می گشایم

۱- حزب پان ایرانیست، حزبی کاملا قانونی است

قاضی محترم در رای صادره مستنداتی مبنی بر غیر قانونی بودن حزب پان ایرانیست ارایه ننموده امر را بدیهی تلقی و خود را بی نیاز از اثبات موضوع دانسته است در حالی که مطابق با قوانین موضوعه کشور و اصول و موازین حقوقی ابتدا می بایست غیر قانونی بودن حزب در دادگاه صالحه اثبات گردد آن گاه می توان اشخصاص را به دلیل عضویت در آن به پای میز محاکمه کشاند اصل ۳۷ قانون اساسی نیز در این مورد صراحت دارد । بنا بر این به استناد این اصل فعالیت حزب پان ایرانیست غیر قانونی نمیباشد مگر اینکه در دادگاه صالحه مطابق با اصل ۱۶۸ قانون اساسی و با حضور هیات منصفه این امر ثابت گردد که تا کنون این اتفاق رخ نداده است .

۲- عدم دریافت مجوز دلیلی بر غیر قانونی بودن حزب نیست

سابقه فعالیت حزب پان ایرانیست به سه دهه پیش از انقلاب سال ۵۷ بر میگردد و حزب ما از ابتدای فعالیت خود اعتقادی به کسب مجوز برای فعالیت نداشته و اکنون نیز مطابق با قانون چنین درخواستی ندارد । اصل ۲۶ قانون اساسی و ماده ۶ قانون فعالیت احزاب فعالیت حزبی را بدون مجوز آزاد اعلام نمو ده و با عنایت به اصل اباحه کسی حق ندارد این آزادی ما را بمیل و سلیقه خود محدود به کسب مجوز نماید .

۳- گزارش مراجع امنیتی و اطلاعاتی حتی طریقیت ندارد

یکی از مستندات زکر شده در حکم دادگاه گزارش مرجع امنیتی ، اطلاعات در خصوص اهداف، رویکرد و اقدامات حزب است این گزارش ناشی از سوء عملکرد و نبض نهاد امنیتی در خوزستان است و حتی طریقیت هم نمی تواند داشته باشد.. با عنایت به موارد ذکر شده، حکم صادره بر خلاف نص صریح قانون از جمله مواد ۲۱۳ و ۲۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری استناد گردیده، غیر مستدل و غیر موجه می باشد در خواست نقض آن را از عالیجنابان دارم .

پاینده ایران

پیمان پاکمهر بازداشت شد

2012-01-19T22:44:00.000-08:00

پیمان پاکمهر، روزنامه نگار تبریزی و مدیر سایت خبری "تبریزنیوز"، دو روز پیش توسط ماموران وزارت اطلاعات در تبریز با نیابت قضایی از سوی شعبه پنج بازپرسی دادسرای اوین (مقدس) بازداشت شده است.

به گزارش دانشجونیوز، پیمان پاکمهر که روز گذشته پس از تفهیم اتهام تبلیغ علیه نظام در دادسرای انقلاب تبریز، به زندان اوین منتقل شد، شب گذشته از بند ٢٠٩ زندان اوین با خانواده‌اش تماس گرفته و به نقل از بازجویش گفته است که تا چند روز آینده آزاد خواهد شد.

گفتنی است پاکمهر از فعالان دانشجویی سابق تبریز و عضو کانون دانشجویان مستقل دانشگاه تبریز در دهه ٧٠ بود که در جریان اعتراض دانشجویی ٢٠ تیر ٧٨ نیز مورد تعقیب قرار گرفته بود.

همچنین پاکمهر فعالیتهای مطبوعاتی خود را از ابتدای دهه ٨٠ با همکاری با نشریاتی چون شمس تبریز و آنگاه تاسیس آژانس خبری تبریزنیوز ادامه داده، در انعکاس اخبار آذربایجان با رویکردی ملی و ایراندوستانه کوشید.

این روزنامه نگار تبریزی و فارغ التحصیل رشته زبان انگلیسی دانشگاه آزاد تبریز همچنین عضو فدراسیون جهانی روزنامه نگاران و انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران بوده است

حمله ماموران امنیتی به نشست سازمان جوانان در اهواز

2012-01-16T06:28:00.000-08:00

ماموران امنیتی با حمله به نشست سازمان جوانان حزب پان ایرانیست در اهواز واقع در منزل سرور حسین لطفی در روز جمعه علاوه بر اخلال در مراسم 12 نفر را نیز بازداشت کردند ماموران نزدیک به 10 تن و همگی مسلح بودند و از حاضرین فیلم برداری کردند। پس از یک ساعت 12 نفر را آزاد کردند ولی سرور آرش کیخسروی، حجت کلاشی و حسین لطفی را با خود به اداره اطلاعات بردند که انها نیز (8 شب)آزاد شدند ماموران امنیتی در ماه های گذشته نیز چندین بار اقدام به اخلال در نشست ها و بازداشت یاران حزبی در خوزستان کرده بودند.

سامان آریامن با قرار وثیقه ۸۰ میلیون تومانی آزاد شد

2012-01-11T23:44:00.000-08:00

سامان آریامن دانشجوی رشته علوم سیاسی دانشگاه آزاد اهواز ۱۷ دیماه سال جاری توسط مامورین امنیتی خوزستان در منزل خود در اهواز بازداشت شد و یکماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز زیر بازجویی شدید قرار داشت. سپس به زندان کارون اهواز منتقل شد و پس از گذراندن یکماه در بند سیاسی این زندان، با تودیع وثیقه ۸۰ میلیون تومانی آزاد گردید.

اتهامات سامان آریامن عضویت در حزب پان ایرانیست، توهین به بنیانگذار انقلاب، توهین به مقدسات، تشکیل گروه غیرقانونی(انجمن مهر) و هواداری از نظام شاهنشاهی عنوان شده است.

بازپرسی وی در شعبه دو دادگاه انقلاب اهواز در جریان است.

در انتخابات فرمایشی جمهوری اسلامی شرکت نخواهیم کرد

2012-01-11T23:41:00.000-08:00

پاینده ایران

نوزدهم دیماه ۱۳۹۰

در انتخابات فرمایشی جمهوری اسلامی شرکت نخواهیم کرد

هم‌ میهنان گرامی

سازمانهای برونمرزی حزب پان‌ایرانیست انتخابات پیش روی جمهوری اسلامی را، همانند دیگر انتخابات این رژیم در سه دهه گذشته، فرمایشی و نمایشی می‌دانند و در آن شرکت نخواهند کرد. ما بر این باوریم که شرکت در این انتخابات تنها بهانه‌ای برای سوء استفاده تبلیغاتی رژیم فراهم خواهد کرد.

بدنبال سرکوب ددمنشانـۀ تظاهرات آزادیخواهانه مردم توسط مزدوران رژیم پس از انتخابات سال ۸۸، هرگونه شبهه‌ای دربارۀ فاقد مشروعیت بودن این نظام در برگزاری انتخابات آزاد از میان رفت. تحریم انتخابات رژیم استبداد سیاه بر هر ایرانی آزادیخواه بایسته است.

انتخابات آزاد و راستین همانا برگزاری یک همه‌پرسی، آن هم با نظارت بین‌المللی، برای تعیین نظام آینده ایران خواهد بود.

سازمان‌های برونمرزی حزب پان‌ایرانیست

تفهیم اتهام پنج فعال سیاسی پان ایرانیست در شاهین شهر

2012-01-08T07:26:00.000-08:00

خبرگزاری هرانا - روز پنج شنبه هشتم دی ماه سال جاری، پنج تن از فعالین سیاسی پان ایرانیست به دادگاه انقلاب شاهین شهر استان اصفهان احضار شده و در پی این احضار اتهام «تبلیغ علیه نظام» به آنان تفهیم شد.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، خبرگزاری حقوق بشر ایران، آقایان رضا کرمانی، حسین شهریاری، حجت کلاشی و دو تن دیگر روز پنج شنبه در دادگاه انقلاب شاهین شهر حضور یافتند و دفاعیات خود را در خصوص اتهامات وارده به بازپرسی این دادگاه اعلام نمودند.

این سه تن سال گذشته در ۳۰ کیلومتری اصفهان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بند الف ط زندان اصفهان منتقل و پس از مدتی به قید وثیقه از زندان آزاد شدند.

مهندس تقی توکلی

2011-12-28T06:56:00.000-08:00

مهندس تقی توکلی جز پنجاه نفر از پایه گذاران مکتب پان ایرانیسم در کنار دکتر هوشنگ طالع در هفت آبان روز کوروش کبیر در سال 1384

اهل قدر شناس و سر افراز تبریز با نام خانواده کبریت ساز توکلی بیش از یک قرن است که آشنایند و خدمات ارزنده آنها را همیشه ارج نهاده و قدر دانسته اند و می دانند . بزرگ خاندان این طایفه جلیل القدر مرحوم حاج آقا بن حاج محمد ایروانی المسکن تبریزی الاصل مستغنی از تعریف و تمجید می باشند . حاج آقا در دوران صباوت خود پیشه تجارت برگزیده و به کشورهای همجوار رفت و آمد کرده و خیلی چیزها از آنها یاد گرفته و این سوقاتی ها را به ارمغان برای شهر و دیارشان می آوردند . تجارت نفت ؛ قند و شکر و کبریت عمده محصولات خرید فروش و مورد علاقه ایشان بودند . آن مرحوم که بحق یک متفکر، مبتکر و میهن پرست بود در آن وانفسا به سال 1297 شمسی در شهر بزرگی چون تبریز اقدام به احداث کارخانه ای به بزرگی کبریت توکلی نموده که اکنون با گذشت حدود 90 سال همچنان در خدمت صنعت کشورمان تللو می کند . از عام المنفعه بودن این کارخانه همین بس که در سالهای 1318 -1319 جمع کارکنان کارخانه کبریت ساز بالغ بر 900 نفر می رسید که نصف آنها مرد و نصف دیگر زن بودند که پایا – پای هم مشغول بودند . به غیر از افتخار تاسیس یاد شده ،آن مرحوم در سال 1328 شمسی اولین کارخانه برق خصوصی را نیز در تبریز احداث و سندی دیگر بر افتخارات خود می افزایند. در جنب این کارخانه های عظیم یعنی کبریت سازی و برق خصوصی در سال 1342 کارخانه نئوپان نیز که از ضایعات کبریت تهیه می شد تاسیس و به دنبال آن کارخانه ای دیگر یعنی فورمیکا سازی احداث و در صنعت آذربایجان جان گرفت که بعد ها به تدریج نئوپانهای روکش دار نیز به این مجموعه افزوده شدند . دستگاههای این کارخانه های جدید التاسیس از کشور های آلمان شرقی ؛ غربی و یوگسلاوی خریداری و مورد استفاده قرار می گرفتند .

خانواده توکلی ؛ خانواده ای کثیر اولاد بودند . یعنی با احتساب پدر و مادر 9 نفر بودند ( دو دختر و پنج پسر- حاج مقصود ، حاج نقی ؛ حاج مصطفی؛ حاج اسدا... و مهندس تقی توکلی ) که با مدیریت و درایت همچنین تربیت صحیح و اصولی این پیر فرتوت سبب شد که همگی آنها به نائلیت ها و پیشرفتهای قابل توجهی دست یابند که همگی در صنعت این خطه ی معارف پرور و صنعتی تاثیر گذار شده است . آخرین فرزند ذکور این خانواده صنعتگر و با ذوق کسی نبود الا تقی کوچولوی آن روزی و مهندس تقی توکلی امروزه که مشتهر به پدر صنعت نوین آذربایجان نایل گردیده اند . ایشان به تاریخ 10/10/1310 در این خاک پاک یعنی تبریز قدم به عرصه ی حیات گذاشته و در دامان چنان پدری پاک فطرت و مادری نجیب تربیت یافته و در 6 سالگی به همراه اطفال آن عهد به مدارس قدیمی راه یافته و شروع به تلمذ می نمایند.چندی طول نمی کشد که استعداد این فرزند زبانزد گشته و به سفارش بعضی از بزرگان طایفه و محل به دبیرستان البرز تهران که در آن زمان زبانزد بود راه یافته و طی مدارج می نمایند .سپس بعد از اخذ دیپلم جهت تکمیل معلومات به آمریکا رفته و پس از پنج سال تلاش و تقلا و تحصیل در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه نپراسکای آمریکا ماذون گردیده و بعلت گرفتاری های روز مره و فوت پدر( متوفی 1337 و مدفون در قم ) که در واقع رشته الفت آنها به مرید و مرادی رسیده بود از هم گسسته و به وطن مراجعه نموده ؛ مجددا به دنبال کسب علم و دانش ، راهی وادی بی کران صنعت میشوند .

مهندس تقی توکلی در سال 1340 به افتخار دیگری نایل می شوند . آن افتخار وصلت با خانواده ای بود که تاریخ آذربایجان به وجود و بودن نام آنها همیشه افتخار داشته و دارد . آن خانواده محترم عبارت بودند از خانواده ثقه الاسلام که منسوب به شهید نیکنام ثقه الاسلام شهید بودند . ثمره این ازدواج موفق اکنون سه فرزند ذکور و یک دختر می باشند با نامهای علی ، حسن ؛ حسین و دل آرا که همگی تحصیلات آکادمیک و دانشگاهی دارند . مادر این فرزندان نیز که ذکرش گذشت دانشگاهی بوده و در رشته ادبیات متخصص بوده و در جنب این رشته دل انگیز به نقاشی عشق می ورزند و شوهر وفادارش نیز یکی از کارهای هنری این بانوی هنرمند را به جهت قدر شناسی در اتاق کارش نصب العین نموده است .

بیشتر آذربایجانیان عمده کار مهم ایشان را همانا احداث کارخانه ماشین سازی تبریز می دانند که در سال 1345 در منطقه غرب تبریز احداث و سالهاست که در ناصیه ی صنعت آذربایجان همچون دیهیمی سرمدی می درخشد . از بدو تاسیس این کارخانه مادر در شهر تبریز صدها نفر بیکار و متخصص جذب بازار کار شده و تحولی عجیب در منطقه و کشور به وجود آورد که امروزه نیز ثمرات مفید آن را خود شاهد هستیم . اکثریت کارخانه های ریز و درشت و نیز کارخانه های همجوار مانند نساجی ؛ پمپ ایران ؛ صانع ( هاکسیران ) ؛ موتوژن ؛ ایدم ؛ ریخته گری ماشین سازی تبریز ؛ کمپرسورسازی ( کمپیدرو ) شرکت گسترش صنایع ریلی و ... نیز همگی منشعب از این کارخانه هستند که صدها خانواده آبرومند از این سفره پهن شده عریض و تطویل متنعم می شوند و خواهند شد . مدت مدیریت عاملی معظم در ماشین سازی تبریز 9 سال بود . یعنی از سال 1345 الی 1354 شمسی .

ایشان در کابینه جمشید آموزگار بعنوان وزیر نیرو 20 ماه صادقانه در خدمت جامعه بودند ولی پس از وقوع جریانهای انقلابی استعفا داده که استعفای ایشان نیز مورد قبول واقع می گردد . جالب است بدانیم که این وزیر کار گشته در مدت 20 ماه خدمت دیناری دریافت نکرده اند.

مهندس توکلی که به حق پدر صنعت نوین آذربایجانند اکنون با کوله باری از تجربه در کنار فرزندان خود بعنوان ریش سفید در کارخانه ی خودشان مشغول گذران زندگی هستند । امید می رود که فرزند برومند آذربایجان همچنان که مصدر خدمات زیاده شده اند باز نیز باشند و مانیز کماکان افتخارش را داشته باشیم .

همچنین بخوانید:

کبریت توکلی در ویکی پدیا

انتقال دو زندانی پان ایرانیست به بند امنیتی २०९ زندان اوین

2011-12-26T12:18:00.001-08:00

خبرگزاری هرانا – دو زندانی سیاسی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین از بند مذکور خارج و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا از تهران، شاهین زینعلی و ابوالفضل عابدینی دو زندان محبوس در بند ۳۵۰ روز گذشته از بند خارج و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند.

علت انتقال این دو زندانی به بند ۲۰۹ از سوی ماموران وزارت اطلاعات اعلام نشده است.

ابوالفضل عابدینی روزنامه نگار و فعال حقوق بشری که به اتهام عضویت در مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران و حزب پان ایرانیست و ارتباط با دول متخاصم به 12 سال حبس تعزیری محکوم شده است.

شاهین زینعلی نیز از کنشگران سیاسی دانشجوی محروم از تحصیل، از بازداشت شدگان حوادث پس از انتخابات است که در پی محکومیت ۲ سال و ۹۱ روزه خود به اتهام اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام از دی ماه سال گذشته تا کنون در زندان اوین به سر می برد.

ویزه نامه صوتی سالروز رهایی آذربایجان و روز گریز اهریمن

2011-12-11T05:07:00.000-08:00

کابینه پیشه وری زیر عکس استالین رهبر شوروی!

هم میهن

پس ازوقایع دردناک شهریور 1320 ارتش سرخ شوروی به رهبری استالین کمونیست ناجوانمرانه پای تجاوز به خاک پاک بخش وسیعی از آذربایجان و برخی نواحی همجوارگذارد। پس از این تجاوز ناجوانمردانه در شرایطی که ارتش ایران در محاصره کامل نیروهای متفقین بود،عوامل این سرکارگر سابق وقسی القلب (استالین) با خدعه و نیرنگ تولید حزب دموکرات! به سر سپرده گی یک خود فروش مغزی و وطن فروش عقده ای به نام پیشه وری تلاش کردند که با ملی نشان دادن این اشغال بیشرمانه، آذربایجان استوار را به اردوگاه دیکتاتوری کمونیستها پیشکش نمایند!

بدین ترتیب مردم مظلوم ولی قهرمان آذربایجان به پا خاستند و ضمن مقاومت در مقابل قوای اشغالگر در مقابل خصم جانانه ایستادند، بطوریکه پادشاه وقت ایران محمد رضا شاه پهلوی با پشتیوانه مردم آذربایجان وبه نماینده گی از طرف همه میهن دوستان به فرستاده گان استالین پیغام دادند،«حتی اگردستانم را قطع کنید سند جدایی آذربایجان را امضاء نخواهم کرد!»

از اینروی با مقاومت مردم دلاور آذربایجان در مقابل قوای اشغالگر و مزدوران حزب دموکرات و اقدامات ارتش ایران نظیر انفجار پل رودخانه زنجان جهت جلو گیری از یورش متجاوزین به قزوین و تهران! و در نهایت توافقنامه نخست وزیر وقت قوام السلطنه جهت خروج ارتش سرخ متجاوز، راه نجات آذربایجان بازشد. سر انجام در 21 آذر 1325 ارتش شاهنشاهی ایران دلاورانه وارد تبریز شده و به یاری اهالی آذربایجان، خیانتکاران به ملت را پس از یک نبرد میهن پرستانه و سهمگین بازداشت نمود و سرزمین پر مهر آذربایجان و مردم به اسارت گرفته آن سامان رااز تجاوز بیگانگان و وطن فروشان نجات داد. مردم آذربایجان سرمست از آزادی پس از 5 سال جدایی از مام میهن و مقاومت و مبارزه با اشغالگران ارتش سرخ و وطن فروشان محلی همراه با سایر مناطق ایران به جشن و پایکوبی پرداختند. به فرخنده گی این روز نجات ملی، هر نوزادی که در این روز بدنیا میاید چه دختر و چه پسر بنام آذر خوانده میشود. باشد تا یادبود روز نجات آذربایجان برای همیشه در مغز و قلب ما نقش بندد।

خاطرات دکتر پیرنیا از آزاد سازی آذربایجان

گفتگوی تلفنی دکتر هوشنگ طالع با نصرت الله جهانشاهلو معاون پیشه وری در زمان اشغال آذربایجان

صحبت های استاد شهریار پیرامون آذربایجان (با کیفیت عالی)

صحبت های استاد شهریار در مورد آذربایجان (حجم کم)

صحبت ها و اعتراض نواده ستارخان سردار ملی به مشتی اراذل و اوباش در رادیو آزادگان

صحبت های دکتر علی بهزادی پیرامون نقش قوام السلطنه در آزاد سازی آذربایجان

ترانه آذرآبادگان من با صدای داریوش اقبالی

گفتگوی دکتر حمید احمدی استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران با صدای آمریکا در مورد آزاد سازی آذربایجان

سخنرانی شادروان سرور علی زرینه باف در دفتر سابق حزب پیرامون رخداد بیست و یک آذر و رهایی آذربایجان

سخنرانی شادروان سرور علی زرینه باف

2011-12-10T02:42:00.000-08:00

حاکمیت ملت شماره ۱۰۵ - نوشتار ذیل، متن سخنرانی سرور گرانقدر علی زرینه باف، از وکلای میهن پرست دادگستری،در سالگرد ۲۱ آذر (روز گریز اهریمن) در دفتر حزب پان ایرانیست می باشد। بدون تردید تلاش های ایشان در دانشگاه تهران در راستای ملی شدن صنعت نفت و همچنین مبارزات ایشان در جریان رخدادهای آذربایجان (۱۳۲۴-۱۳۲۵) هیچ گاه از خاطر میهن پرستان نخواهد رفت حاکمیت ملت ضمن آرزوی شادکامی و سلامتی برای این مبارز آذربایجانی، به درج سخنرانی ایشان در این شماره می پردازد

خانم ها، آقایان، دوستان و سروران عزیز

سالروز درخشان ۲۱ آذر ۱۳۲۵ را که به حق روز گریز اهریمن نام گذاری شده است، به همه سروران عزیز تبریک می گوییم. البته به طوری که استحضار دارید، علاوه بر جشن ۲۱ آذر و روز آذربایجان، امروز شصت و پپنجمین سالگرد صدور اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز می باشد که این مناسبت را نیز به همه ایرانیان عزیز تبریک می گویم. جنگ بین الملل دوم با تمام ویرانگری هایی که منجر به قتل ده ها میلیون نفر شد و اروپای با عظمت و زیبا و تاریخی را با خاک یکسان نمود، تنها این ودیعه را برای بشریت و ملت ها عرضه نمود. اینکه تمامی انسان ها باید از حقوق طبیعی و اساسی برخوردار شوند. از جمله آزادی عدالت، آزادی مسافرت، آزادی کار، آزادی اندیشه و آزادی برای تمام مواردی که لازمه زندگی امروز بشر می باشد. البته این را باید در نظر داشته باشیم که علیرغم تمام تلاش هایی که در ظرف پنجاه سال گذشته برای استقرار نظامی مبتنی بر حقوق بشر در جهان انجام شده است، هنوز هم اندر خم یک کوچه ایم. هنوز هم آنهایی که با خیره درونیة جز به مطامع و هدف های مادی خود می اندیشند، کم ترین اجازه ای به بشریت برای برخورداری از حقوق اساسی که در اعلامیه جهانی حقوق بشر پیش بینی شده، نمی دهند. درست است که در سا ۱۳۲۵ آذربایجانی ها با چنگال و ناخن از سرزمین خود دفاع کردند و اجازه ندادند ه آذربایجان تحت سلطه دیگران قرار بگیرد، درست است که ما در ۲۱ آذر ۱۳۲۵ آذربایجان را به دامان میهن بازگرداندیم،ولی آن سیاست ها و عواملی که می خواستند آذربایجان را تجزیه کنند، هنوز دست اندرکارند و با قدرت تمام برنامه های خودشان را دنبال می کنند. اگر دیروز ما در برابر تجزیه آذربایجان قرار گرفته بودیم، امروز آذربایجان های متعدد داریم. ۵۰درصد از دریای مازندران حق ملت ما بوده که می خواهند آن را با حیله و تزویر از چنگ ما بیرون بیاورند، بحرین را نیز با حیله و نیرنگ و خیانت از چنگ م بیرون آوردند. اکنون نیز چشم طمع بر جزایر سه گانه ایرانی در خلیج فارس دوخته اند در حالی که جزایر سه گانه تنب بزرگ،تنب کوچک و ابوموسی جز سرزمین های اصلی میهن عزیز ما هستند. ده ها سال است که از خلیج فارس صحبت می کنیم، اما چه بگویم که باید به جای اشک از چشم هایمان خون بریزد، سرپرستان ادعایی این مملکت داوطلبانه می روند و در زیر تابلوی خلیج العربی می نشینند به که باید گفت؟ به کجا شکایت باید برد؟ به هر حال:

شرح این هجران و این خون جگر

این زمان بگذار تا وقت دگر

امروز به نام آذربایجان و روز گریز اهریمن نامیده شده است و لازم است برای تجدید خاطرات آن سال ها مطالبی را بیان کنم. ما در سنین ۱۸ و ۱۹ سالگی بودیم که متفقین از شمال و جنوب و شرق و غرب کشور و از آسمان و زمین، ایران عزیز ما را مورد یورش و تجاوز قرار دادند. این واقعه خیلی برای ما دردناک بود چون در آینه ذهنمان همیشه ایرانی را ترسیم کرده بودند که دو سوم دنیای روزگاران قدیم را زیر سلطه خود داشت و به مردم جهان درس زندگی می آموخت. حقوق بشری که به آن اشاره کردم و عده ای گمان می کنند که کوروش بزرگ،شاهنشاه ایرن زمین، اولین واضع آن بوده، صدها و بلکه هزارا سال قبل از کوروش بزرگ توسط زرتشت، پیامبر ایرانی و آذری به بشریت ارائه شده است. زرتشت به بشریت اعلام کرده که دنبال راستی و درستی بروید و پندار نیک و گفتار نیک و کردار نیک را در پیش بگیرید که این شعادت ابدی برای نوع بشر است. بنابراین ما ملت کوچک و پیش پا افتاده ای نبوده و نیستیم. ما مردان بزرگ، پیامبران، اندیشمندان و سخنورانی داشته ایم که همگی آنان حقوق بشر را برای ایرانیان و جهانیان تاکید، تایید و تثبیت کرده اند. این بیان معروف سعدی را بعد از جنگ بین الملل اول، در سازمان ملل متحد قبلی در سوئیس به خط زیبایی آراستند”

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی

واقعا چگونه می توانیم به این مردان بزرگ بنازیم وقتی که این همه زیبایی را با جدال های قومی و قبیله تلخ و کدر کنیم؟ شما اگر به تاریخ ادبیات فارسی بنگرید، می بینید که بهترین غزلیات، بهترین قصاید و بهترین اشعار فارسی را از دوران قطران تبریزی بدین سو شعرای آذری به رشته تحریر درآوردند و سروده اند. اگر مردمان امروز از سروده های شعرای آذربایجان چیزی نشنیده باشند، حداقل با قصیده معروف ایوان مدائن خاقانی آشنا هستند شما هرگز نخواهید توانست نظیر این قصیده خاقانی شروانی را پیدا کنید:

هان ای دل عبرت بین، از دیده نظر کن هان

ایوان مدائن را، آیینه عبرت دان

در ظرف مدت این هزار و چند صد سال، مجموعه اشعار ترکی که در آذربایجان سروده شده شاید به هزار بیت هم نرسد که بیشتر آن هم نوحه بوده است؛ این ها هم برای بیان احساسات و تعصبات عزاداری و فهم بهتر توده مردم به زبان ترکی آذری سروده شده است. اما هزاران برابر این اشعار توسط شاعران آذری به زبان فارسی سروده شده است. شیخ محمود شبستری شعرهای جالبی در عالم عرفان سروده است، البته به زبان فارسی، نظامی گنجوی سروده های نغزی به زبان پارسی گفته است؛ همچنین شهریار در دوران معاصر. من روزی در قفقاز به سیاسیون آنجا گفتم که اینقدر تلاش یهوده نکنید. از شاعران شما کدام یک شعری به زبان ترکی آذری سروده است؟ حتی اگر صد بیت شعر ترکی آذری سروده،هزار بیت به فارسی گفته است. در قبال این مسائل بهانه به دست بیگانگاه ندهید؛ آذربایجانی ها فقط می خواهند هویت خود را حفظ کنند.

لنین بنیانگذار اتحاد جماهیر شوروی، بعد از اعلام بطلان قراردادهای گلستان و ترکمنچای، به سیترین، سفیر شوروی در ایران ماموریت داد تا به حکومتسالاران ایرانی بگوید: ما قراردادها را لغو کردیم؛ شما برای دستیابی به اراضی از دست رفته تان د دوران تزاریسم، از حقوق خودتان در ورسای دفاع کنید. منتها بیگانه پرستان ااجازه استفاده از این فرصت را به ما ندادند.

درود بر زنان و مردان میهن پرست؛ درود بر جوانان میهن پرست! بر آنهایی که لباس پان ایرانیسم پوشیده اند و به خاطر مملکت آماده هد نوع جانفشانی هستند.

پاینده ایران

پینوشت:

گرامی باد یاد و خاطره سرور علی زرینه باف

جمع آوری امضا در محکومیت سامان آریامن دانشجوی بازداشتی

2011-12-07T14:46:00.000-08:00

بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد اهواز در روز ۱۶ آذر که روز دانشجو نام گرفته است بیانیه ای در محکومیت یکی از دانشجویان این دانشگاه به نام سامان آریامن صادر کرده و مشغول جمع آوری امضا از دانشجویان و اساتید این دانشگاه است। سامان آریامن دانشجوی رشته علوم سیاسی، بنا به اقتضای رشته اش، در دانشگاه مباحث سیاسی داشته و به دلیل عقاید وی و سخنانش، بعضی ازاستادان و دانشجویان تندرو که دارای گرایشات قومی و تجزیه طلبانه بودند باوی درگیری لفظی داشتند و وی را تهدید به برخورد کرده بودند।این نامه متعاقب آن منتشر شده است که ماموران اداره اطلاعات خوزستان این دانشجو رایکماه پیش در تاریخ ۱۷ آبانماه در منزل مسکونی خود در اهواز بازداشت کرده و تاکنون خبری از وضعیت او در دسترس نیست। خانواده آریامن به ستاد خبری اداره اطلاعات هم مراجعه کرده اند، ولی به آنها درباره علت دستگیری فرزندشان و اتهامات او پاسخی داده نشده است।آریامن از دانشجویان عضو حزب پان ایرانیست می باشد که چند سال قبل هم به خاطر فعالیت های سیاسی و انتشار نشریه ای درباره مسایل ملی در خوزستان توسط اداره اطلاعات احضار و بازداشت شده بود.یکی دیگر از دانشجویان عضو حزب پان ایرانیست به نام شاهین زینعلی نیز در بند۳۵۰ زدان اوین دوران محکومیت خود را می گذراند.

دانشجویان پیشروان جنبش آگاهی بخش ملی

2011-12-07T14:30:00.000-08:00

سازمان جوانان حزب پان ایرانیست فرا رسیدن روز دانشجو را به همه ی دانشجویان ، بویژه دانشجویان دربند شادباش می گوید.امروز به اذعان بسیاری از آگاهان ، دانشجویان دربند ، زندان را به محیطی آموزشی ومحلی برای اندیشیدن به ایران مبدل کرده اند. وجود ارزشمند آنها در هر حوزه ای از جامعه و درهر محل و محیطی مغتنم و اسباب خیر و شکوه ایران است.

هم میهنان و دانشجویان گرامی

همان گونه که خود به خوبی می دانید سالهای اخیربرگزاری مراسم روز دانشجو وهر نوع تجمع و گردهم آیی غیر دولتی دشوارتر و شرایط عمومی نامناسب تر از هر زمانی شده است. این امر بهایی می باشد که دانشگاه و دانشجویان بعنوان بخش پیشروی جامعه بدلیل مقاومت مدنی خود پرداخت می کنند و دیریست که با حضور آگاهانه اجازه ی گسترش و غلبه ی بی قید و شرط استبداد را درحوزه ی عمل و نظر به تمامیت خواهان خانه بربادده نمی دهند.
نهاد آموزش نوین ملی با ظهور دارالفنون و سپس راه اندازی مدارس به همت آزادیخواهان ، جلوه ای بود از منطقی تاریخی که سمت و سوی آن کوشش در راستای تعلیم و تربیت فرزندانی مسوول در قبال سرنوشت میهن و ملتشان بود.از همان سالها خراب کردن و کندن بنیاد مدارس و جلوگیری از گسترش آموزش همگانی و تعلیم و تربیت ملی به سنت و وظیفه ی مقدس گروهی تبدیل شد که از برچیده شدن بساط کهنه خویش هراسناک بودند .اما پایداری هایی که با روح زمان آبیاری می شد بر این مصایب چیره آمدند.
امروز هم با جلوه ای دگر همان مبارزه ها و مقاومت ها جاریست ، و ضرورت آن فزونی یافته و بود و نبود موجودیتمان به این نوع از مبارزات بستگی دارد. سازمان جوانان حزب پان ایرانیست با ارج نهادن به این مبارزات تاریخی دست همه ی دانشجویان آزاده و آگاه را برای ادامه ی این مبارزات به گرمی و صمیمانه می فشارد و از این عزیزان برای پیوستن به صفوف مبارزاتی پان ایرانیستی دعوت به عمل می آورد.
در ادامه ، موارد مهم بیانیه ی تحلیلی سال پیش از آن جهت که وجوه تحلیلی و خط مشی مبارزاتی مندرج در آن به اعتبار خود باقیست مجددا منتشر می شود :
مبارزه ی دانشجویان در این شرایط که کشور ما در آن به سر می برد مبارزه ای ملی و واجد دو وجه است . یک وجه آن صنفی و وجه دیگر شامل دغدغه ها ی عمومی و مطالبات ملی و دموکراتیک می باشد.متناسب با این دو وجه به نظر ما مبارزات دانشجویی می باید دو رخ داشته باشد:
الف- امور صنفی ، وجهی از مبارزه دانشجویان :
۱-هدف از تاسیس دانشگاه و نظام آموزشی فراگیر و منسجم، تولید دانش و آموزش مهارت بوده که کارکرد جامعه پذیری با عنایت بر هشیاری ملی و اجتماعی در آن مستتر می باشد. جامعه ، جهت حرکت در مسیر درخشندگی و توسعه نیازمند دانش در بعد علوم کاربردی و فنی (طبیعی) و نیز علوم انسانی است. توسعه بدون بنیان های نظری صحیح ممکن نیست و این مهم امری نیست که توسط بخش نامه یا قالب های رسمی که مهر تایید قدرت و حکومت بر آن خورده باشد ، تحقق یابد . علی رغم فقر نظری شدید در شاخه علوم انسانی ، متاسفانه شاهد حمله سازمان یافته اهالی قدرت به این حوزه ی دانش هستیم. امروز برای فلسفه ، مباحث نظری در حوزه هایی مانند تاریخ ، جامعه شناسی ،علوم سیاسی و… لباسی از پیش دوخته شده مهیا گشته تا با فشار و ضرب و زور بر قامت عقل آزاد و تعقل ناظر بر شرایط جامعه پوشانده شود . طبیعتا مقابله با این فرآیند یک مقاومت علمی و آگاهانه را می طلبد که تنها دانشگاه عرصه آن نمی تواند باشد بلکه ضروری است در جامعه و خارج از دانشگاه بصورت آگاهانه به منزله حوزه ای از دانشگاه ، فضای خردورزی را بسط دهند و صیانت کنند تا مجالی برای گردهم آیی اهالی علم در آغوش جامعه فراهم شود و دانشجویان در دانشگاه ها لازم است بصورت علمی به مقابله با یورش به ساحت علوم نظری بپردازند وهمزمان استادان خود را به تاسیس کرسی های علمی خارج از دانشگاه ،”در خانه ها و دیگر جاها” اعم از عینی یا مجازی ترغیب کنند.
۲- امروزه عمده ای از دانشجویان مستعد به سختی و با کوشش شبانه روزی به دانشگاه معتبر دولتی با ظرفیت بسیار پایین راه می یابند و مابقی در دانشگاه های پولی معتبر و یا غیر معتبر به تحصیل می پردازند.هزینه ی دانشگاه ها بسیار سنگین است و اغلب دانشجویان نگران شهریه های خود هستند. وضعیت خوابگاه – در صورت وجود- اغلب نامناسب و اجاره بهای مسکن در بیرون دانشگاه کمر شکن و کیفیت تغذیه اسف بار و قیمت مواد غذایی در بازار بسیار گران.متاسفانه با راه افتادن سازمان “تولید مدرک” به جای ” تولید دانش” کیفیت علمی دانشگاه ها تحلیل رفته و این در حالی است که وضعیت بازار کار برای فارغ التحصیلان بحرانی و مدت طولانی نظام مقدس سربازی فاقد برنامه ،عمر بر باد ده است ، و دست مزدها نسبت به هزینه زندگی و انتظارات ، بسیار اندک و توازنی غیر قابل پذیرش میان توزیع ثروت و توزیع دانش برقرار است. غلبه بر همه ی این کاستی ها و دست کم اعتراض بر آن ، یک سازماندهی دقیق مبتنی بر خط مشی صنفی با عنایت به ظرفیت های حقوقی می طلبد .بدیهی است که مدیریت انحصاری و سیاسی امنیتی حاکم بر محیط های علمی خواهد کوشید این اعتراضات و کوشش ها را با علایم و مفاهیم امنیتی توضیح دهد تا به جای ورود به مباحث منطقی و علمی با تکیه بر اهرم های قدرت امنیتی به پرسش ها پاسخ دهد، لذا این کوشش ها باید با تشکل دادن خود و حفظ چارچوبهای صنفی و ایجاد ظرفیت رسانه ای ،همکاری تعریف شده و ارگانیک با سازمان های حقوقی مستقل برقرار کنند.
ب:مبارزه ی عمومی و شبکه ی هشیاری ملی.
مسیر تاریخی ، ما را بسمت حاکمیت ملت و اراده ی ملی رسانده است و آئین حکمرانی تغییری ماهوی یافته و امور پیچیده ی ملی و انسانی امروز این سرزمین جز با دخالت موثر و مسوولانه ملی افراد جامعه تدبیر نخواهد شد. و این در حالیست که فرآیند تصغیر ، سعی در زدایش شان سیاسی و فاعلیت در صحنه ی سیاسی از اهالی این سرزمین دارد ،اگر چه در ظاهر آهوگردانی می شود تا با تکیه بر برخی ظواهر امراین فرایند از انظار عمومی پنهان شود.جامعه ایرانی بطور عام و جامعه ی دانشگاهی و دانشجویان بصورت خاص سالهاست که هزینه ی سنگین حرکت در مسیر آزادی و صیانت از اراده ی ملی و شان و فاعلیت سیاسی جامعه را پرداخت کرده اند، بویژه آنکه ” جامعه مدنی” و نهادهای موثر چونان احزاب بدلیل فشارهای امنیتی توان سازماندهی قدرتمند و منسجم را ندارند و از آنجائیکه دانشگاه محلی است که اجتماعی کوچک بصورت طبیعی درآن میسر می شود ، مبارزه ی دانشجویی بیشتر نمود یافته و هزینه های سنگین نیز پرداخته شده است.ستاره دار شدن دانشجویان فعال ، زندان ، حمله به کوی دانشگاه و… از جمله موارد این هزینه ها بوده است.
در این شرایط که انسداد سیاسی شدت یافته و سایه ی فضای امنیتی بر کل کشور سنگین تر شده است، روزنامه ها ی نیمه مستقل زیر تیغ سانسور می باشند و احزاب در پی دخالت ها ، دستکاری ها و سرکوب امنیتی آسیب های جانکاه دیده اند و فضای مجازی مستقل با سد فیلترینگ مواجه است، دانشجویان می توانند شبکه ی آگاهی ملی را تقویت و کارآمد سازند .
این شبکه ی هشیاری ملی مسیر مطالبات جامعه را روشن و درهدایت پتانسیل احساسی بالای جامعه موثر خواهد بود.دانشجویان با برگزیدن طریقه ای از زندگی که مردم در مراجعه به آنها بتوانند سازمان و ساختار اجتماعی را ارتقاء بخشند و با عمومیت بخشیدن به ارزش هایی که ضامن خیر جامعه و نیاز امروز است در اصلاح وضع اجتماعی نقشی موثر ایفاء کنند.
گسترش شبکه ی آگاهی و هشیاری ملی ، مبارزه اجتماعی هدفمند و سرنوشت سازی است که علی رغم همه ی سختی و دشواری ها از این مرحله باید بگذریم .
در این مبارزه ی بزرگ عالیترین درجات احترام قلبی خود را به آزادگان و مبارزان شکوه و شوکت ملی تقدیم می داریم و خود را در کنار همه آنها می دانیم.

پاینده ایران

سازمان جوانان حزب پان ایرانیست

هشدار سه فعال سیاسی: حمله نظامی به ایران، بهانه سرکوب داخلی را فراهم می کند

2011-12-01T12:06:00.000-08:00

شاهین زینعلی،ابوالفضل عابدینی از فعالان پان ایرانیست و حسین رونقی ملکی وبلاگ نویس ِ محبوس در زندان اوین، قویا هشدار دادند که “حمله نظامی به تاسیسات وزیرساخت‌های ملی، مشکلات فراوانی برای کشور و مردم بوجود می‌آورد که این امر به نوبه خود بر روابط ملت ایران، که خواستار تعامل هرچه بیشتر با جهان آزاد هستند، با کشورهای حمله کننده تأثیرگذار خواهد بود.”

متن این بیانیه به شرح زیر است:

اکنون که دراین برهه از زمان سیر وقایع داخلى وفشار بى امان حاکمیت برکنشگران مدنى، سیاسى و فرهنگى، نقض گسترده و سازمان یافته حقوق شهروندان ایرانى و سرکوب معترضان به وضع موجود، جنبش ملى دمکراسى خواهى درایران را به محاق برده، درعرصه بین المللى نیز شاهدیم رفتار بى منطق حاکمیت وعدم مدیریت درست در عرصه سیاست خارجى و تعامل باجامعه جهانى، ایران رابه کشورى منزوى درجهان تبدیل کرده است.

از نقض گسترده حقوق بشر ازسوى حاکمیت درداخل وحمایت ودوستى باسایر دولت هاى ناقض حقوق بشر، وارد شدن دربحران هاى بین المللى براساس سیاست هایى خلاف منافع ملى، بحران گسترده درعرصه سیاست داخلى و حرکت درجهتى که حساسیت کشورهای قدرتمند را بر انگیخت، معجون هفت رنگى شکل گرفته است که نه تنها افکار عمومى جهان را به شدت برعلیه جمهورى اسلامى تحریک کرده، بلکه دست رقباى ایران را براى پیشبرد اهدافشان در منطقه بازگذاشته و فرصتى تاریخى براى آن‌ها فراهم آورده است. اهدافى که با منافع ملى و حقوق تاریخى ما به هیچ عنوان هم خوانى ندارد و حتى تهدیدى براى صلح پایدار در منطقه محسوب مى شود.
حال به این مسایل خطر حمله نظامى را باید افزود. خطری که این روز‌ها بیش از هر زمان دیگری سایه‌اش بر سرمردم ایران سنگینی می‌کند.

ما به عنوان زندانیان سیاسی که به صورت آشکار مورد ستم حاکمیت قرار گرفته و از بسیاری حقوق فردی و اجتماعی خود محروم می‌باشیم، مایلیم از درون زندان نکاتی را نه تنها به هم میهنانمان، که به افکار عمومی جهانیان متذکر شویم و وجدان‌های بیدار انسانی را به گواهی فرا خوانیم.

١-جنبشی که در فردای اعلام نتایج انتخابات در ایران شکل گرفت و جنبش سبز نامیده شد، جنبشی است که از رهگذار رخدادهای گذشته بر مردم در سی واندی سال گذشته، به خصوص چندماه آخر منتهی به انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، سربرآورده و هسته اصلی آن را طبقه متوسط جامعه تشکیل داده است। این جنبش پس از طی چندماهی از حیات خود توانست با بکارگیری ابزارهای لازم، حمایت اقشار مختلف اجتماعی را نیز جلب کند. طوری که شاهد بودیم در وقایع روز عاشورای٨٨، و پس از آن، گرز سرکوب بر سر تمامی اقشار اجتماعی در ایران، فرود آمد.

ما ساختار فکری جنبش سبز را از سویی بر اساس سنت‌ها و فرهنگ ملی ایرانیان ارزیابی کرده و از دیگر سو معتقدیم اصلیترین هدف جنبش، دست یابی به نظامی سیاسی _مدنی در ایران است که بر پایه ارزش‌های انسانی و جهانشمول بناشده باشد. نظامی که در وهله نخست بیشترین سعادت و شادمانی را برای شهروندان خود تضمین کرده و آنان را ازحقوق انسانی خود بهره‌مند سازد، وسپس ایران را برای ایفای نقش تاریخی و بین المللی خود در راستای تحقق صلح جهانی، به خصوص در منطقه بحران زده خاورمیانه آماده سازد.

٢-بدیهی می‌دانیم با توجه به نوع و ساختار دولتی که با آن روبروییم و نیز اهداف والای ذکر شده، جنبش مردم ایران نه تنها به یاری وهمدلی داخلی بلکه به حمایت معنوی، فرهنگی، مدنی شهروندان آزاد در سرتاسر جهان نیازمند است।

به باور بسیاری، جنبش سبز مردم ایران جنبشی است که به صورت گسترده در بکارگیری ابزارهای رسانه‌ای و ارتباطی ابتکار عمل داشته و این امر میسرنشده مگر به همت نسل جوانی که چه در هدف و چه در روش و عمل خواستار ارتباط با جهان خارج و به رسمیت شناخته شدن به عنوان بخشی از جامعه جهانی بوده است.
این درحالی است که حاکمیت تمامی توان خود را برای دور نگه داشتن جامعه از جریان آزاد اطلاعات و جلوگیری از تعامل شهروندان با جامعه جهانی به کار بسته است. سانسور کتب و نشریات، فیلترینگ سایت‌های اینترنتی، ارسال پارازیت بر روی امواج ماهواره‌ای و توقیف دستگاه های دریافت از ماهواره، نمونه‌ای از تلاش‌های حاکمیت در این راستا است. درکنار این موارد وارد آمدن اتهاماتی از قبیل جاسوسی و ارتباط با دول متخاصم در کنار کنار سایر اتهامات به برخی فعالان مدنی، سیاسی و روزنامه نگاران نیز شاهدی بر این مدعاست. از این روتاکید می‌کنیم همبستگی جهانی با مردم وحمایت از جنبش آزادی خواهانه در ایران نه تنها دارای اهمیت بالایی است، بلکه این تنها انتظار ایرانیان از هم نوعان خود در سرتاسر جهان است.

٣-ما نه تنها مخالفت صریح و آشکار خود را با هرگونه اقدام نظامی علیه ایران ابراز داشته، بلکه حتی مانور تبلیغاتی و جنگ روانی در این زمینه را عاملی برای عمیق ترشدن بحران و پیچیدگی هرچه بیشتر اوضاع می‌دانیم و معتقدیم اقدام نظامی علیه تاسیسات اتمی کشور، جنگ با ملت ایران است.

به وجود آوردن دستاویزی لازم برای تمامیت خواهان در جهت افزایش فضای امنیتی برای فشار بیشتر به معترضان، بروز رادیکالیسم و خطر رشد گروههای شبه نظامی، به مخاطره افتادن تمامیت ارضی و تغییر اولویت اقشار مختلف مردم ازمسأله تغییرات سیاسی و اجتماعی در ایران به دفع خطر دشمن خارجی می‌تواند بخشی از نتایج زیانبار سنگینی سایه شوم حمله نظامی به ایران باشد.

همچنین قویا هشدار می‌دهیم حمله نظامی به تاسیسات وزیرساخت‌های ملی، مشکلات فراوانی برای کشور و مردم بوجود می‌آورد که این امر به نوبه خود بر روابط ملت ایران، که خواستار تعامل هرچه بیشتر با جهان آزاد هستند، با کشورهای حمله کننده تأثیرگزار خواهد بود.

لذا ما حمله نظامی را تنها برای گروههای تندرو تمامیت خواه حاکمیت و جریاناتی که قایل به تمامیت ارضی نیستند در پی تجزیه ایران فعال‌اند سودمند ارزیابی می‌کنیم.

ملت ایران به خوبی آگاه است دستیابی به حاکمیت ملی، دمکراسی، حقوق بشر و صلح که از اهداف جنبش آنان در این برهه است هرگز از تهدید و حمله نظامی نمی‌گذرد و اعلام می‌داریم آنان که بر طبل جنگ می‌کوبند، خواسته یا ناخواسته در برابر جنبش ملت ایران قرار گرفته‌اند.

پاینده ایران
شاهین زینعلی
حسین رونقی
ابوالفضل عابدینی

تراکتورسازی

2011-11-24T15:53:00.000-08:00

فریبرز باغمیشه

در بدو امر همه چیز فقط یک فوتبال است با باشگاهی قدیمی با تماشاگرانی خوب. شاید زیاد جدی گرفته نشود. به مانند بسیاری دیگر از مقولات مشکل‌آفرین که ما ایرانی‌ها معمولاً به سادگی از کنارش می‌گذریم، شاید هم از مواجه شدن با آن فرار می‌کنیم؛ تا زمانی که موضوع تبدیل به "مسئله" شود. صحبت در خصوص تیم تراکتورسازی تبریز ایران است. نام رسمی‌اش همین است اما پاره‌ای از طرفدارانش دوست دارند نامش را تراکتور آذربایجان بگویند. حتی تراکتور هم نه تراختور، تا محلی‌تر و بومی‌تر باشد. گاهی اوقات حتی تفاوت هجاها و واج‌ها نیز تعیین هویت می‌کند. البته بسیاری معتقدند که این واژه‌سازی‌ها از ذهن عده‌ای از فعالان سیاسی بیرون می‌آید و الا طرفداران ورزشی در این خصوص تخصصی ندارند. آن‌ها می‌گویند ممکن است یک اتاق فکر سیاسی برخی راهبردها مانند تجربه بارسلونا ـ کاتالان را مطالعه و به وسیله این تیم در حال پیاده کردن آن باشد.

تیم تراکتورسازی سال‌های سال است که یکی از تیم‌های صاحب‌نام و محبوب کشور است. بیشتر تبریزی‌ها آن را در کنار دو تیم محبوب استقلال و پرسپولیس دوست داشتند. یکی دو سال پیش از انتخابات سال 88 تریبون‌های تماشاگر آن گاهی به محل اجتماع و قرار قبلی عده‌ای از فعالان سیاسی خرده‌پا تبدیل می‌شد که بر هویتی غیر از ایرانیت تأکید داشتند. در جامعه‌ای که امکان هر گونه تجمع سیاسی منع شود تنها ورزشگاه‌ها هستند که می‌توان در آن انبوهی از شهروندان عادی را دید که اتفاقاً آماده هر گونه اقدام غیرعقلانی نیز هستند.
درست چند ماه بعد از آغاز جنبش سبز در حالی که همه فکر می‌کردند که پس از این فعالیت‌ها و افکار و بحث‌های سیاسی حول این محور متمرکز خواهد شد و ماه‌های آینده ماه‌های پر هیجانی خواهد بود، یکباره تیم تراکتورسازی به لیگ برتر فوتبال صعود کرد. در سال‌های قبل برخی از فعالان قوم‌گرا که ضمناً در نظر داشتند از ظرفیت‌های این تیم استفاده سیاسی بکنند هر بار عنوان می‌کردند که مقامات امنیتی استان مخالف صعود تیم به لیگ برتر هستند و به گفته آنها با اعمال نفوذ یا خرابکاری سازوکاری را مهیا می‌سازند که این تیم بازنده بازی سرنوشت‌ساز صعود شود.
اگر این فرضیه‌ درست بود می‌بایست در سال 88 به ویژه پس از رخدادهای خیابانی جنبش سبز به هیچ وجه اجازه حضور چنین تیمی را در شهر تبریز صادر نکنند. ولی اتفاقاً این حادثه رخ داد و تراکتورسازی به لیگ برتر وارد شد. اما با شکل و شمایل دیگری. این تیم آن تیم سال‌های پیش نبود. بازی بازیِ دیگری بود.

بازی، بازی دیگری است
تراکتورسازی هر جا می‌رفت هوادارانش که معمولاً از تبریز می‌آمدند همراهی‌اش می‌کردند. اتوبوس‌های باشگاه جزو لایتجزای کاروان تیم‌اند که هواداران را ترابری می‌کنند. ولی یک مشکل کوچک وجود دارد. هواداران به هر شهری که قدم می‌گذارند، با مردم شهر و هواداران تیم مقابل درگیر می‌شوند. درگیری درگیری فیزیکی نیست، از جنس نفرت است. از نوع قومی یا شهری یا هر چیز دیگر. گویی در شهر حریف فقط یک هدف وجود دارد! تحریک هواداران تیم حریف به فحاشی‌های قومی. کارشناسان علوم ارتباطات و عملیات روانی این عمل را پرووکاسیون می‌گویند. یعنی تحریک. تحریک افراد به اقدامی غیرعقلانی. این بخش هواداران تصمیم دارند از این فحاشی‌ها و خبرسازی‌ها بعدها استفاده کنند. چند هفته فرصت دارند تا ذهن همشهری‌ها و هواداران پر شمار تیم را علیه کرمانی‌ها، رشتی‌ها، انزلی‌ها و تهرانی و حتی اصفهانی‌ها تحریک و آماده کنند. این بخش از هواداران که خود را به ایدئولوژی نخ‌نما شده پان‌ترکیسم مجهز کرده‌اند بدشان نمی‌آید در شهر غریبه فحاشی‌های قومی بشنوند. به این ترتیب نفرت زیادی انباشته می‌شود و می‌توانند در شهر خودشان از غریبه‌ها با تعداد بیشتری هوادار پذیرایی کنند. هر چقدر توهین‌ها و نزاع‌ها بیشتر باشد تعداد تماشاگران بازی بعدی بیشتر خواهد شد و عضوگیری آسان‌تر.
اکنون نزدیک به دو سال است که تبدیل شده‌اند به یکی از معضلات استان آذربایجان شرقی و البته هر شهری که به آن سفر می‌کنند. شعارهایی علیه تمامیت ارضی، حساسیت‌های ملی (مانند خلیج فارس)، اقوام و مردم شهرهای دیگر و حرف‌ها و سخنانی از این دست. با اینحال و علیرغم اینکه اکثریت بالایی از ساکنان آذربایجان شرقی کمترین علاقه‌ای به این نفرت‌پراکنی نشان نمی‌دهند، اراده‌ی جدی‌ای برای برخورد با این پدیده به چشم نمی‌خورد. گاه و بیگاه پرچم یکی از کشورهای همسایه را بالا می‌برند یا پرچم کشور خودشان را آتش می‌زنند. تولید نفرت در این فضا امری عادی است. اما مسئله این جاست که چنین تیمی با این امکانات زیاد و همین طور آسیب‌های اجتماعی و هویتی وابسته به کجاست؟ منابع مالی آن چگونه تأمین می‌شود؟

منابع مالی، منافع سیاسی
تراکتورسازی در این یکی دو سال دو مدیر عامل داشت. هر دو در ابتدای نامشان پیشوند "سردار" داشتند. سرداران و مدیران سپاه پاسداران در رأس این تیم‌اند. بعید به نظر می‌رسد از وضعیت تماشاگران آن و معضلاتی که جامعه‌شناسان از آن ابراز نگرانی می‌کنند اطلاعی نداشته باشند. اما به جای تدبیر، بیشتر بر تنور نفرت‌های قومی می‌دمند. سردار قبلی در برنامه 90 از 35 میلیون تماشاگر پرشور تراکتور سازی صحبت کرد. 35 میلیون عدد با معنایی است. پان‌ترک‌ها عقیده دارند در ایران 35 میلیون ترک زندگی می‌کنند منبع آمار مشخص نیست، اهمیتی هم ندارد. حال سردار سپاه به همین 35 میلیون متوسل شد. یعنی نه فقط همه آذربایجانی‌ها طرفدار یک تیم فوتبال هستند که نیمی از کل ساکنان ایران! شاید سؤال شود چگونه و از چه طریقی برای چنین تصمیمی هماهنگ می‌شوند؟ پاسخ‌اش در تاریخ و فلسفه است : "روح ملی". سردار سپاه می‌خواهد بگوید، آذربایجانی‌ها یک ملت (Nation) هستند و تصمیمات‌شان را بر اساس روح ملی ممتاز به خود می‌گیرند. معلوم نیست که آیا خود به بار معرفتی سخنانش آگاهی دارد یا کس دیگری او را هدایت می‌کند. این نیز چندان اهمیتی ندارد. زیرا مخاطبان پیام را گرفته‌اند.
اما این تیم از کجا آمد و چرا چنین میداندار معرکه شد؟ کسانی که امروز از بی‌اخلاقی در فوتبال ایران گله دارند، شاید ندانند که این بی‌اخلاقی‌ها با باز گذاشتن فرهنگ غلط تماشاگران تراکتور در توهین‌های جنسی به بازیکنان و داوران میهمان آغاز شد. علی دایی و کریم باقری از قربانیان چنین بی‌اخلاقی بودند. کریم باقری در مصاحبه‌ای گفت از مادرش شرمنده است و علی دایی هم واکنش شدیدی در یک مصاحبه مطبوعاتی نسبت به شعارهای سیاسی و اخلاقی این هواداران نشان داد. یکی از دو بازیکنی که این روزها با حرکت غیراخلاقی‌شان مطرح شده‌اند، کاپیتان همین تیم بود و یک سال تمام با این تماشاگران دم‌خور شده بود.
ولی پرسش همگان این است که این تیم از کجا آمده و چرا در چنین برهه‌ای در هیبت فعلی ظهور کرد؟ پروژه نفرت افکنی میان مردم از طریق فوتبال از کجا آب می‌خورد و قصد دارد به چه نقطه ای ختم شود؟
برخی از فعالان سیاسی در تبریز حدس می‌زنند که پس از انتخابات تعدادی از سرکرده‌های پان‌ترک‌های شهر که رفت‌و‌آمدی هم با وزارت اطلاعات در این شهر دارند، به ستاد خبری احضار شدند. از آن‌ها خواسته شد در برابر موج اعتراض‌ها سکوت کنند و حتی اعلامیه‌هایی در تقبیح جنبش سبز ملت ایران در برخی از نواحی جنوب شهر پخش شد. ترجیع‌بند اصلی این بیانیه‌ها این بود که جنبش سبز ارتباطی به آذربایجان ندارد و سرنوشتنش به ما مربوط نیست. در مقابل این موضع‌گیری گروه‌های قوم گرا امتیاز بزرگی را آوردند: تریبون‌های تیم تراکتورسازی. درست یا غلط، شایعه یا واقعیت؟ کسی به درستی نمی‌داند. اما در هر حال تریبون‌های تیم تراکتورسازی کارکرد خود را پیدا کرد: تبلیغ قوم‌گرایی و تضعیف ملی‌گرایی و دموکراسی‌خواهی.

پرسش‌هایی نه چندان بی‌پاسخ
پرسش این است که چه کسی از این جریان سود می‌برد. چرا سپاه پاسداران و استاندار و مسئولان امنیتی استان باید به چنین معضلی تن دهند؟ چرا بودجه‌های کلان برای تمرین در دبی، انتقال هزاران نفر هوادار تیم به شهرهای دیگری و استخدام مربیان زبده برای چنین تیمی هزینه می‌شود؟ اگر تراکتورسازی یکی از معضلات امنیتی استان است چرا، مهم‌ترین ارگان امنیتی کشور هدایت آن را بدست دارد؟ تصدی گری سپاه پاسداران در تیمی که مأمنی برای گروه تجزیه‌طلب ضدملی است با چه برنامه‌ای صورت می‌گیرد؟
در اینکه جمهوری اسلامی همواره سعی داشته از گروه‌های قوم‌گرای آذری برای رسیدن به پاره ای از مقاصد استفاده ابزاری کند شکی نیست. 18 تیر 1378 در تهران و تیر همان سال در تبریز بسیار به یاد ماندنی بود. پس از آن بود که پروژه‌ای برای مهار جنبش دانشجویی نیرومندی که در دانشگاه تبریز وجود داشت کلید خورد. گروه‌های دانشجویی و انجمن‌های مختلف قومیت‌گرا، در برابر گروه‌های دموکراسی‌خواه ایجاد شدند و شانس بیشتری برای حضور پیدا کردند. به نحوی که تفرقه شدیدی میان این دو طیف رخ داد. بخش بزرگی از انرژِی دانشجویان و فعالان سیاسی دموکراسی‌خواه صرف گروه‌های قوم‌گرا شد که بناگاه و به کمک "دستی نامرئی" آنان را به عرصه آورده بود. چند سال بعد دانشگاه تبریز از حیض انتفاع خارج شده بود و چیز زیادی برای جنبش دانشجویی و دموکراسی‌خواهی نداشت. نقطه عطف دوم، جنبش سبز بود. نظام مقدس می‌بایست تمام انرژی انباشت‌شده مردم آذربایجان را به نحو دیگری تخلیه می‌کرد و توجهات قشرهای مختلف را به سمت و سوی دیگری می‌برد. تیم تراکتورسازی هم جنبه تفریحی داشت و هم سیاسی ـ اجتماعی. بخشی از بدنه اجتماعی را به سوی خود جلب می‌کرد و با آدرس غلط دادن باقی بدنه را نیز فلج می‌ساخت. در غیبت بدنه اجتماعی فعالان و نخبه‌های سیاسی تبریز کار زیادی نمی‌توانستند از پیش ببرند.
اکنون ما دو تجربه را پشت سر داریم। تجربه تیر 1378 و تجربه جنبش سبز. نشانه‌های روشنی دال بر این مورد وجود دارد که در هر دو مورد جمهوری اسلامی با تقویت تمایلات قوم‌گرایانه، سعی در تخریب جنبش‌های تهدیدکننده خود داشته است. جمهوری اسلامی هنگامی که جانب نیروهای دموکراسی‌خواه احساس خطر می‌کند یکی از گزینه‌هایش جهت تضعیف جنبش دموکراسی‌خواهی تقویت عناصر قومی به ویژه پان‌ترک‌ها است که بخش بزرگی از آن در داخل کشور ساخته و پرداخته اوست.

برگرفته از سایت جمهوری خواهی

«خلخالی او را احتیاطن اعدام کرد»/رادیو کوچه

2011-11-13T10:01:00.000-08:00

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

یکی از نام‌هایی که یادآور پان‌ایرانیست‌هاست، دکتر «محمدرضا عاملی تهرانی» بود. او از بنیان‌گذاران مکتب و حزب پان‌ایرانیست و بزرگ‌ترین نظریه‌پرداز تفکر پان‌ایرانیسم محسوب می‌شود. دکتر عاملی به مناعت طبع و پاک‌دستی مشهور بوده است

اما پس از پان‌ایرانیست، سینما رکس آبادان بیش از هر نام دیگری یادآور دکتر عاملی است. در روند سریع موفقیت انقلابیون و ورود آقای خمینی فاجعه سینما رکس در سایه قرار گرفت. بسیاری از اسناد و مدارک و تحقیقات انجام شده درباره این فاجعه توسط انقلابیون از بین رفت و محمدرضا عاملی تهرانی وزیر اطلاعات و جهان‌گردی در کابینه شریف امامی که مسوول پی‌گیری و رسیدگی این پرونده شده بود توسط خلخالی قاضی شرع منصوب آقای خمینی اعدام شد. علی‌رضا نوری‌زاده می‌گوید: دو روز بعد از آن‌که دکتر عاملی به خبرنگاران گفته بود اسنادی در دست دارد که نشان از دخالت روحانیون و متعصبین مذهبی در آتش‌سوزی سینمارکس آبادان دارد، وزارت اطلاعات و جهان‌گردی توسط انقلابیون آتش زده شد. داریوش همایون نیز دلیل اصلی اعدام دکتر عاملی را آگاهی‌های وی در مورد پرونده سینما رکس می‌داند.

علی‌رضا نوری‌زاده این‌چنین می‌گوید: در جریان دادگاه دکتر عاملی تهرانی آقای خلخالی ضمن اتهامات بی‌رویه و بدون پایه‌ای که به او می‌بست، ناگهان مسئله سینمارکس را مطرح کرد. زنده یاد عاملی تهرانی آن‌طور که از ابتدا پیدا بود و حتا آن‌طور که برخی از حکام شرع و کسانی که در حاشیه دادگاه بودند و تاکید می‌کردند، به ۲۸ ماه زندان محکوم شده بود. یعنی در رسیدگی‌های اولیه یک هم‌چین نظری را برای‌اش داشتند. حتا من یادم است در مجله امید ایران که سردبیرش بودم این خبر را نوشتم که دکتر عاملی تهرانی به ۲۸ ماه زندان محکوم شده. اما ناگهان مسئله سینما رکس مطرح شد و در آن‌جا آقای خلخالی که ظاهرن یکی از کسانی که در آن جلسه حاضر بود و این را برای آقای خلخالی توضیح داده یا گفته بود، آمد و پرونده دکتر عاملی تهرانی را که رفته بود برای صدور حکم دوباره گشود و این‌بار به ایشان گفته بود یکی از جرم‌های تو این بوده که خواستی جنایت شاه را در آتش زدن سینما رکس به پای انقلاب اسلامی و امام خمینی بنویسی.

آقای نغیبی دادستان ویژه دادگاه رسیدگی به فاجعه سینما رکس به مطبوعات جمهوری اسلامی گفت: «متاسفانه ما دست به دامن هر کس شدیم، سند و مدرکی به ما نداد. مثلن سازمان اسناد ملی انقلاب اسلامی با وجود نامه‌ای که خود آقای قدوسی نوشت و با وجود مراجعات روزانه ما، چیزی به ما نداد.» با این حال آقای نغیبی مدتی بعد در مذاکره با مطبوعات جمهوری اسلامی در بیان دلیل به تعویق افتادن برگزاری دادگاه گفت: «پرونده و اسناد سری و مدارکی که ما به یک وضعیت‌هایی از منابع مختلف جمع‌آوری کرده‌ایم، نشان می‌دهد تمام تلاش رژیم بعد از وقوع این حادثه چسباندن این جنایت به مذهبیون یا روحانیان است.» اگرچه آقای نغیبی نگفت در چه وضعیت‌هایی اسناد را به دست آورده، ولی به هر حال این امر مبین آن است که دست کم بخشی از اسناد و مدارک جمع‌آوری شده توسط حکومت سابق تا زمان برگزاری دادگاه وجود داشته و در اختیار دولت انقلاب بوده، ولی از استفاده یا عدم استفاده از تمامی آن‌ها در دادگاه خبری در دست نیست. با این حال بر اساس آن‌چه در مطبوعات وقت چاپ شد، در دادگاه اشاراتی به موضوع شده، ولی کم‌ترین جزییاتی از آن انتشار نیافته است. اشاره به این نکته نیز ضروری است که بعد از انقلاب پرونده سینما رکس به دادگاه انقلاب فرستاده شد، زیرا دادسرای شهرستان آبادان با صدور قرار عدم صلاحیت حاضر به رسیدگی به آن نشد و بعد بازپرس دادسرای آبادان به نام صرافی به دلایل نامشخص از سمت خود و از دادگستری استعفا داد و دادگستری ماه‌ها در جست‌وجوی قاضی بود که بتواند یا بخواهد به این پرونده رسیدگی کند. پرونده یک‌بار هم به دادسرای اهواز ارسال شد، ولی آن دادسرا هم پس از خواندن پرونده از رسیدگی به آن سرباز زد. در همین روزها شایعاتی در آبادان و دیگر شهرها پیچید که شخصی به نام حسین تکعلی‌زاده با انتشار نامه‌‌هایی مدعی است از آتش‌زنندگان سینما رکس است و خواهان برگزاری محاکمه خویش، تا ماجرا را برای اهالی آبادان و ملت ایران روشن کند.

علی‌رضا نوری‌زاده از واپسین روزهای دکتر عاملی چنین روایت می‌کند:

«… لباس کارگری به تن‌اش کرده بودند با جارو و سطلی در دست. آن‌قدر در همین چند روز لاغر شده بود که نمی‌شد او را شناخت. موقع ملاقات دو یا سه پاسدار که از خطاب‌شان به یک‌دیگر به عنوان رفیق کجایی هستند می‌شد فهمید بالای سر دکتر ایستاده‌اند و وقتی تاثر مرا دیدند، یکی‌شان گفت: رفیق به حال این‌ها متاثر می‌شوی؟ این‌ها زالوهایی هستند که خون خلق را مکیده‌اند.

دکتر نگاهی به آن‌ها کرد و گفت: من خون خلق را مکیده‌ام؟

و بعد بی‌آن‌که اعتنایی به خنده آن‌ها کند گفت: خردم کرده‌اید، فکرش را بکن با مسلسل مرا می‌برند تا توالت‌ها را تمیز کنم. زمین‌ها را بشویم. فکرش را بکن. این‌ها همه معاود عراقی‌اند که دارند انتقام شکست‌های‌شان را از ایرانیان می‌گیرند… باور کن از زندگی خسته شده‌ام و….

نتوانستم طاقت بیاورم، بیرون آمدم و ماجرا را به بازرگان گفتم، زنده‌یاد داریوش فروهر در مورد دکتر عاملی به دلیل لحظات مشترکی که در گذشته داشتند خیلی تلاش کرد اما دکتر رازی با خود داشت که نمی‌شد حفظ‌‌‌اش کرد. ساعت ۱۱ شب بود که او را آوردند، آن‌قدر لاغر شده بود که به زحمت خود را سرپا نگاه می‌داشت. آن شب شوم‌ترین شب زندان قصر بود در بازجویی به دکتر عاملی قول داده بودند اگر در دادگاه سخنی از سینما رکس نگوید حداکثر به دو سال زندان قابل عفو محکوم خواهد شد. آن شب خیلی از ژنرال‌ها هم بودند. چهره‌های سیاسی گذشته را نیز شکسته و ویران‌شده می‌توانستی ببینی. با این همه چهره عاملی با همه ضعف و شکستگی، با همان لبخند جاودانه از دیگران متمایز بود. خلخالی رییس دادگاه بود. زواره‌ای بازپرس و منشی و برادر خلیل طهماسبی تروریست فدایی اسلامی و ربانی املشی اعضای دادگاه هادی غفاری نیز حاضر بود. ادعانامه‌ای که علیه دکتر عاملی تنظیم شده بود آن‌قدر مسخره بود که حتا تماشاچیان دادگاه که اغلب پاسدار و یا از خانواده چریک‌ها بودند خنده‌شان گرفت. (دکتر عاملی تهرانی یکی از عوامل کشتار ۱۷ شهریور، و از افرادی بوده که پایه‌های رژیم را مستحکم‌تر کرده و او با فساد اخلاق و ….) جملات را نمی‌شنیدم. دکتر مثل سیاوش پاکیزه و مطهر آماده بود که به میانه آتش برود.

آرام برخاست و با شهامت تحسین‌برانگیزی گفت: شما مرا محاکمه نمی‌کنید بلکه شما دارید ایران را محاکمه می‌کنید. سلمان پارسی ما شما را از جهالت و گم‌راهی بیرون آورد. امروز نیز انسان‌ها را در سینما رکس زنده به گور کردید و به آتش کشیدید تا از بوی گوشت سوخته پانصد ایرانی سرمست شوید. دکتر می‌گفت و می‌خروشید. چند بار خواستند ساکت‌اش کنند حتا یک‌بار خلخالی گفت: به جای این حرف‌ها توبه کن تا محکوم به زندان شوی و در زندان ما تبدیل به آدم گردی.

دکتر فریاد زد شما، شما مرا آدم کنید مرا که با یزدان‌ام الفت و عشق دارم، آدم کنید؟!

ساعت ۲ آرای را خواندند دکتر را به ده سال محکوم کرده بودند. برادرزاده بازرگان آمده بود که به خلخالی دستور بازرگان را ابلاغ کند. روی کاغذی بازرگان با عجله نوشته بود (حجت‌الاسلام خلخالی با موافقت امام هیچ‌کس را تیرباران نکنید و آقای عاملی تهرانی را به سلطنت‌آباد عودت دهید.)

صدای تیر بلند شد. همه وحشت‌زده به طرف حیاط دویدند. دکتر روی زمین افتاده بود و خلخالی با هفت‌تیری که از خانه هویدا دزدیده بود بالای سرش.

یکی از افسران زندانی ساعتی بعد با چشم گریان گفت: «وقتی دکتر را از دادگاه به سلول باز می‌گرداندند خلخالی گفته بود: توی وزیرهای شاه تو خیلی خوشگل بودی….»

لحظاتی بعد به دستور خلخالی او را به حیاط آورده بودند و قبل از بقیه کسانی که قرار بود اعدام شوند، به دست خود خلخالی تیرباران شده بودند. می‌گریستم و راه می‌رفتم. تا سه راه زندان پیاده آمدم.

و جمله دکتر توی گوشم زنگ می‌زد। آخرین جمله‌اش: «به همسرم و به یاران‌ام بگویید دیگر به من نیاندیشند فقط در اندیشه ایران باشند.»

دانلود فایل صوتی

کمپین ٩٩--- روایت هفتم--- ویکتوریا/شاهین زینعلی

2011-11-11T14:13:00.000-08:00

توضیح: ایده ساده است. قرار است با نود و نه نفر از افرادی که در جنبش وال استریت در سراسر دنیا حضور دارند صحبت کنیم. روایت هر نفر از چراییِ حضورش در این اعتراض را می شنویم. سپس برای وی روایت یک زندانی سیاسی در ایران را بازگو می کنیم. بعد از این گفت و شنود، از وی می خواهیم که پیامی برای آن زندانی بفرستد و پوستری برای وی طراحی کند. پوسترهای این آلبوم توسط اشغال کنندگان وال استریت طراحی شده است. اگر ایده را دوست داشتید، بی اجازه با دوستان تان به اشتراک بگذارید تا عده بیشتری این روایت ها را بخوانند

Note: the idea is simple. We have decided to talk with 99 people engaged in Occupy Wall Street Movement around the world. We will listen to each person's narrative of why s/he has joined the Occupy Wall Street Movement. Then we will narrate the life story of an Iranian prisoner of conscience for that person. After this mutual exchange of stories, we will ask the person to send a message to and make a poster for that Iranian prisoner. While s/he is holding the poster, we take a picture. If you like the idea, share it with your friends. This is for global solidarity

ویکتوریا-- نام من ویکتوریاست. من این جا هستم چون فکر می کنم اگر کسی الآن می تواند قوی باشد به این معنی نیست که همیشه قوی باقی خواهد ماند. به همین سادگی. ما همه این جا هستیم چون می دانیم بسیاری از مردم دارند برای زندگی شان می جنگند. ما می دانیم که خیلی اهمیت ندارد که همیشه حواسمان به خودمان باشد. ما گاهی باید به فکر دیگران هم باشیم. من این جا آمدم چون به مرحله ای در زندگی ام رسیدم که احساس کردم بزرگ شده ام. در نمای کلی شاید با اهمیت به نظر نرسم اما بخشی از یک ماشین بزرگ تر خودم را فرض کردم. منظورم از ماشین بزرگ تر انسان ها هستند. من می خواهم بخشی از نیروی پیش برنده ای باشم که در دنیا وجود دارد. فکر می کنم چیزی که ما را این جا به هم وصل می کند این باشد که ما دیگر نمی توانیم وانمود کنیم مشکلی وجود ندارد. بسیاری چیزها هستند که ما سر آن ها توافق داریم. و البته سر چیزهای بیشتری توافق نداریم. اما همین بودنِ ما در این جا باعث پیوندِ ماست. خب توجه زیادی به ما جلب شده است، هم مثبت و هم منفی. مردم دارند می فهمند که تنها نیستند. ما الآن نود و نه درصدیم. اما هدف این است که صد در صد بشویم. از بیرون که نگاه کنی جنبش ما درهم ریخته به نظر می رسد. من به این معترفم. بسیاری از برخوردهای منفی رسانه ها با ما به خاطر همین درهم ریختگی است. ولی من مطمئن هستم که اگر با مردم بیشتری در این جا صحبت کنیم متوجه می شویم که برخلاف آن چه که بسیاری می گویند ما درک بسیار بهتری از وضعیت مان داریم. من فکر می کنم جنبش های سراسر دنیا به یکدیگر پیوسته است. ما همه مردم هستیم. همه نیازهای اساسی داریم

Victoria-- I am here just because someone can be strong it doesn’t mean that it should always have to be. As simple as that. All these people are here because they understand that other people are struggling and they know that it’s not so important to take care of yourself all the time. You should take care of other people sometimes. I come here because there is a point when you realize that you have grown up, and that you are not important in a grant scheme but you are part of a bigger working machine that is everybody. I would like to be part of a some driving force that is in the world. I think the bottom line is that we cannot pretend that there is no problem anymore. There are a lot of things that people agree on here and there are more things that people disagree on here, but the bottom line is that we are here. We have certainly got a lot of attention, both positive and negative. People are realizing that they are not alone. Right now we are the ninety-nine percent. But the goal is to be a hundred percent. From the outside we seem pretty disorganized. I do admit that. We get a lot of negative media attention. And I am sure you will understand once you are finished with your project that people have a better idea of what’s going on than what most realize. I think the movements around the world are connected. We are all people. We all have the same basic needs

شاهین زینعلی-- شاهین زینعلی، دانشجوی مدیریت گمرکی دانشگاه علوم اقتصادی، روزنامه نگار و از اعضای حزب پان ایرانیست است. وی پژوهشگر تاریخ و فرهنگ ایران است و در چند سال گذشته در جنبش دانشجویی ایران فعال بوده. شاهین در کمیته بین المللی برای نجات عصر باستانی ایران و دشت پاسارگاد نیز فعالیت می کرده و قلم می زده است. وی در دیماه ۱۳۸۸ بازداشت و به اتهام تبانی علیه امنیت کشور و و فعالیت تبلیغی علیه نظام به دو سال و نود و یک روز حبس محکوم شد. وی در پی قتل هاله سحابی، یکی از فعالان جنبش زنان و دختر یکی از فعالان سیاسی، در زندان دست به اعتصاب غذا زد. وی پس از آزادی و پیش از آن که دوباره به زندان بازگردد قصد ادامه تحصیل را داشت اما مأموران امنیتی در آستانه امتحانات پایان ترم مانع از ورود وی به دانشگاه شدند. شاهین پس از مدتی به زندان بازگشت. مادر شاهین این روزها بی تاب پسرش است. وی از فشارهای مأموران امنیتی می گوید: «روز بیست و پنجم مهرماه روز تولد شاهین بود. من برای دلخوشی و دلتنگی ام خواستم مراسم تولدی برای او با خانواده همسرش بگیرم اما ماموران ممانعت کردند و روز پیش از پلیس امنیت زنگ زدند و گفتند شما به چه اجازه ای می خواهید تولد بگیرید؟ آخر یک مادر حق اینکار را ندارد؟!» شاهین در صورتی که از حاکمان تقاضای بخشش کند می تواند آزاد شود اما به مادرش گفته است «کاری نکرده ام که حالا [از مأموران امنیتی] تقاضای بخشش کنم.» مادر شاهین درباره پسرش می گوید: «شاهین از آن دسته جوان هایی است که اندیشه پاک در سر دارند دغدغه ای جز سربلندی مردم کشورشان و آبادی ایران ندارند. بیشترین توجه او حتی در جمع خانه به مساوات و حقوق دیگران بود.» دوستان وی نیز نظر مادر را تأیید می کنند. یکی از دوستان شاهین درباره وی می گوید: «شاهین یک ملی گرای ایرانی است و دموکراسی و پایان دادن به حاکمیت فرقه ای را راه علاج مشکلات ایران می داند.» شاهین زینعلی این روزها را در زندان اوین تهران می گذارند

Shahin Zeinali-- Shahin Zeynali is a Customs Management student at the University of Economical Sciences. He is also a journalist and a member of the Pan-Iranist party. He is a researcher in the fields of Iranian history and culture and during the past several years he has been active in the Iranian Students Movement. Shahin also worked at the International Committee to Save Ancient Iran and the ancient site of Pasargad and wrote about the aforementioned subjects. He was arrested in January 2010, charged with planning against the national security and propaganda against the system and was sentenced to 2 years and 91 days of imprisonment. Following the killing of Haleh Sahabi, an Iranian women’s activist, Shahin launched a hunger strike. After he was temporarily released and before returning to prison he wanted to continue his studies but the security agents prevented him to enter the university just before the end of term examinations. Shahin later returned to prison. Shahin’s mother is very impatient for her son these days. She described the pressures exerted by the security agents as follows: “The February 14th was the birthday of Shahin. Since I missed him and to cheer myself up, I decided to organize a small celebration for him with his wife’s family. But the police prevented me to do so. A few days ago the security police called me and told me with which authorization I wanted to celebratea birthday? Isn’t a mother entitled to do so?” If Shahin asks the rulers for forgiveness they will release him but Shahin has told his mother “I have done nothing to ask for forgiveness”. Other friends of Shahin confirm what described by Shahin’s mother. One of his friends says “Shahin is an Iranian nationalist and believes that the solution to Iran’s problems is to end the theocracy.” Shahin Zeynali is currently detained in Evin prison

ویکتوریا: شاهین! خوب باش و مثبت بیاندیش! همین چند کلمه اغلب زیادتر از آن چیزی است که باید باشد

بیانیه سازمان جوانان حزب پان ایرانیست پیرامون بیانیه اخیر جبهه ملی ایران

2011-11-10T11:13:00.000-08:00

به نام خداوند جان و خرد

پاینده ایران

تضییع حقوق ملت توسط حاکمیت

همانگونه که هموطنان فعال در عرصه های سیاسی و اجتماعی آگاهی دارند چندی قبل جبهه ملی ایران با صدور بیانیه ای تحلیلی دیدگاه های خود را دربارهمسایل اقتصادی کشور و دلایل ناکارآمدی نهادهای متولی مطرح و با پرسشگری از متولیان امر آنها را دعوت به پاسخگویی نمود. همچنین اعضای این جبهه برای برنامه ریزی فعالیت هایشان اقدام به برگزاری جلسه ای نمودند که متعاقب این دو حرکت حسب اخبار منتشر شده دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی مبادرت به احضار و یا بازداشت ایشان نموده و در نهایت از مسوولین جبهه ملی خواسته اند تا از تشکیل جلسات خودداری نمایند. هموطنان فعال در امورحزبی و سیاسی مستحضرند سناریویی که اجرا شد ه در طول این سالها بارها و بارها برای همه ی احزاب و گروه های غیر وابسته به نهادهای حاکمیتی و حتی برای برخی از احزاب درون حاکمیتی تکرار شده است. سازمان جوانان حزب پان ایرانیست در این مقطع حساس و سرنوشت ساز از فعالیت های سیاسی و اجتماعی لازم می داند نکاتی چند را به استحضار هموطنان و مسوولان برساند:

۱-مطابق با اصل ۲۶ قانون اساسی ، فعالیت های حزبی و سیاسی در کشور آزاد است و نیاز به کسب اجازه از نهادهای حکومتی ندارد بر همین اساس جلوگیری از برگزاری نشست ها ، جلسات آموزشی و کنگره های سراسری احزاب و احضار ، بازداشت و زندانی نمودن اعضای حزب به بهانه عدم کسب مجوز دقیقا برخلاف نص صریح قانون اساسی و فاقد وجاهت است و مقامات و ماموران وابسته به نهادها و دستگاه های حکومتی که موجبات سلب آزادی های افراد را فراهم مینمایند خود می باید در یک دستگاه قضایی مستقل و درجایگاه متهم پاسخگوی عملکرد خلاف قانون خود باشند

۲- مطابق با اصل هشتم قانون اساسی امر به معروف و نهی از منکر وظیفه ای همگانی است و آحاد ملت می توانند و می باید در این راستا به عنوان صاحبان اصلی مملکت به نقد عملکرد مسوولان که قرار است خدمتگذار مردم باشند بپردازند . حاکمان هم می باید با سعه صدر با منتقدین برخورد نموده و آستانه تحملشان را بالا ببرند و از برخوردهای آمیخته با خشونت پرهیز نمایند و فضای سیاست کشور را بیش از این امنیتی نکنند.

۳- اصل ۵۶ قانون اساسی حاکمیت انسان بر سرنوشت اجتماعی خویش را یک حق الهی دانسته که هیچکس حق ندارد آن را در خدمت منافع فرد و گروهی خاص قرار دهد . عرصه سیاست عرصه رقابت و گفتگوست حاکمان کشور ما بگونه ای رفتار می کنند که گویی در این عرصه کسی جز آنها اجازه فعالیت ندارد . این امر موجب انحصارگرایی و خودکامگی می شود و همگان موظفیم با این خودکامگی ها که در لباس های مختلف و رنگ های متفاوت متجلی می شود مبارزه کنیم . آنچه که آمد تنها بخشی کوچک از حقوق ملت ماست

پاینده ایران

سازمان جوانان حزب پان ایرانیست ۱۸آبانماه 1390

واکنش مسوول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست نسبت به بازداشت سامان آریامن

2011-11-10T11:09:00.000-08:00

در پی بازداشت سرور سامان آریامن مسول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست خطاب به ملت ایران گفت : ملت مبارز و آگاه ایران !فزندان پاک و آرمانخواه شما با نیت حفظ تمامیت ارضی وایجاد وحدت میان آحاد ملت ایران در نواحی مرزی به ویژه خوزستان ، در مسیر عظمت ایران با جان و دل در حال انجام وظایف خود هستند و این در حالیست که نیروهای امنیتی با برنامه های حساب شده و با استفاده از توان قانونی و فراقانونی خود در حال مهار و منفعل کردن این جوانان می باشند। آنها مهار از نزدیک و زمین گیر کردن فرزندان شما را در برنامه های خود قرار داده اند।من این فشارها و اقدامات مخوف و هدفمند را چیزی جدا از سرکوب مرسوم و خفقان حاکم میدانم।دستگاه امنیتی اگر به وظایف خود درست عمل می کرد امروز باید خاوری در بازداشت بود و نه سامان آریامن و دکتر.نمی بایست آن اختلاس بزرگ رخ می داد نمی بایست در صنایع فولاد آن دزدی ها می شد.همه ی آنهایی که مشغول این دزدیها بوده اند وهستند ماورین امنیتی را مشغول ما کرده اند تا به کارشان راحت تر برسند .میهن پرستان را راحت نمی گذارند تا خیانتهایشان بیرون نیفتد تا کسی دستشان را نگیرد تا اراده های قدرتمند ملی دست آلوده ی آنها را از ثروت ملی کوتاه نکند تا به سزای خیانت ها یشان نرسند!آنهایی که با تابعیت و گرین کارت آمریکا برکرسیهای حکومتی تکیه داشته اند وخود را نماینده ی ملت می نامیدند و می نامند با فراخ بال و با تکیه به ثروت و امکانات ملی مشغول خیانت بوده اند و هستند اما سامان آریامن می بایست تحت مراقبت شدید و آزار و اذیت نیروهای امنیتی قرار بگیرد.ابوالفضل عابدینی به این دلیل که از حقوق کارگران دفاع می کرده می بایست به زندان طویل المدت محکوم شود اما آن دزدان که حقوق کارگران مظلوم را خورده اند در حاشیه ی امن باشند.در این شرایط که نیروهای بین المللی قصد میهنمان کرده اند و هوسهایی در سر می پذند و موجودیت میهنمان در خطر است مهار نیروهای ملی حرکتی نابخشودنیست.شوخی ندارم و الفاظ تهی از معنا به کار نمی برم امروز در میان گسترش وهابیت و پان عربیسم وادعاهای شوم وهوسهای بیگانگان هرنوع طرح مهار پان ایرانیسم و نیروهای ملی و ناسونالیسم ایرانی آبشخورهایی سمی و آلوده به خیانت دارد.این اقدامات است که بستر را برای رخدادهای ضد امنیت ملی و منافع ایران فراهم می کنند.اصلا بحث برسر بازداشت پان ایرانیستها نیست که ما برای بالاتر از این حرفها آماده ایم که برای ایرانمان هزینه بدهیم اما تومانی و ریالی از ثروت ملیمان به غارت نرود تا کارگران ایرانی شرمنده نباشند تا ملت ایران تحقیر نشود تا مهر ومهربانی بر سرزمینمان حاکم شود تا در مسیر عظمت و شکوه و جلال دوشادوش هم حرکت کنیم.ما از زندان و بازداشت نمی هراسیم بحث من برسر این است که چرا می بایست تعدادی از فرزندان این سرزمین تحت نام نیروهای امنیتی این جوانان را کنترل کنند و این آرمان درخشان را متوقف سازند؟چه دستهایی در کار است که با تمام توان بازوهای دفاع ملی را بی حس وبیکار کند؟چه دستهایی و چه جهل بزرگی ما رابه چنین روزی دچار کرده است؟به کدام انصاف و منطق این جوانان بی پناه را به جرم میهن پرستی دچار مصایب و مضایق می کنید؟به چه دلیل آنهایی که به گرایش پیدا می کنند در همان مرحله ی آشنایی مهار می شوند.روزی همه ی اینها مشخص خواهد شد.این سرزمین روزهای سختی را از سر گذرانده اما هنوز پا برجاست اکنون هم یکی از ان برهه های حساس است ملت ایران می بایست با ما یا بی ما از این مرحله با صلابت بگذرد.ملت ایران برای این گذار فرزندانی یا فضیلت نیاز دارد جوانان می بایست برای بونی مقدس برای ماندن مقدس در خود این فضیلتها را ایجاد کنند.بحث بر سر ضرورتهاست امرور به مانند سنت دیرین می گویم به ایران بیندیشید

پاینده ایران

حجت کلاشی

تائید یکسال حبس ابوالفضل عابدینی، فعال حقوق بشری

2011-11-10T09:09:00.000-08:00

خبرگزاری هرانا - با تایید یکسال حبس تعزیرى توسط دادگاه تجدید نظر استان تهران حبس ابوالفضل عابدینى روزنامه نگار وفعال حقوق بشر به ١٢ سال افزایش یافت।بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شعبه ٢٨ دادگاه انقلاب تهران درتاریخ ١١ اردیبهشت سال جارى این روزنامه نگار و فعال حقوق بشر را درحالى که مشغول سپرى کردن دوران محکومیت ١١ ساله خویش بود به اتهام تبلیغ علیه نظام به یکسال حبس محکوم که بااعتراض ایشان پرونده به دادگاه تجدید نظر استان تهران ارجاع داده شد.
ابوالفضل عابدینی نصر روزنامه نگار و فعال حقوق بشر در ۱۱ اسفند ماه سال ۱۳۸۸ در پی یورش اطلاعات سپاه پاسداران به منزلش بازداشت و به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد وی از سوی دادگاه انقلاب اهواز به ۱۱ سال حبس محکوم شده بود.

بازداشت سامان آریامن از اعضای حزب پان ایرانیست در اهواز

2011-11-09T14:12:00.001-08:00

ماموران اطلاعاتی با نشان دادن حکم دادستان دادگاه انقلاب اهواز اقدام به بازرسی منزل این دانشجو کرده و تعدای از وسایل و کتاب‌های وی را با خود برده و ماشین شخصی وی را نیز توقیف کردند. همچنین گوشی موبایل و لب تاب یکی دوستان وی به نام میلاددهقان نیز در این بازداشت توسط ماموران ضبط شده است.
به گزارش «خانه حقوق بشر ایران» سامان آریامن دانشجوی رشته علوم سیاسی دانشگاه آزاد اهواز است که چند سال پیش به دلیل چاپ نشریه ای زیراکسی در زمینه مسایل ملی توسط اداره اطلاعات خوزستان بازداشت و تهدید شده بود که از ادامه فعالیت‌ها سیاسی جلوگیری کند.

چندی پیش نیز به دلیل بحث‌های سیاسی در داشنگاه آریامن به حراست دانشگاه احضار و مورد بازجویی قرار گرفته بود.

ابوالفضل عابدینی به محمد خاتمی: هزینه بی‌تدبیری و بی‌کفایتی عده‌‌‌‌ای ‌‌از مسئولین را چگونه پرداخت کنیم؟

2011-11-09T04:24:00.000-08:00

به گزارش رهسا نیوز – ابوالفضل عابدینی، روزنامه نگار و فعال حقوق بشر دربند، که هم اکنون در حال گذراندن دوران محکومیت خویش در بند ۳۵۰ زندان اوین است با نگارش نامه ای به سید محمد خاتمی ضمن اعلام نگرانی نسبت به وضع موجود و اینده ایران ،از وی پرسیده است که :”بی‌تدبیری، بی‌کفایتی و عدم احساس مسئولیت عده‌‌‌‌ای ‌‌از مسئولین را چگونه و با چه هزینه‌‌‌‌ای ‌‌پرداخت کنیم؟”
وی همچنین در قسمت دیگری از این نامه نوشته:”حوادث پس از انتخابات ۸۸ به خوبی گوی‌‌‌ای ‌‌کج‌اندیشی مراکز قدرت در اداره‌ی کشور است. پرسش ساده مردمی که به حاکمیتشان اعتماد و در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کردند به دستگیری، محاکمه و صدور احکامی منجر شد که بسیاری از حقوق‌دانان و مراجع دینی بر ناعادلانه بودن آنها تأکید دارند.”
متن کامل این نامه که در اختیار رهسا نیوز قرار گرفته است به شرح زیر است:
در آغاز درود می‌فرستم به روان پاک آزادمردان و شیرزنان ایران‌زمین که جانشان را نثار دفاع از شرف و ناموس سرزمین مقدسمان کردند و به جانبازان و کوشندگانی که به راه سربلندی و آزادگی این خاک، رنج‌ها و مشقت‌هایی را با دل و جان پذیرا شدند، سرانجام به آنان‌که هستند و آنان‌که رفتند «تا ایران بماند» درود می‌فرستم.
جناب آقای ‌‌سید محمد خاتمی، خطاب مطالب این نامه را بارها تغییر داده و شخصیت‌ه‌‌‌ای ‌‌مختلفی از مقامات ارشد جمهوری اسلامی گرفته تا فعالین سیاسی، مدنی را به عنوان مخاطب خویش قرار دادم. که در نهایت با در نظر گرفتن ملاحظات پیش روی یک کنشگر سیاسی، اجتماعی به این نتیجه رسیدم که مطالبم را با حضرت عالی مطرح نمایم و این نکته را عرض کنم که آنچه را می‌نویسم دغدغه‌هایم به عنوان یک جوان معتقد به باوره‌‌‌ای ‌‌ملی و سرزمینی کشورش می‌باشد.
جناب آق‌‌‌ای ‌‌خاتم، هیچگاه در طول ۲۹ سال زندگی‌ام به این اندازه نگران سرنوشت کشور و ملتم نبودم. حتی آن زمان که کودکی خردسال در محروم‌ترین نقطه‌‌‌‌ای ‌‌از خوزستان زیر گلوله‌‌‌ای ‌‌دژخیمان بعثی شب‌ها را با ترس در خانه‌‌‌‌ای ‌‌کوچک به صبح می‌رساندم.
در دادگاهی به قاضی پرونده در مطلبی بر‌‌‌ای ‌‌ارایه آخرین دفاعیه‌ام عرض کردم: پیرو مکتب بزرگانی هستم که آرمان خویش را فدای‌مان نکردند. آری به راستی باید گفت: «کجا انسان با تنی لخت در پی کفی نان بود. کجا نان آرمان بود.»
آقای ‌‌خاتمی کافی است به تحولات منطقه و بحران‌های ‌‌داخلی نگاهی بیاندازیم تا دلیل و چرایی این نگرانی که برایم از هر مقوله‌ی دیگر مهم‌تر جلوه کرده، را دریابید. در این هنگامه‌ی شوم از تاریخ، کشور و ملتم دستخوش خوادث و اتفاقاتی شده‌اند که هر انسان عاقلی را به فکر فرو می‌برد که آینده‌ی ایران چه می‌شود؟
جناب خاتمی این سوال را از حضرت عالی می‌پرسم: آینده این کشور چه می‌شود؟ تا چه زمانی ملت ما باید تاوان بی‌تدبیری‌هاو بی‌کفایتی‌ها را بپردازد؟
به تاریخ ۲۵۰ سال قبل برگردیم. آیا جغرافیای ‌‌سرزمین ما همین بود که الان هست؟ چند حکومت آمدند و رفتند؟ و در هر حکومت چه خیانت‌ها به این ملت ستم‌دیده که تحمیل نشد. جدایی برادران افغان، تاجیک و آذری‌های ‌‌آن‌سوی مرز ثمره‌ی خیانت کدام حکومت بودند؟ برادران و خواهران بحرینی‌مان که این روزها زیر شدیدترین و وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها، قیامشان توسط آل‌سعود و آل‌خلیفه سرکوب می‌شود به خودفروختگی و دسیسه‌ی کدام دولت و حاکمیت از مادر میهن جدا گشتند؟
و اینک، من و ملتم قرار است بی‌تدبیری، بی‌کفایتی و عدم احساس مسئولیت عده‌‌‌‌ای ‌‌از مسئولین را چگونه و با چه هزینه‌‌‌‌ای ‌‌پرداخت کنیم؟
جناب خاتم به حکم تاریخ حکومت‌ها می‌آیند و می‌روند و آنچه می‌ماند ایران است؛ پس بر‌‌‌ای ‌‌من فرقی ندارد که چه کسانی بر مسند قدرت و حکومت باشند.
در سال‌های ‌‌۱۳۷۶ و ۱۳۸۰ پیش از ۲۰ میلیون ایرانی به شعاره‌‌‌ای ‌‌شما که اتفاقاً اکثر آنها به دلایل گوناگون محقق نگردید را می‌دادند و حضرت عالی را به عنوان رئیس جمهور خویش برگزیدند و امیده‌‌‌ای ‌‌فراوانی بر‌‌‌ای ‌‌بهبود وضعیت کشور به وجود آمد. امیدهایی که همگی ناکام ماند. شما دلایل ناکامی‌هایتان را فشار و بحران‌سازی نهاده‌‌‌ای ‌‌قدرت بیان می‌کردید. در جامعه هم این تحلیل وجود داشت که اراده و عزم جدی از سوی شما بر‌‌‌ای ‌‌حل مشکلات و تحقق شعاره‌‌‌ای ‌‌مطرح شده وجود نداشت. و اما در برداشتی فراتر، عده‌‌‌‌ای ‌‌به این اعتقاد داشتند که خاتمی و طیف اصلاح‌طلب بر‌‌‌ای ‌‌نجات جمهوری اسلامی از فروپاشی به میدان آمده بودند.
آقای ‌‌خاتمی قصد واکاوی و کالبدشکافی دوران ریاست جمهوری حضرت عالی را ندارم و سخنم با شما از آینده ایران است. جای ‌‌بسی تأسف است در این شرایط که عده‌‌‌‌ای ‌‌تمامیت ارضی و وحدت و یکپارچگی ملی ما را نشانه گرفته‌اند، عده‌‌‌‌ای ‌‌دیگر با بی‌تدبیری، عدم احساس مسئولیت و درک و فهم نادرست از منابع و امنیت ملی عرصه و میدان را بر‌‌‌ای ‌‌گروه نخست مهیا کرده تا بتوانند به اهداف شوم خود دست یازند و صد افسوس آنان که درد وطن دارند مجالی اندک و ناچیز است و باید در سرزمینشان به دردی مشترک سوزند. گاه انسان با خود می‌پندارد که تاریخ در این سرزمین همیشه در حال تکرار است و هر زمان این ملت سعی کرد خود را بشناسد دست‌هایی از برون و درون مانع از آن شد تا ملتم چهره آزادی را به خود نبیند.
دلم بر‌‌‌ای ‌‌ایران می‌سوزد و اینک که گرفتار زندان شدم به خود نمی‌اندیشم بلکه از ور‌‌‌ای ‌‌میله‌های ‌‌آن نگران سرزمینم هستم. هم‌وطن گرامی، اعتماد پیشین ایرانیان و شناختی که جامعه جهانی از حضرت عالی دارد به شما این قابلیت را داده که اگر بخواهید، می‌توانید نقش مهمی در جلوگیری از بروز فاجعه‌‌‌‌ای ‌‌تاریخی ایفا کرده و سهم موثری در جنبش دموکراسی خواهی ملت ایران داشته باشید.
آیا در این برهه‌ی حساس از تاریخ باز همچمون ۸ سال دوران اصلاحات می‌خواهید فرصت‌ها را از دست بدهید و ملتی که پیش از این نیز به شما اعتماد کرده بود را نسبت به خویش بی‌اعتماد سازید؟ یا اینکه با توانی که عرض کردم، می‌خواهید باز دیگر در دل میلیون‌ها ایرانی بارقه‌های ‌‌امید را روشن سازید؟
جناب خاتمی آگاهی کامل دارم که در تصمیم‌گیری‌های ‌‌فعلی هیات حاکمه جمهوری اسلامی نقشی ندارید و می‌دانم آنها که بر سر کارند، به ج‌‌‌ای ‌‌تلاش بر‌‌‌ای ‌‌حفظ یکپارچگی کشور و تامین منافع ملی، با کج‌اندیشی، کشور را در وضعیت خطرناک قرار داده و قدرت و حیثیت ملت ایران را به بازیچه گرفته و موقعیت کشورمان را بسیار ضعیف کردند. البته جایگاه فعلی ایران حاصل عملکرد تمامی دولت‌های ‌‌بعد از انقلب ۵۷ می‌باشد، ولی نابسامانی‌های ‌‌جامعه، فساد دستگاه‌های ‌‌حکومتی و آشفتگی در سیاست‌های ‌‌خارجی در سال‌های ‌‌اخیر به بالاترین میزان رسیده است که چند مورد از آن را ذکر می‌کنم:
- حوادث پس از انتخابات ۸۸ به خوبی گویای ‌‌کج‌اندیشی مراکز قدرت در اداره‌ی کشور است. پرسش ساده مردمی که به حاکمیتشان اعتماد و در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کردند به دستگیری، محاکمه و صدور احکامی منجر شد که بسیاری از حقوق‌دانان و مراجع دینی بر ناعادلانه بودن آنها تأکید دارند.
- فساده‌‌‌ای ‌‌مالی فراوان- که فقط یک نمونه از آن اختلاس ۳ میلیارد تومانی است-، تاراج منابع مالی و حاتم‌بخشی‌های ‌‌بی‌حساب و کتاب از خزانه‌ی ملی که میلیون‌ها نفر از آن زیر خط فقر هستند و تحت حمایت نهاده‌‌‌ای ‌‌حمایتی کمیته امداد و بهزیستی قرار دارند، پرداخت وام‌های ‌‌بلاعوض و کلان به کشورهایی که نمی‌توانند جهت کسب منافع ملی در صحنه بین‌الملل به ما کمک کنند، مردم را نسبت به ادعاهای ‌‌حاکمیت در خصوص عدالت و شعارهای ‌‌دولت مبنی بر عدالت‌محوری بی‌اعتماد کرده است.
- کثرت هرج و مرج و آشفتگی‌های ‌‌داخلی به بالاترین میزان رسیده است. آمار طلاق، اعتیاد، ایدز و فسادهای ‌‌گوناگون، همگی نشانگر فروپاشی بنیاد خانواده‌های ‌‌ایران است. افزایش بی‌سابقه‌ی جرم و جنایت و بروز رفتاره‌‌‌ای ‌‌ناهنجار اجتماعی که جامعه به آن عادت کرده بیانگر از هم گسیختگی اجتماعی کشور است.
- تعطیلی واحده‌‌‌ای ‌‌تولیدی، تجاری و صنعتی و ورشکستگی و ناتوانی در اداره‌ی صنایع بزرگی چون شکر، فولاد، ریسندگی و کشاورزی سبب بیکاری و فشار آمدن روز افزون بر اقشار آسیب‌پذیر جامعه شده است تورم و گرانی بر اثر سوء مدیریت، خانواده‌ها را در تامین مایحتاج روزانه‌شان ناتوان کرده است.
- بر اثر بی‌تدبیری سخنرانی‌های ‌‌تند و بیان مواضع رادیکال از تریبون‌های ‌‌گوناگون تا اکنون ۴ قطعنامه توسط شور‌‌‌ای ‌‌امنیت سازمان ملل متحد علیه کشورمان صادر شده است. همچنین در همین راستا اتحادیه‌ها و کشوره‌‌‌ای ‌‌مختلف جهان تحریم‌هایی را جهت فشار به حاکمیت جمهوری اسلامی اعمال کردند که همگی باعث تحمیل هزینه‌های ‌‌گزاف و غیرقابل جبران به ملت ایران نشده است. کسانی که این هزینه‌ها را به ملت رنج دیده‌ی ایران تحمیل کردند و در آغاز این تحریم‌ها را بی‌اثر معرفی و اعمال کنندگان آنها را استهزاء می‌کردند، هم اینک با گذشت چند سال و پس از نادیده گرفتن هشداره‌‌‌ای ‌‌فراوان کارشاناسان، حاضرند تن به هر امتیازی به تحریم‌کنندگان و کشوره‌‌‌ای ‌‌دیگر بدهند تا از این بن‌بستی که با دست خود بر‌‌‌ای ‌‌ملت ما فراهم ساختند، خلاصی یابند؛ جالب اینجاست که هنوز با روش‌های ‌‌پوپولیستی در تلاش هستند رفتارهای ‌‌هزینه‌آفرین خود را توجیه کنند در حالی که با دست خویش پرونده هسته‌‌‌‌ای ‌‌ایران را که می توانست با خرد و تدبیر و به‌کارگیری روش‌های ‌‌دیپلماتیک امری عادی بر‌‌‌ای ‌‌کشور باشد به پرونده‌‌‌‌ای ‌‌جنجالی در اختیار شور‌‌‌ای ‌‌امنیت تبدیل کردند و این پرونده را تحویل شورایی دادند که هر یک از اعضایش حق وتو دارد و تا ده‌ها سال دیگر کشورهایی که مخالف حاکمیت ایران هستند اجازه نخواهند داد پرونده ایران از این شورا خارج گردد. نمونه آن کشور و ملت عراق است که پس از گذشت چندین سال از سقوط رژیم صدام، هزینه‌های ‌‌سنگین رفتاره‌‌‌ای ‌‌دیکتاتور بعثی را پرداخت می‌کنند و هنوز تحریم‌هایی که در دوران رژیم صدام حسین توسط شور‌‌‌ای ‌‌امنیت تصویب شده بودند، لغو نگردید.
- ترکیه و برزیل به تهران آورده و به آنها امتیازاتی داده شد تا واسطه‌‌‌‌ای ‌‌برا ادامه مذاکرات با غرب شوند و بیانه صادر کردند که بدون نحضور آنها مذاکره نمی‌کنند. ولی امروز همان برزیل در رای‌گیرهای ‌‌سازمان ملل به جمهوری اسلامی ر‌‌‌ای ‌‌منفی می‌دهد و باز همان ترکیه به توفیق هواپیمای ‌‌جمهوری اسلامی می‌پردازد، به دولت در خصوص تحولات خاورمیانه هشدار می‌داده و به ناتو اجازه‌ی استقرار سپر دفاع موشکی در برابر حملات احتمالی موشکی ایران را در خاک خود می‌دهد.
- ملوانان انگلیسی را به اتهام تجاوز به آب‌ه‌‌‌ای ‌‌ایران بازداشت و متهم به جاسوسی می‌کنند و بعد از چند روز همانند قهرمانان و افتخارآفرینان بدرقه کشورشان می‌کنند و نام آن‌را رافت اسلامی می‌گذارند.
- در نشست‌هایی شرکت می‌کنند که کشوره‌‌‌ای ‌‌عضو آن همیشه بر منافع و تمامیت ارضی کشورمان بیانیه صادر و نام‌ه‌‌‌ای ‌‌ثبت شده تاریخی ما را جعل و توطئه‌ه‌‌‌ای ‌‌فراوانی در نقاط مرزی کشور ایجاد می‌کنند، و نام آن‌را دیپلماسی فعال گذاردند.
- کشوری مثل روسیه که همگان از عمق کینه و دشمنی رهبران‌شان در طول تاریخ با ملت ما به خوبی آگاه هستیم را دوست می‌خوانند و براساس این نگاه به تعریف سیاست خارجه می‌پردازند و نام این دوستی را مصلحت می‌گذارند!
آیا دولتمردان جمهوری اسلامی وصیت‌نامه‌ی پتر را نخواندند؟ آیا ندیدند که همین تزارها در طول تاریخ با ایران چه کردند؟ احزابی که توسط آنها حمایت و هدایت می‌شد چه بر سر ما آوردند؟ جدایی نافرجام آذربایجان، جنگ دوم جهانی و صدها مورد دشمنی و عداوت با این سرزمین از سوی روسیه کافی نبود تا دولتمردان جمهوری اسلامی را به خود بیاورد و از سهم ملت ایران در دری‌‌‌ای ‌‌مازندران به این راحتی گذر نمی‌کردند؟
نمی‌دانم از چه مصلحت و دوستی سخن می‌گویند! همراهی با ۴ قطعنامه‌ی شور‌‌‌ای ‌‌امنیت و لغو قرارداد فروش سامانه دفاعی ۶۳۰۰ و چپاول میلیاردها دلار به بهانه راه‌اندازی نیروگاه اتمی بوشهر، دوستی است که مسئولین جمهوری اسلامی بر آن تأکید و مقامات کرملین با تعجب از این رفتار و ریشخند به ملت ایران به روابط خود با جمهوری اسلامی اصرار دارند.
- در نشست‌ه‌‌‌ای ‌‌سالیانه سازمان ملل رییس دولت با سخنرانی‌ها و بیان برخی مواضع زمینه را بر‌‌‌ای ‌‌ترک نمایندگان تعدادی از کشورها فراهم می‌کند و هر ساله شاهد صندلی‌ه‌‌‌ای ‌‌خالی فراوانی در حین سخنرانی ایشان هستیم. این توهین و تحقیر در داخل شجاعت یک فرد انقلابی نامیده می‌شود و پس از مدتی، انقلابی‌گری شجاعانه (!) تبدیل به رایزنی، واسطه‌گری و در یوزه‌گی بر‌‌‌ای ‌‌حل بحران‌های ‌‌ناشی از بیان همان مواضع تند و رادیکال می‌شود.
کشتار انسان‌ه‌‌‌ای ‌‌بی‌گناه، تخریب زیرساخت‌ها، درگیری‌ه‌‌‌ای ‌‌داخلی و قومی، برادرکشی و آنارشیسمی که امروز لیبی با آن روبه‌رو شده، ارمغان استبداد و خودکامگی حاکم دیکتاتور آن کشور است.
البته صدام حسین، مبارک، قزافی، بن‌ علی، اسد و همه‌ی دیکتاتورها و آنها که در برابر خواست و اراده‌ی ملت‌هایشان ایستادگی می‌کنند سرنوشتی مشترک داشته و دارند.
جناب آقای ‌‌خاتمی بر‌‌‌ای ‌‌آینده ایران نگرانم که مبادا به سرنوشتی مشابه لیبی دچار نشود.
به واقع بیان جمله‌ی فوق عمق دل‌مشغولی و دغدغه بسیاری از ما در این مقطع از زمان است. آیا جنابعالی، نخبگان، روشنفکران و همه‌ی فعالان عرصه سیاسی- اجتماعی ایران در این برهه حساس در قبال تاریخ کشور و ملت خویش احساس نمی‌کنید؟ آیا به صرف اینکه مسئولیتی احرایی به عهده‌ی شما نیست و در هیات حاکمه فعلی ایرانی حضور ندارید، به سرنوشت این کشور و مردم نمی‌اندیشید؟
به‌عنوان یک جوان که وطن و ملتش مهم‌ترین دغدغه ذهنی‌اش است. از شما انتظار دارم به این نگرانی‌ها اندیشه کنید و از همه‌ی شما در خواست دارم که حول یک دغدغه مشترک، یک‌دل و یک‌صدا وظیفه خطیر و تاریخی خود را در قبال ملت و کشورمان رابه انجام برسانید، مطالبات از دست رفته مردم را به هیچ ملاحظه‌‌‌‌ای ‌‌پیگیری، مواضع خود را بر‌‌‌ای ‌‌ملت ایران به‌صورت شفاف بیان کرده و تلاش کنید سرنوشت کشور دچار مخاطرات دهشتناک نشود، روا نیست در مقابل بی‌تدبیری و تصمیمات نابخردانه سکوت کرده تا کشور را در ورطه‌ی نابودی قرار دهند. به هیات حاکمه یادآور شوید مدت کوتاهی فرصت دارند که به جای ‌‌طرفه رفتن از پاسخ‌گویی به مطالبات مردم، اعتماد و مشروعیت از دست رفته‌‌‌‌‌ای ‌‌را که برخی از نمایندگان اصول‌گرا نیز به آن اعتراف دارند را ترمیم و با تصمیمات درست و احساس مسئولیت در پیشگاه ملت و تاریخ کشور را از خطر جنگ، اشغال، تجریه و هرج و مرج نجات دهند.
آقای ‌‌خاتمی آنچه را یادآور شدم سخنان یک جوان ایرانی بود که نگران سرنوشت و آینده کشور و ملتش است، باشد که مخاطبان و مسئولین کشور به این نگرانی‌ها اندیشه کرده و در پی چاره‌جویی باشند. قبل از اینکه گرفتار عصیان شویم.

پاینده ایران

ابوالفضل عابدینی نصر
روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر
۱/۷/۹۰ زندان اوین

آمرین شهادت مرزبان ایرانی باید مجازات شود

2011-10-26T14:18:00.000-07:00

مسئول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست شهادت مظلومانه ی مرزبان ایرانی در مرزجمهوری باکو را حاوی رمزها و پیام های سیاسی پردامنه ای دانست که حکم اخطار به طرف مقابل دارد.اخبار حاکی از این است که این سرباز بی سلاح که بطور اشتباهی وارد خاک جمهوری باکو شده بوده است ابتدا توسط نیروهای مقابل بازداشت سپس آزاد و آنگاه از پشت مورد اصابت گلوله قرار داده شده است،کل مساله نشان گر هدف مند بودن این اقدام است.مسول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست واکنش دستگاه دیپلماسی راجونان همیشه بشدت ضعیف،ناکافی و منفعلانه دانست .ایشان افزود دستگاه بشدت ضعیف دیپلماسی، اصلا موضوعات سیاسی را درنمییابد ودیر به حادثه می رسد تازه اگر برسد که اغلب نمی رسد.این نوع حوادث می بایست پیشاپیش بصورت سناریوهایی آماده پیش بینی شده و راه حل های آماده ای برایش موجود باشد. ایشان خاطر نشان شد در مقابل هر عملی از این دست باید با اقتدار جواب داد طرف ما روسیه و شوروی نیست طرف ما باکوست، یک تیپ سپاه قدس می تواند یک شبه طومار خاندان علی اف را در هم بپیچد.مردان بزرگ از این وزارت خانه تصفیه شده است و الا همان ساعت بایددستور داده میشد فرمانده پاسگاه مرزی طرف مقابل به همراه همه ی سربازانش توسط نیروهای ایرانی دستگیر و پاسگاه مرزی با خاک یکسان شود .کشتن یک سرباز بی سلاح مغایر با اخلاق انسانی ،قوانین بین الملل،وحسن همجواری و معاهدات فی مابین است.دستگاه دیپلماسی می بایست هر چه سریعتر پیگیر مجازات آمرین این جنایت و توهین بی شرمانه باشد.اگر سفیر

نالایق جمهوری اسلامی در باکوهمان روز که طرف مقابل در یک نشست رسمی پرچم ایران را بالعکس بر سر میز گذاشته بود متوجه میشد و واکنش لازم را بروز می داد طرف مقابل کار دستش می آمد.همان موقع سفیر به بهانه ی درست کردن پرچم ایران می بایست پرچم جمهوری خاندان علی اف را با آرنجش سرنگون می کرد تا دیپلماتهای باهوش باکو پیام سمبولیک این عمل رادریابنداما متاسفانه سفیرایران اصلا متوجه نشد.اگر این سفیر نالایق آن موقع که فرمانده نیروهای مسلح اظهارات صحیح ودرستی در مورد اران داشت از سر انفعال و نا آگاهی آنها را تکذیب نمی کرد دولت زیرک علی اف جرات دستور اتش را به خود نمی داد.با این شیوه ها نمی شود مملکت را اداره کرد سیاست مملکت را به اهلش بسپارید تا امور را متناسب با شانش پیش ببرند.این سفیر باید هر چه زودتر عزل و یکی از فرماندهان نظامی همراه با کادری کاردان به این سمت منصوب شود وپیامهای صحیح و ظریفی به طرف مقابل داده شود

بررسی آخرین وضعیت ابوالفضل عابدینی در گفتگو با وحید احمد فخرالدین

2011-10-15T01:02:00.000-07:00

خبرگزاری هرانا – ابوالفضل عابدینی خبرنگار و فعال حقوق بشر از ۱۱ اسفند ماه سال ۸۸ تا کنون در زندان اوین و کارون اهواز تحمل حبس نموده است وی از سوی دستگاه قضایی دو بار در تهران و اهواز مورد محاکمه قرار گرفته و در مجموع به ۱۲ سال حبس تعزیری محکوم شد.
گزارشگر هرانا برای بررسی محکومیت سنگین وی با وحید احمد فخرالدین وکیل و از دوستان وی به گفتگو نشسته است که خود وی نیز در این دوره از بازداشت ها به همراه وی بازداشت و روانه بند ۲ الف شده بود.

متن این گفتگو به شرح زیر است:

لطفا توضیح دهید آقای عابدینی در کجا و به شکلی بازداشت شدند؟ آیا ایشان سابقه بازداشت قبلی داشته‌اند یا خیر؟

بر حسب اظهارات خودشان در روز آخری که قرار بود من با قرار وثیقه از زندان آزاد شوم که بطور اتفاقی یا عمدی یک شب با هم در یک سلول بودیم ایشان در شهرستان رامهرمز در منزل مادری خود شبانه توسط بیش از ۲۰ نفر از نیروهای لباس شخصی و مسلح و نقابدار که از در و دیوار منزل آن‌ها بالا رفتند دستگیرشدند و به ادارهٔ اطلاعات سپاه در اهواز آورده شده و سپس شبانه به اتفاق من و آقای گهستونی به زندان اوین در تهران منتقل شدیم.

ایشان سابقا هم سابقهٔ بازداشت و زندانی شدن داشته‌اند.

اتهامات مطرح شده در خصوص ایشان چه بوده است و از سوی کدام دادگاه‌ها مورد محاکمه قرار گرفته‌اند؟

اتهامات ایشان در پرونده‌ نیشکر هفت تپه در دادگاه انقلاب دزفول معاونت در فعالیت تبلیغی علیه نظام به دلیل مرتبط کردن کارگران کارخانه نیشکر هفت تپه با رادیو‌های بیگانه از جمله صدای آمریکا و رادیوفردا و در پرونده‌های دیگری در دادگاه انقلاب اهواز فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق مصاحبه با رادیو‌های بیگانه از جمله صدای آمریکا بود که از این اتهام در دادگاه انقلاب اهواز برائت گرفتند.

ایشان سپس مجددا توسط دادگاه انقلاب اهواز به اتهام تبلیغ علیه نظام به دلیل مصاحبه با رادیو‌های بیگانه و جاسوسی به نفع دولت‌های متخاصم و اقدام علیه امنیت ملی به دلیل عضویت در مجموعه فعالان حقوق بشر بازداشت و با وثیقه آزاد گردید و رای دادگاه بدوی علیه ایشان صادر شد و مجددا در تاریخ ۱۲/۱۲/۸۸ به اتفاق اینجانب و تعداد زیادی از اعضای مجموعه دستگیر و مانند اینجانب به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در مجموعه و فعالیت تبلیغی علیه نظام به دلیل مصاحبه با رادیو فردا و صدای امریکا تفهیم اتهام گردید.

با توجه به جنس فعالیت‌های آقای عابدینی شما به عنوان یکی از وکلای ایشان علت صدور چنین حکم سنگینی را در چه می‌دانید؟

تحت تاثیر حوادث پس از انتخابات و فعالیتهای موثر جامعه مدنی و همینطور مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران که به خصوص در بعد گزارشگری نقض حقوق بشر و عملکرد دولت ایران می‌توان آن را برجسته کرد می‌شود عمده‌ترین دلیل برخورد با تشکل را ارزیابی کرد و آقای عابدینی به عنوان مسول روابط عمومی و یک خبرنگار برجسته که نقش عمده در انعکاس خواسته‌های سیاسی و اجتماعی و اتفاقات مربوط به نقض حقوق بشر و حوادت پس از انتخابات خرداد ۸۸ داشته و سابقهٔ چندین بار دستگیری نیز داشتند به شکل ویژه مورد غضب دستگاه قضایی قرار گرفتند. در کل با محکومیت عابدینی و سایر اعضای مجموعه، دستگاه امنیتی تلاش زیادی در مخدوش کردن چهرهٔ فعالان حقوق بشر و انکار و مخالفت با مبحث چالش برانگیز حقوق بشر که پاشنهٔ آشیل حکومت مذهبی و واپسگرای حاکم هست نمود.

خانواده ایشان پیش‌تر در گفتگو با هرانا اعلام داشتند که هیچ‌گاه فرصت دفاع از اتهامات مطروحه از سوی دادگاه اهواز را نیافته‌اند در این خصوص توضیحی دارید؟

متاسفانه پس از صدور رای اول از سوی دادگاه انقلاب اهواز ایشان و وکیل دیگر وی و بنده دستگیر شدیم و متاسفانه دادگاه تجدید نظر مربوطه در استان خوزستان بدون تشکیل حتی یک جلسه رسیدگی مبادرت به تایید حکم محکومیت ایشان به یازده سال حبس نمودند بدون اینکه حتی از وزارت امور خارجه در خصوص تشخیص و اعلام مصادیق دولت‌های متخاصم استعلامی به عمل اورد، مبادرت به صدور چنین حکم سنگینی علیه یک روزنامه نگارنمودند که در دنیا کم سابقه است..

چرا که اساسا معلوم نیست ایشان به چه شکل مبادرت به جاسوسی نموده و کدام اطلاعات دسته بندی شده و محرمانه را و چگونه به دست آورده و به چه دولتی و به چه شکل انتقال داده‌اند و اینکه آیا اطلاع رسانی و مطلع شدن دیگران از رخداد‌های یک کشور چگونه می‌تواند مصداق جاسوسی تلقی شود.

آقای عابدینی در حین بازداشت و در زندان کارون هم مورد ضرب و شتم قرار گرفته است آیا از سوی وکلای ایشان شکایتی در این خصوص انجام شد یا خیر؟

ضرب و شتم و اخذ اقرار با شکنجه در بازداشتگاه‌های رسمی و مخفی وزندانهای ایران امر غیر معمولی نیست گواه این مطلب حجم زیاد شکایت از مامورین اداره آگاهی و اطلاعات و.. و گزارشات کمیسیون اصل ۹۰ مجلس و فوت چندین نفر در بازداشتگا‌ههای کشور پس از انتخابات و خودکشی برخی از آزاد شدگان از زندان‌های انفرادی و ابتلای آن‌ها به امراض ناشناخته و صعب العلاج جسمی و روحی است. ایشان در تماس تلفنی که از زندان کارون به اینجانب داشتند از ضرب و شتم و ناراحتی قلبی خود بسیار شکایت داشتند… از سوی هیچ وکیلی شکایتی در این خصوص مطرح نشده است چون طرح شکایت در این خصوص نیاز به اعطا وکالتی جدید به وکیل انتخابی جدید داشت. ضمن اینکه مشکل اثبات موضوع و امکان برخورد و سخت گیری بیشتر و محرومیت ایشان از امکانات محدود و ضعیف درون زندان معمولا متهم را از طرح شکایات در اینخصوص باز می‌دارد ضمن اینکه دادگا‌ه‌ها نیز گوش شنوایی در این خصوص نداشته و به ویژه در مورد زندانیان سیاسی بی‌محلی دادگا‌ها بیشتر نمایان است.

یکی از اتهامات آقای عابدینی ارتباط با دول متخاصم اعلام شده است و مصداق آن ارتباط با رسانه‌های فارسی زبان برون مرزی اعلام شده است آیا ارتباط با این رسانه‌ها ارتباط با دولت متخاصم است و چرا در پرونده‌های مشابه چنین اتهامی برای دیگران صادر نشده است؟

اساسا ارتباط با رسانه‌های شناخته شده و رسمی دنیا و ارسال اخبار که در جهت ایفای وظیفه خبرنگاری و قدر مسلم گردش ازاد اطلاعات صورت می‌گیرد در هیچ کجای دنیا جرم تلقی نمی‌شود اینکه بعدا رسانه ‌ای یک خبر را چگونه تحلیل و بررسی کند ارتباطی با نفس انتشار و اطلاع وخبر رسانی توسط خبر نگار ندارد.

در کشور‌های دارای یک دموکراسی مستقر رسانه‌ها و صاحبان وسایل ارتباط جمعی از دولت‌ها دارای استقلال کافی هستند و مطبوعات و رسانه‌ها به عنوان رکن چهارم دموکراسی شناخته شده‌اند همانطور که صدای امریکا و سایر رسانه‌ها به انتشار اخبار نقض حقوق بشر در کشور‌ها ی متبوع و انعکاس و پخش اعتراضات مردمی به سیاست‌های جاری حکومت و… به دلیل وجود آزادی بیان و مطبوعات به کرات و مستمرا اقدام می‌نمایند امری که رایج و مقبول است.

ضمن اینکه عبارت دولت متخاصم می‌بایست توسط حقوق بین الملل معنا بیابد. از نظر حقوق مخاصمات مسلحانه زمانی بین دو دولت حالت مخاصمه وجود دارد که دو دولت با یک اعلام قبلی ۶ ماهه از طریق نیرو‌های ۳ گانه با هم درگیری مسلحانه داشته باشند در حالی که نداشتن سفارتخانه یا ارتباطه سیاسی به معنای وجود حالت خصمانه میان دولت‌ها نیست.

با توجه به اینکه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران و حزب پان ایرانیست از سوی دستگاه قضایی یک گروه ممنوعه اعلام نشده‌اند عضویت در این گروه‌ها چرا موجب محکومیت ایشان شده است؟

اساسا کار دستگاه قضایی ممنوع اعلام کردن حزب یا مجموعهٔ خاصی نیست بلکه هر حزب سیاسی حسب قانون احزاب ماده ۱۰ می‌بایست از وزارت کشور مجوز دریافت نماید.

ضمن اینک مجلس مقننه نیز می‌تواند در قالب وضع یک قانون مربوط به دادن مجوز جهت فعالیت احزاب سیاسی موجودیت و عملکرد احزاب سیاسی را دچار تغییراتی در جهت تسهیل یا ایجاد مشکل در مورد دادن مجوز برای تشکیل احزاب نماید.

حزب پان ایرانیست اساسا یک حزب دارای مجوز از سوی وزارت کشور نمی‌باشد لذا قانونا فاقد مجوز بودن به معنای عدم امکان فعالیت برای یک حزب می‌باشد حال اگر این حزب در فعالیت‌های خود در عالم خارج عدم اعتقاد یا التزام عملی خود به اصول قانون اساسی و حاکمیت اسلام بر تمامی قوانین و اعتقاد به اصل ولایت مطلقهٔ فقیه نداشته باشد باید با آن‌ حزب برخورد قانونی و قضایی شود.

در خصوص مجموعه فعالان حقوق بشر اساسا به دلیل اینکه اسم و عنوان این مجموعه حزب یا انجمن یا تشکیلات و.. نمی‌باشد که مبین داشتن یک شخصیت حقوقی باشد از طرف دیگر این مجموعه یک حزب سیاسی نیست تا ضرورتا می‌باید از وزارت کشور اخذ مجوز بنماید ذیگر اینکه این مجموعه یک شرکت تجاری یا حقوقی هم نیست که نیاز به ثبت در اداره ثبت شرکت‌ها داشته باشد این ایراد مهم بر تحت پیگرد واقع شدن این مجموعه وارد است.

در واقع هدف مشروع این سازمان که حمایت و بسط حقوق بشر در ایران است یک مبحث جهان شمول است که همه افراد و دولت‌ها و سازمان‌ها را برای اعتراض به نقض حقوق بشر مدعی و ذی حق می‌شمارد و نیز عدم تعلق فضای مجازی به دولتی خاص و تعلق آن به همهٔ افراد باز هم از مشروعیت برخورد قانونی با این مجموعه می‌کاهد.

البته محکومیت آقای عابدینی به خاطر تعلق ایشان به این دو مجموعه و حزب در حالتی که آزادی بیان و اعتقاد به حقوق بشر و دموکراسی را به رسمیت بشناسیم و از طرفی قائل به آزادی عضویت در مجموعه‌های انسانی و سیاسی باشیم انطباقی با حقوق بشر و موازین بین المللی ندارد.

هر چند که بنده نیز به دلیل عضویت در مجموعه فعالان حقوق بشر مورد تعقیب قرار گرفته و در مورد هواداری از حزب پان ایرنیست نیز مورد بازخواست قرار گرفتم.

با توجه به بیماری قلبی ایشان وضعیت جسمی آقای عابدینی در زندان اوین به چه شکلی است؟

وضعیت جسمی ایشان در فرض نداشتن ناراحتی قلبی نیز به دلیل نحیف و ضعیف بودن ایشان و وضعیت بد حاکم برغذا و بهداشت در زندان‌ها، وضعیت خوبی نبوده است ضمن اینکه ایشان از نارحتی قلبی به شدت رنج می‌برد و نیاز به معاینه و درمان در خارج از زندان دارند.

آیا ایشان از حقوق یک زندانی عادی در حال حاضر برخودار هستند؟

انتقال ایشان به زندان اوین آنهم در حالتی که خانواده وی در شهرستان رامهرمز در خوزستان سکونت دارند و مادر پیر ایشان از توانای مالی و جسمی رفتن به تهران جهت ملاقات با پسرشان را فاقد است اقدامی انسانی نیست. البته در خصوص زندانیان سیاسی هر چند که حکومت جمهوری اسلامی با عدم تعریف جرم سیاسی سعی در محروم نمودن این نوع زندانیان از حقوق بایسته خود دارند با جرات می‌توان گفت وضعیت اقای ابوالفضل عابدینی و سایر زندانیان سیاسی از زندانیان و مجرمان عادی بسیار وخیم‌تر است.

مصاحبه سرور محسن پزشکپور با روزنامه اطلاعات

2011-07-26T06:17:00.000-07:00

برای خواندن مصاحبه بر روی عکس کلیک کنید

مصاحبه سرور محسن پزشکپور(پندار) با مجله امید ایران

قیام ۳۰تیرماه۱۳۳۱

2011-07-21T14:46:00.000-07:00

روز (بیست و ششم تیر ماه 1331) ، حزب پان ایرانیست ، با صدور اعلامیه‌ای در پشتیبانی از دولت ملی دکتر محمد مصدق ، اعلام داشت :13

ملت قهرمان ایران
تنها دکتر محمد مصدق را نخست‌وزیر قانونی ایران می‌داند
ما توطئه‌های دشمنان را در هم می‌کوبیم

هم‌میهنان ، رزمندگان دلیر حزب پان ایرانیست :
اجازه ندهید توطئه‌ی دشمنان که حاصل آن استعفای پیشوای مبارزات ملی ایران دکتر محمد مصدق از مقام نخست‌وزیری شد ، به بار نشیند .
سربازان از جان گذشته حزب پان ایرانیست . دوشادوش مردم شریف ایران ، نبرد را تا استقرار مجدد جناب آقای دکتر محمد مصدق در مقام نخست‌وزیری ادامه خواهند داد .
در این راه ، از جان خود گذشته‌ایم و مرگ را بر زندگی ذلت‌بار ترجیح می‌دهیم .
26 تیرماه 1331
کمیته عالی رهبری حزب پان ایرانیست

به دنبال اعلامیه‌ی کمیته عالی رهبری حزب پان ایرانیست ، پایگاه‌ها و سازمان حزب در تهران و دیگر شهرهای کشور ، بر تلاش خود برای رویارویی با خیانت آشکار دربار و هیات فاسد حاکمه ، افزودند .

پایگاه البرز ، به عنوان نیرومندترین یگان دانش‌آموزی کشور ، همراه با پایگاه‌های دیگر دانش‌آموزی ، مانند پایگاه دبیرستان مروی ، هدف ، دارالفنون ، پیرنیا ، فیروز بهرام ، ادیب ، رهنما و... ، دست‌اندرکار برنامه‌ریزی گسترده برای انجام تظاهرات همگانی ، میتینگ‌های موضعی ، چاپ و پخش اعلامیه ،‌ شعارنویسی بر روی دیوارها ، تظاهرات در گروه‌های 3- 2 نفره در درون اتوبوس‌ها و... شدند .
سازمان‌های جوانان ، بانوان ، کارمندان و اصناف حزب در تهران نیز ، همه‌ی افراد خود را برای شرکت در تظاهرات ، بسیج کردند و برنامه گسترده‌ای را تدارک دیدند .
هم‌چنین یگان کارگری حزب پان ایرانیست در تهران نیز دست اندرکار برنامه‌ریزی و اجرا شد . نشست همگانی مسئولان سندیکای ملی لکوموتیورانان راه آهن و سندیکای ملی کارگران دخانیات (وابسته به حزب پان‌ایرانیست) ، همراه با نمایندگان کارگران ملی سیلو ، بلورسازی و چیت‌سازی ، زمینه‌ی گسترده‌ای را برای حضور کارگران در تظاهرات علیه دولت قوام و پشتیبانی از دولت ملی دکتر مصدق ، فراهم آورد .
سازمان‌های حزب پان‌ایرانیست در شهرستان‏ها نیز ، با شتاب فراوان ، خود را بیش از پیش ، آماده‌ی شرکت در تظاهرات کردند .
حزب پان ایرانیست ، در سر تا سر خوزستان دارای تشکیلات گسترده‌ای بود، به گونه‌ای که تشکیلات در خوزستان دارای سرپرستی ویژه‌ی به خود بود . سرپرستی سازمان‌های حزب پان‌ایرانیست در خوزستان را ، شادروان دکتر حسین طبیب که در شهر اهواز مستقر بود ، به عهده داشت .
تشکیلات حزب در مشهد و دیگر شهرهای خراسان ، دارای گسترش زیادی بود . به گونه‌ای که تشکیلات حزب در مشهد که سرپرستی شهرستان‌های استان را نیز به دوش می‌کشید ، هفته‌نامه‌ای به نام « ندای خون » را با شمارگان زیادی منتشر می‌کرد .
با وجودی استواری تشکیلات حزب پان ایرانیست در شهر رشت ، قلب تپنده‌ی تشکیلات حزب در استان گیلان ، در شهر رودسر می‌زد . در هیچ کجای دیگر ، حزب دارای تشکیلات روستایی به گستردگی رودسر نبود .
در شهر زاهدان ، تنها تشکیلات موجود حزبی ، تشکیلات حزب پان‏ایرانیست بود که از اقبال خوبی در میان مردم ، برخوردار بود . امیر قاسم بهزادی مسئول تشکیلات ، با روشن‌بینی و پشتکار ، توانسته بود دفتر حزب پان ایرانیست در زاهدان را به مرکز گره‌گشایی و تظلم مردم بدل کند .
تشکیلات حزب پان ایرانیست در کرمانشاه نیز از گستردگی قابل توجهی برخوردار بود و در روز 30 تیر ، توانست ، نقش راهبری تظاهرات مردم را به عهده گیرد . حزب پان ایرانیست ، در قزوین دارای تشکیلات پهناوری بود و تشکیلات حزب، اتحادیه‌های کارگری و شهری مانند سندیکای ملی کارگران بافنده ، اتحادیه درشکه‌چی‌ها ، صنف قهوه‌چی ، نانوایان ، قصاب‌ها و ... را دربرمی‌گرفت . هم‌چنین تشکیلات حزب در روستاهای مهم قزوین مانند « شال » و « اسفرودین » ، زرشک و ... دارای شعبه‌های فعال و پرعضو بود .
دماوند نیز از مناطق نفوذ کامل حزب پان ایرانیست بود و در تظاهرات روز 30 تیر ، بسیاری از اعضای حزب در دماوند ، خود را به میدان بهارستان رسانیده بودند .
در شهرهای آذربایجان ، به ویژه در تبریز و رضاییه (ارومیه) ، حزب دارای تشکیلات منظم و گسترده بود . در بوشهر و بندرعباس نیز ، حزب دارای تشکیلات گسترده‌ای بود و با توجه به اداره‌کنندگان حزب، از نفوذ زیاد محلی برخوردار بود .
روزنامه باختر امروز درباره رویدادهای روز آدینه 27 تیرماه در برابر مجلس شورای ملی ، نوشت :14

در مقابل مجلس ، پلیس و سرباز ، جوانان میهن‌پرست ایرانی را به خاک و خون می‌کشند و کامیون‌ها بود که مرتبا از مجروحین پر می‌شد। جوان پان ایرانیست ، در حالی که در خون خود می‌غلتید و پلیس او را کشان کشان به طرف کامیون می‌برد ، فریاد می‌زد : زنده باد دکتر مصدق

اسناد حزب پان ایرانیست درباره‌ی قیام ۳۰تیرماه۱۳۳۱

سالگرد تیرباران دکتر محمدرضا عاملی تهرانی

2011-05-09T01:58:00.001-07:00

در این روز روزنامه های سراسری خبری بسیار تلخ را برای عموم عاشقان این خاک مخابره کردند। دکتر محمدرضا عاملی تهرانی پدر علم بیهوشی ایران و تئوریسین پان ایرانیست تیرباران شد این در شرایطی بود که دکتر عاملی به هنگام اعدام اموالی جز یک پیکان و چند جلد کتاب برای مصادره نداشت آخرین جمله دکتر عاملی تهرانی پیش از اعدام و خطاب به خانواده اش چنین بود: از این پس دیگر به من نیاندیشید به ایران بیاندیشید। یاد و نامش گرامی باد

یادی از دکتر محمدرضا عاملی تهرانی

دانلود سخنرانی از دکتر عاملی تهرانی

بیانیه سازمان جوانان حزب پان ایرانیست پیرامون بازداشت مصطفی بادکوبه ای

2011-05-09T01:56:00.000-07:00

پاینده ایران

سازمان جوانان حزب پان ایرانیست با محکوم کردن بازداشت شاعرملی وایرانپرست ،مصطفی بادکوبه ای خواهان آزادی همه ی آزاداندیشان وآزادیخواهانِِ دربند می باشد.امروز زندان اوین و دیگر زندانهای ما آکنده ازعطر فرهنگ ومفتخر به حضورفرهنگیان و اهل ادب وفضل و حکمت و هنر شده است وحکمفرمایان با تن زدن از آداب حکمرانی،آبروی”سخن”به خطابه ی دروغ وتزویر ودشنام برده اند.
سرور مصطفی بادکوبه ای شاعری خوش قریحه،آرمانخواه وملی می باشد که تار وپود تنش،روح وروانش با عشق ایران وآزادی میهن وهم تبارانش تنیده شده است.حقا که او_ودیگرشاعران مردمی_برگزیده وواسطه ی میان مردم و الهه ی شعر هست وبا نجوا ونیایش با واژگان فروهشته بال وتمنای برامده از اعماق دل مردمان چنگ برتار اوزان میزند.
تمامیت خواهان می بایست از تاریخ پند می گرفتند ودر می یافتندکه با بازداشت شاعران وکند وزنجیر و زندان نمی توان فهم و زبان مردمی را کنترل کرد.نمی توان برروی مردم یک سرزمین”راه نظر”آنهم “نظرمتعالی” رابست. حافظ چه نیک سروده است:
گفتم که برخیالت راه نظرببندم گفتا که شب رواست او ازراه دیگر آید
کوشیدید،دیریست می کوشید،که به زعم خود با گزمه ومامور باکنترل و سانسور راه نظر رابه روی مردم ببندید،اما اندیشه”از راه دیگر آمد”،یعنی زندگی کرد!این همان سّرتاریخ است، این اندیشه است که متولد میشود اگر چه فریدونش نام نهند وبه هزاران زبان دیگر نقل کنند.
ازقتل مختاری و پوینده و…..شما راچه نصیب شد؟به درستی که هیچ،جز مشتی باد در مشت!
ملت ایران مصائب شاعران و اهل ادب و فرهنگ خود را فراموش نمی کند وبدنام ترین حکومتها آنیست که نامش به بدی درتاریخ ادبیات یک کشور ثبت شود.
دوروبرتان را نیک بنگرید،جزمعدودی ازکشورها که انها را هم به فردایشان امیدی نیست ،درکدام حکومتی شاعری را به دلیل اندیشه وگفتار وشعرش به زندان می کنند؟!اینست آنچه به مردمان جهان وعده می دهید والگویش می خوانید؟در مورد عصری که در ان زندگی می کنید چگونه می اندیشید؟با دوران عباسی مقایسه می کنید یا قاجار؟حقا که با این طور عجب،ِاستبداد مبدّل را هم شرمگین کرده اید
پاینده ایران
سازمان جوانان حزب پان ایرانیست

۱۲اردیبهشت

یکسال دیگر به حکم یازده ساله ابوالفضل عابدینی افزوده شد

2011-05-09T01:54:00.000-07:00

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران دادگاه جدید ابوالفضل عابدینی نهم اردی بهشت ماه جاری در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی مقیسه و با انتقال ابوالفضل عابدینی از زندان اوین به دادگاه برگزار و بر اساس اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

این حکم مربوط به آخرین پرونده عابدینی، پس از دستگیری شبانه در منزل مسکونی خود در تاریخ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸ از سوی اطلاعات سپاه است.

ابوالفضل عابدینی از پرونده پیشین خود که در پی دستگیری در تیرماه ۱۳۸۸ برای وی تشکیل شده بود به اتهام عضویت در حزب پان ایرانیست و مجموعه فعالان حقوق بشر و ارتباط با دول متخاصم و مصاحبه با رسانه‌های بیگانه به ۱۱ سال حبس قطعی محکوم شده که درحال گذراندن آن در زندان اوین می‌باشد و با احتساب این حکم جمعا به ۱۲ سال زندان محکوم گردیده است

لازم به ذکر است که وی از زمان آخرین دستگیری در ۱۱ اسفند۱۳۸۸ تا به امروز یک ساعت مرخصی نیز نداشته و از ملاقات حضوری با خانواده خود محروم است

محمد اولیایی فرد وکیل در بند از زندان اوین آزاد شد

2011-04-20T01:44:00.001-07:00

عصر امروزدوشنبه ۲۹ فروردین محمد اولیایی فرد وکیل پایه یک دادگستری از زندان اوین آزاد شد

. این وکیل دادگستری که سال گذشته در پی مصاحبه با تلویزیون صدای امریکا در خصوص اعدام یکی از موکلین نوجوانش به تبلیغ علیه نظام محکوم شده بود پس از سپری کردن دوره یکساله محکومیتش ساعت ۱۹:۴۰ از زندان اوین آزاد شد .

این وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر در ۱۱ اردیبهشت سال گذشته از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب احضار و در کمال ناباوری بازداشت و روانه بند ۳۵۰ زندان اوین شد ।

به نقل از سازمان جوانان حزب پان ایرانیست

لازم به ذکر است ابوالفضل عابدینی و شاهین زینعلی از اعضای حزب پان ایرانیست و از موکلین محمد اولیایی فرد همچنان در زندان اوین به سر میبرند .

به نام عظمت ایران ایستادیم

2011-04-20T01:41:00.000-07:00

به‌نام عظمت ایران ایستاده‌‌ایم

مدت‌هاست که صدای زوزه‌ی گرگان را در آذربایجان (یا پیرامون آذربایجان) می‌شنویم و نسبت به تحرکات پان‌ترکیستی آگاهیم.

سرآغاز این امر درمطامع الحاق‌گرایانه‌ی پیرانه‌سر دولت افول یافته‌ی عثمانی می‌بود که با مقاومت روشن اندیشان و آزادی‌خواهان آذربایجان و دیگر نواحی ایران در آن روزگار، نافرجام ماند تا دولت امپریالیستی شوروی دگر باره فرقه‌ی دموکرات را به هر حیث تجهیز و مهیا کرده و به میدان آورد.

پس از شکست فرقه، اکنون بقایای آن به پوشش صرف پان‌ترکیستی خزیده و تولیدات دستگاه‌های جنگ روانی دولت شوروی را با پشتیبانی دولت خانوادگی علی‌اف‌ها – حلقه‌ی ک.گ.ب – و لابی قدرتمند ترکیه در ایران که در حال حاضر عمدتاً تمایلات اقتصادی دارد و نیز حمایت احزاب برادر بزرگتر در کشور مذکور چون حزب حرکت ملی ترکیه و…. همراهی برخی از عناصر چپ سابق در خواب‌گرفتگی اسف‌بار دستگاه‌های مسوول و گاه همراهی‌های معنادار، به کمک دیگر سازمان‌هایی مانند داک و حرکت ملی و… که دست‌پرورده‌ی همان اراده‌های بیرونی هستند از آذربایجان تا تهران توزیع می‌کنند.

آنها هویت وحدت و تمامیت ارضی میهنمان را هدف قرار داده‌اند. در کمال شگفتی، آنها در اکثر ادارات و سازمان‌ها در پست‌های مختلف و گاه کلیدی جا خوش کرده‌اند. دست‌های پشت پرده و هوشیاری، این آرایش و استراتژی را هدایت غیرمستقیم می‌کنند. چینش‌ها، چینش‌های معناداریست. علاوه بر اینکه برخی از آنها حرکت به سمت راس هرم قدرت را در دستور کار دارند و موفق نیز بوده‌اند، برخی دیگر نواحی میانی قدرت را اشغال کرده‌اند. این دسته اغلب در منطقه الفراغ جنگ میان نیروهای سیاسی حاکم به سر می‌برند و توان تغییر موضع به هر میزان و به هر شدت، دارند. این مساله نشانگر آسیب دیدن هوشیاری ملی از سویی و فلج شدن عصب ارتباطی نهادها و ساختارها با مرکزیت فهم منفعت ملیست، در واقع گسستی بلکه بالاتر، شکافی ژرف میان هشیاری ملی و فرایند اداره کشور و اعمال قدرت به وجود آمده است، بنا براین اغلب قدرت در مجاری جریان می‌یابد که در واقع درخت منافع ملی آبیاری نشود و به پای درختی برسد که شاخه‌ها و در نتیجه میوه‌ی آن در خانه‌ی همسایه است! در پی تعریف ناسیونالیسم ایرانی که در واقع حامل مضامینی تاریخی برای بیان و باز تولید هویت ملتی برای حرکت در مسیر آینده و تامین منافع و ملزومات بود – به‌عنوان غیر و حتی ضد در رژیم حاکم و خلاصه کردن مضمون آن به‌مثابه امری در حیطه‌ی علایق پهلوی و نه چونان امری واجد منطق تاریخی و مولَّف از مواد و عناصر تاریخی این مرزو بوم – مخالفان هویت و وحدت ایران با تکیه بر هم‌نوایی با این ضدیت نه به‌عنوان جریاناتی تهدیدگر بلکه حتی به‌عنوان هم‌پیمانان تاکتیکی با صاحبان قدرت به حساب آمده‌اند. نیروهای امنیتی می‌پندارند می‌توان میان این نیروها و نیروهای ملی، جهت کنترل قدرت‌یابی ملیون ایرانی نوعی بالانس و توازن به‌وجود آورد؛ این تاکتیک قدیمی‌ست، و دست‌یازی به این قبیل تاکتیک‌ها در این دوران و در حال حاضر ایران، امری ساده‌لوحانه و نتیجه‌ی بازیچه پنداشتن امر پیچیده‌ی سیاست است البته این گروه‌ها به خوبی هم‌صدایی با ایدئولوژی حاکم را آموخته‌اند. عناصری از آنها را حتی در مرکز نشر آثار آیت‌اله خمینی می‌توان یافت، ناصر پورپیرا تحت حمایت اهالی قدرت توانست تاریخ ایران را جرح جاهلانه کند و به سرعت سر از تلویزیون انحصاری جمهوری اسلامی درآورد و C.D‌های سخنرانی او در ابعاد گسترده و سازمان‌یافته پخش شد. پس از سال‌های اولیه انقلاب که انتشار نشریات محلی از سکه افتاد و ارگان حزب توده که به سه زبان منتشر می‌شد، متوقف شد، این انقلابیون و نهادهای انقلابی بودند که نشریات ترکی را منتشر کردند. ( یول توسط عبادپور و سلیمی نمین در کیهان هوایی منتشر شد. عباد پور از عناصر تندرو ترک‌گرا بود، که بعدها دست به انتشارات شب‌نامه‌های به‌نام یولداش و سپس گارداش زد. روزنامه اطلاعات سهند را و تبلیغات اسلامی «ییر لیک» را منتشر کردند، ماخذ این اطلاعات گفتار ایران‌پرست عالم، آقای ناصر همرنگ می‌باشد). سال‌های بعد، نشریات محلی با زبان آذری – ترکی، و با گرایشات تند پان‌ترکی به‌صورت زنجیره‌ای در ابعادی غیر قابل باور یا مجوز وزارت ارشاد پا به‌صحنه گذاشتند، در این نشریات جدا از تبلیغ و ترویج مباحث ضد ایرانی، تاریخ‌سازی، توهین به افراد و گروه‌های مختلف و اختلاف‌افکنی میان آذری‌ها و کردها و… خالص‌سازی زبان، تاکید به یک نژاد اصیل! … چیزهای دیگر نیز دیده می‌شد، اما باور آن سخت بود. در واقع این نشریات نه تنها در راستای پیاده کردن استراتژی کلان آنها بود بلکه مهم‌ترین و اثرگذارترین ابزار آنها پیش از ظهور تلویزیون‌های تشکیلاتیشان بود، و مجرایی برای پیشبرد استراتژی به حساب می‌آمد.

استراتژی گروه‌های تجزیه‌طلب

آنها تحولات یوگسلاوی را که منجر به تجزیه‌ای آن سرزمین شد، فرا راه خود قرارداده‌اند. به‌عبارتی ظهور و گسترش ناسیونالیسم دراروپای شرقی معیاری برای فعالیت هدفمندشان می‌باشد. (میر سلاوهرش و دیگر دانشمندان غربی تحقیقات خوبی در زمینه ناسیونالیسم اروپای شرقی دارند). از اینروی می‌کوشند مبانی تاریخی یکسره بی‌پایه و مجعولی را که بیشتر محصول همان دستگاه‌های جنگ روانی شوروی و طرحی برای ادغام نواحی از ایران در چارچوب مرزهای امپریالیستی بود، به‌صورت کتاب و سپس در لابه‌لای نشریات متعدد خود در اختیار افکار عمومی قرار دهند. سال‌های پس از انقلاب، سال‌های بی‌مهری به تاریخ ایران به‌طور اعم و تاریخ ایران باستان به‌صورت اخص بوده است. ایدئولوژی کمونیستی در ایران با برداشتی به‌شدت سطحی از تمام تاریخ ایران، کوشید آن‌را به‌صورت تقابل میان ستمگران و ستمدیدگان، بهره‌کشان و استعمارگران با تهی‌دستان، فرو کاهد. این روایت در انقلاب ۵۷ به‌صورت غیرواقعی انقلاب علیه استبداد۲۵۰۰ ساله باز تولید شد. تاریخ ۲۵۰۰ ساله ما، تاریخ ۲۵۰۰ ساله ستم‌شاهی، چیزی جز ستم تلقی نگردید که لابد ارزش چندانی برای بیان و آموزش نداشت؛ جز بیان همان سیاهکاری‌های شاهان ستمکار، تا همین اکنون نیز تاریخ ایران باستان در کتاب‌های تاریخ مدارس به‌شدت نحیف است و گاه با بخشنامه‌ها و… از مواد امتحانی حذف می‌شود تا ارزش خواندن نداشته باشد! بدین ترتیب یکی از پایه‌های هویتی ما آسیب دید. تاریخ ایران و پیوستگی آن هیچگاه تا این اندازه آسیب ندیده است حتی در حمله مغولان و ترکان ما توانستیم هویت تاریخی خود و تداوم آن را میان اکنون و گذشته حفظ کنیم؛ گذشته‌ای که قابل تکیه و افتخار بود، دوران پیشدادیان وکیانیان مکان وحدت تباری با نجابت و اصیل‌زادگی از سویی و پیوند ناگسستنی ذاتی با مفهوم ایران زمین از سویی دیگر بود. تاریخ ایران باستان چنان با شکوه بود که سلجوقیان خود را به کیانیان بستند. این بی‌مهری و حتی عناد و ستیزش با تاریخ ایران، سبب ساز گسترش تاریخ‌سازی‌های پان‌ترکیستی شد. کتاب تاریخ کهن ترکان ذهتاب بارها و بارها به چاپ رسید و به وفور و گستردگی پخش و فروخته شد. حتی با غلو می‌توان گفت در بقالی‌ها هم جدای از ویترین کتاب‌فروشی‌ها می‌شد و می‌شود یافت. مکمل این کتاب نوشته‌ی سراپا جعلی پور پیرار بود که بواقع این هر دو کتاب دوروی یک سکه‌اند.

این نوشتارها سپس در نشریات کاملاً پیوسته به هم به کرات درج شد که در نبود نشریات ملی و آزاد، میانه‌دار میدان مطبوعات در پهنه‌ی استانی بودند. این نشریات زنجیره‌ای عهده‌دارعمومی کردن این مباحث شدند. و سال‌ها کردند آنچه نمی‌بایست می‌شد. آنها حمایت شدند و آگهی‌های دولتی گرفتند و گسترش یافتند و جدا از شهرهای آذری‌نشین در تهران هم پخش شدند. توهین کردند، سخن‌پراکنی کردند علیه وحدت ملی سخن راندند تحریف کردند و شگفتا که همه‌ی این رفتارها تحت عنوان آزادی بیان توجیه شد!

کدام آزادی بیان! مگر در ایران آزادی بیانی هست؟ در این تاریخ‌سازی‌ها کوشیده شد اسطوره، تاریخ متصل ترکی و مجزا از تاریخ ایران و ملت ایران برای آذربایجانی‌ها تدارک دیده شود. این مواد، عناصر سازنده‌ی هویتی نو بود. هویت‌طلبی مکانیست در مباحث آنها که در آنجا می‌توان به مقابله با فرایند الیناسیون شتافت که در واقع چیزی جز محو کردن علایم و نشان‌ها و هویت ایرانی در میان آذری‌ها نمی‌باشد بنابراین آنها همگانی کردن این برساخته‌های خود را تحت عنوان هویت‌طلبی مطرح کردند و بعدی ایدئولوژیک بخشیدند. یعنی بعد از ساختن عناصر هویتی که لازمه یک ملیت است حال، مرحله هویت طلبی یا همگانی کردن این پندارهای به کل بی‌اصل و پایه فرا رسیده است.

مشروعیت‌زایی: این جریان یعنی جریان پان‌ترکیستی به شدت راسیستی و تمامیت‌خواه است. آنها به هر آنچه غیرترک است توهین می‌کنند و گاه حتی به سمت نسل‌کشی نیز گرایش دارند – حمایت از نسل‌کشی عثمانی علیه ارامنه – به راحتی به اقوام دیگر در ایران توهین می‌کنند… سگ و…. آنها پایه ملیت فرضی خود را بر شانه‌های خون‌ترکی بر پا کرده‌اند با شدت شوونیست هستند و تمام مفاخر علمی و ادبی ملی ایران را بنام ترک مصادره می‌کنند. البته منهای اندکی از جمله فردوسی بزرگ را. تمامیت‌خواه هستند چون تنها به اندیشه‌ی خود و نژاد خود که شامل این اندیشه است در آذربایجان حق اظهار وجود قائلند. اما همواره می‌کوشند در پس مطلوب‌های ذهن بشری پنهان شوند. حکایت آنها حکایت جامعه‌ی باز و دشمنان آن پوپر است: استفاده ابزاری از آزادی و از این قبیل مفاهیم. جریانات ملهم از شوروی کمونیستی همواره فرار به جلو و حق به جانب بودن را در تاریخ حیات خود برگزیده‌اند. حرکت پیشه‌وری را بنگرید به استالین وابسته بود، عکس آن را بر فراز سر هیات دولت خود داشت آنگاه از استبداد و دیکتاتوری می‌نالید و ادعای آزادی داشت: نام خود را فرقه‌ی دموکرات نهاده بود؟! چگونه می‌شد زیر عکس استالین دموکرات بود مهم نیست، مهم آنست که می‌شد با این عنوان مدعی بود. پیشه‌وری زمین‌ها را مصادره کرد یعنی از خوانین گرفت و میان پیشه‌وران بخش کرد و سپس مدعی شد که در حمایت از پیشه‌وران چنین کرده است. سال‌ها و حتی تا اکنون این عمل او جدا از دلایل سیاسی‌اش و ریشه‌های آن که دستور استالین بود، چونان عملی مترقی تلقی شده است. اگرچه زمینه‌دار شدن مردم پیشه‌ور – که پدران من هم در آن زمره بودند – امری پسندیده است اما کمتر کسی می‌پرسد که مگر در حکومت شوروی مالکیت خصوصی وجود داشت که این عمل در این چار چوب فهمیده شود. این عمل میان مرحله‌ای در دولتی شدن زمین‌های کشاورزی بود که چونان تبلیغ سیاسی کوتاه مدت و به مثابه فریب رنجبران تدارک دیده شده بود رابطه خان خانی و مناسبات آن نمی‌تواند در این دوران مورد تأیید باشد و تداوم‌ناپذیر بود. اما عمل پیشه‌وری نیز هیچگاه در راستای مالکیت خصوصی نمی‌توانست باشد؛ چراکه فرمان استالین نمی‌توانست به چنین جایی ختم شود. میان آن عکس، آن محتوا و آن هیات دولت با لیبرال دمکراسی، رابطه‌‌ی ضدین حاکم بود. مظلوم‌نمایی تاریخی و داستان‌بافی‌های خیالی و کوشش سیاسی خود را معطوف به رفع این مظلومیت کردن زیربنای پروژه تبلیغاتی آنها را می‌سازد. همواره «به حق باش و مظلوم‌نمایی کن» و حرکت سیاسی خود را با مظلومیت و حقانیت بزرگ کن، آموزه‌های این جریان است. اکنون نیز می‌کوشند با تکیه بر مفاهیم مدرن و آمیخته با آزادی محملی برای اهداف سیاسی خود بجویند؛ آنها بر نیازها و عواطف طبیعی بشری تکیه می‌کنند و محتویات و دل‌خواسته‌های سیاسی خود را به آن خشت قالب می‌زنند. به یاد بیاوریم که کمونیست‌ها در ایران نیز چنین می‌کردند گفتارهای غیرعلمی خود را تحت عنوان انواع مصطلحات علمی چونان تنها فلسفه علمی و غیره بیان می‌کردند. جایی که در آن ایستاده‌اند و بر آن تکیه دارند به اندازه‌ای سست است که به هیچ‌روی دوست ندارند آن موضع عریان و در منظر و مرئا قرار گیرد. بلکه بالعکس می‌کوشند آنجایی که نمی‌توانند منطقاً آنجا بایستند را جایگاه خود معرفی کنند. این مساله بسیار امر پیچیده ایست که توضیح آن‌را به یک مقاله وا می‌گزاریم. اما شاید بپرسید که چگونه این امر پیچیده توسط این گروه‌ها طراحی می‌شود. در پاسخ باید بگویم راز آن در مدارس حزبی شوروی نهفته است. می‌دانیم که حزب توده قوی‌ترین حزب تاریخ ایران بوده است و به‌نظر می‌رسد که بدنه‌ی فکری و روشن‌فکری آن و یا متاثران از این جریان، بیش‌ترین نقش را در تخریب هوشیاری ملی و عدم فهم درک تاریخی ما داشته‌اند. حال همین حزب توده‌ی دموکرات در آلمان قدرتمند با حمایت حزب کمونیست آذربایجان (باکو) و دستگاه‌های امنیتی عملاً تحت کنترل و اداره‌ رهبران فرقه درآمد. آقای جهان‌شاه‌لو می‌گوید: “چون قیدار علی‌اف افسر سازمان امنیت روس، رهبر حزب کمونیست آذربایجان شد با سروسری که از گذشته و از تبریز با فرقه دموکرات داشت، ترکتازی غلام یحیی در دستگاه حزب توده شتاب بیشتری گرفت به‌ویژه پس از مرگ عبدالصمد کامبخش…. کار به‌جایی رسید که غلام یحیی هر کسی را که می‌خواست به هموندی کمیته مرکزی حزب توده و نامزدی آن می‌گماشت و با هر کسی میانه‌ی خوبی نداشت وی را بر کنار می‌کرد.” به هر حال دستگاه‌های امنیتی باکو در راه‌اندازی این فرقویون و جدایی‌خواهان نقش اساسی داشتند و هیچ‌گاه اجازه‌ی نابودی آن‌را ندادند و همواره زیر پر و بال خود گرفتند و این امر طبیعی است که در زمان صدارت علی‌اف پدر – که محل حضور و تلاقی قدرت‌های غربی و اسرائیل است – به سیاق گذشته‌ی خود نزدیک‌تر شود. بعد از انقلاب اسلامی از سوی دیگر بسیاری از عوامل ساواک که به‌ویژه در آلمان روابط و مناسبات این افراد را کنترل می‌کردند لو رفت و ضربه‌ی عظیمی بر دستگاه کنترل امنیت کشور وارد شد که نفوذ عوامل چپ در انقلاب در این روند موثر بود. نفوذ حزب توده در میان رهبران انقلابی به حدی بود که در تهیه برنامه‌های انتخاباتی حبیبی نقش داشت. کیانوری در گفت‌وگویی با «هرمان اکسن» (عضو دفتر سیاسی و دبیر کمیته مرکزی حزب واحد سوسیالیست آلمان) می‌گوید: “در تهیه برنامه انتخاباتی او (حبیبی) در انتخابات ریاست جمهوری” حزب “سهیم” بوده است. او اضافه می‌کند: “احتمال می‌رود یکی از اعضای مخفی حزب توده در دولت آینده وزیر بشود” (ص ۲۷۰). علاوه بر حزب توده چپگرایان در دستگاه قضا نیز نفوذ قابل توجهی یافتند. رهبر حزب نیز، در “تصمیم خویش مبنی بر حفظ سازمان مخفی حزب و دخالت ندادن آن در فعالیت علنی مصر بود.” (ص ۲۵۸)
جعل: تاکتیک مهم پان‌ترکیست‌ها با محوریت فرقویون خلق تاریخ مخیل مجعولی است تا در آن مجالی برای طرح عناصر لازم برای یک ملیت فراهم شود. آنها پروژه‌ی ملت‌سازی را دنبال می‌کنند.

در تاریخ مخیل مجعول، با تأکید بر تبار ترک، اسطوره‌های “نژاد ترک” و ریشه‌ها و نیاکان “ترک” برای آذربایجانیان روایت می‌شود. در این زمینه موارد مشکوک و مبهم تاریخ و اغلب تاریخ تحریف شده جای تاریخ‌نگاری علمی می‌نشیند و به عنوان مثال سوری‌ها و اورارتوها و … ترک معرفی می‌شوند، همراه با چاشنی زبان‌شناسی سلیقه‌ای که به‌عنوان مثال واژه‌‌ی آذربایجان طی شعبده‌بازی لغوی، ریشه و معنایی ترکی می‌یابد و… در این تاریخ برای این تبار جنگ و صلح‌های رمانتیک طراحی می‌شود و سپس غیریت مقابل این من مجعول را با نفرت‌پراکنی در سایه‌ی محرومیت تاریخی تصنعی که در واقع واقعیت بر ساخته و القاء شده است، در درون مرزهای ایران، فارس‌ها قرار می‌دهند. سپس با تکیه بر عناصر فرهنگی چون آداب و سنن، موسیقی، فولکور… حس عاطفی مردم عادی را برانگیخته و مسأله را با علایق احساسی پیوند زده و رنگ و رویی پوپولیستی رمانتیک می‌بخشند. مرحله‌ی آخر نیاز به یک سرزمین برای این ملت‌سازی می‌باشد که با طرح اصطلاح فدرالیسم به سوی تحقق آن گام برمی‌دارد.

همه‌ی این‌ها همه ی آن چیزیست که پروژه‌ی پان‌تورکیستی را می‌سازند که از طریق نوشتارها، مطبوعات و تلویزیون‌ها دنبال می‌شود.

در اینجا گفتار را به پایان می‌رسانیم. مطلب که گفته شد اگر مقاله بشود که خواهد شد، شرح و ربطی مناسب و وضوح لازم را خواهد یافت. در اینجا به این مقدار بسنده می‌کنیم.

به هر حال، علی‌رغم همه‌ی گفته‌ها یعنی کوشش‌های ضدایرانی و حمایت خارجی، این جریان به‌جایی نخواهد رسید. چنانگه در زمان اشغال ایران توسط امپریالیسم شوروی و حضور قوای سرخ از آذربایجان تا نزدیکی‌های تهران و نبود توان دفاعی ایران بلکه فروپاشی آن، باز به جایی نرسیدند، چراکه خود فاعل مختاری نیستند و اراده‌ای از خود ندارند و هنوز میهن‌پرستان ایران از میان نرفته‌‌اند و تخمشان ملخ نخورده که صحنه‌ از شیران خالی باشد.

امکان تجزیه نیز در ایران وجود ندارد، آنها این امر را خود علی‌رغم تمایل به آن می‌دانند اما می‌کوشند هزینه‌ی زندگی در ایران را با راه انداختن تضاد و تنش‌های داخلی افزایش دهند. ناسیونالیست‌های ایران قطعاً مراقب این تحرکات خواهند بود.

ما در صحنه‌ایم.

حجت کلاشی

دادگاه مهندس کرمانی و فرهاد باغبانی برگزار شد

2011-04-14T01:30:00.000-07:00

دادگاه مهندس کرمانی و فرهاد باغبانی برگزار شد

سرتیپ احسان پزشکپور درگذشت

2011-04-14T01:26:00.000-07:00

سرتیپ احسان پزشکپور درگذشت

بیانیه سازمان جوانان حزب پان ایرانیست پیرامون تحولات بحرین

2011-04-02T08:00:00.000-07:00

به نام خداوند جان و خرد

پاینده ایران گناه خاطیان، مقدمین و متجاوزین به جان و مال مردم بی پناه و آزاده ی منطقه قابل عفو تاریخی نیست।عربستان نشان داد از پایه ها و حامیان حکومتهای استبدادی در منطقه و همسایه ای شرور است।آنچه در بحرین، نیروهای عربستانی و مزدوران آل خلیفه، در میدان لولو،برآن می تازند، هستی و موجودیت تبار ایرانی و هویت ایرانیست; آنها به مانند همشرب سابق خود، صدام حسین، ایران زمین را غرق به خون کردند تا ایران زدایی را در غفلت تاریخی ما به انجام رسانند…خیزش های منطقه ای علیه مستبدین و دیکتاتورها، اندک مجالی برای اهالی بحرین مظلوم نیز، مهیا کرد تا بتوانند مطالبات مدنی و انسانی خود را بعد از دهه ها از حاکمان مستبد و بیگانه با مردم درخواست نمایند।همگان دیدند که چگونه این حرکت ها و درخواست های به حق، مترقی و مدنی توسط نیروهای آل خلیفه و نیروهای کمکی عربستان، آل سعود به خاک و خون کشیده شد.تفنگها به سمت مردم نشانه رفت و توپها به مردم شلیک کردند.پیمان شوم قبیله ای آل سعود و آل خلیفه، خیزش مترقی، آزادیخواهانه و همه انسانی مردمی سخت بی پناه را درکانون نگاه تنگ عشیره ای و درچارچوب منافع خاندانی قرار داده و سرنوشت یک سرزمین، یک تبار، یک هویت را به مسلخ زر و زور برد.آنچه در بحرین به مانند بسیاری نقاط دیگر مورد یورش سخت هولناک قرار گرفته شیشه ی عمر ایران زمین است ودشمنان چه درست و چه عمیق دریافته اند و چه درست و چه به موقع بررگ و پی ما می کوبند.فرزندی را ز مادر، نافش به ترفند و دستان بریدند و به هزار زور و دغل بدست دایه اش سپرده اند، که سرب داغ و داغ درفش با خود به زیر عبا داشت و از شرنگ به کام این طفل، همه ساله چیزی دریغ نکرده اما شگفتا که تمام خصال مادر را فرزند در هروله ی تاریخی به نمایش می گذارد و این از شگفتیهای روزگار است و اشارتی است برای عقلا.امروز وطن پرستان را رنجی است کاهنده عمر.این همه یورش،این همه توطئه، تجاوز،قتل،غارت،ایران زدایی و ایران کشی … و در این میان دولتی شایسته این میدان و این روزگار در میهن و در میانه نیست و پهنه خالیست!علی رغم همه توانهای بالقوه، به یمن برکت جمهوری اسلامی در همه ی این سالها از معادلات نسبتا پایدار قدرت جهانی و منطقه ای و همه ی آنجاهایی که می بایست نقش اساسی و تاریخی به عهده می گرفتیم باز مانده ایم.در هیچ معادله ای نمی توانند وارد شوند مگر آنکه بخواهند آنجا را تبدیل به پایگاهی برای اسلام سیاسی و کانون حرکتهای تند علیه غرب و جهان سرمایه داری (!)بکنند وجز این منطق و معادله ی دو قطبی و شکننده از عهده ی فرمول دیگری بر نمی آیند .به هر حال منافع ملی و سرزمینی و تاریخی ما بااین فرمول محقق نیافته و استیفاء نخواهد شد.در این شرایط حساس هیات حاکمه باید از تمام توان – نه مخرب- خود برای انعکاس صدای مردم بحرین استفاده کند و مساله را به مجامع و مراکز بین المللی بکشاند.جامعه ی مدنی ایران علی رغم همه فشارها و تنگناهای موجود بهترین رسانه و شایسته ترین موجودیت برای حمایت از مردم بی دفاع بحرین است.در این شرایط که نظام بین الملل به حکومت موجود در ایران بدبین است،می بایست به فضای عمومی جامعه برای دفاع از منافع ملی – تاریخی تحرک بیشتری بخشید.سازمان جوانان حزب پان ایرانیست از همه ی میهن پرستان وآزادگان ایرانی، در داخل و خارج از مرزها درخواست می کند همزمان با کوشش در راه رسیدن به آرمانهای والای انسانی و تاریخی خود صدای مردم بحرین را نیز در جهان بازتاب دهند و جامعه ی مدنی نوظهور خاورمیانه را به ویژه در مصر وتونس که با تجربه های آزادیخواهانه معطر شده است، متوجه ابعاد قضیه کرده و زمینه های ائتلاف آزادیخواهانه ای را جهت شکست مستبدین و عقب نشینی مزدوران آل سعود فراهم آورند.

پاینده ایران ۲۷ اسفند ماه ۱۳۸۹سازمان جوانان حزب پان ایرانیست

سو استفاده از نشریات ورزشی در آذربایجان

2011-04-02T07:39:00.000-07:00

تعدادی از فعالین قومیت گرا در پوشش روزنامه های ورزشی اقدام به چاپ مطالبی که کوچکترین ارتباطی با دنیای ورزش ندارند می پردازند و سعی در ایجاد تفرقه در میان مردم را دارند تصاویر مربوط است به روزنامه فوتبالیست ها. به هر صورت فعالین میهن دوست و مردم آگاه آذربایجان مراقب چنین فعالیت هایی هستند.

مصاحبه سرور محسن پزشکپور(پندار) با مجله امید ایران

2010-10-02T23:22:00.000-07:00

*مصاحبه سرور پزشکپور با مجله محبوب و وزین امید ایران در سال پنجاه و هشت به سردبیری علیرضا نوری زاده.برای خواندن مصاحبه عکس را ذخیره کنید.

*به علت مشکلاتی که در بروز رسانی تارنما وجود دارد و سعی در برطرف کردن آن هستیم اخبار حزبی را تنها از سایت سازمان جوانان و یا وب سایت رسمی حزب دنبال کنید.

*مجاهدین خلق در سال های نخستین انقلاب گروهی محبوب و پرطرفدار بزرگترین سازمان سیاسی- نظامی خاورمیانه و دارای هزاران نیروی میلیشیا بودند اما بعدها در دام ارتجاع و خیانت به ملت ایران افتادند و به گروهی خائن و منفور تبدیل شدند.

پاینده ایران

به دانش آموز عزیز

2010-09-23T00:10:00.000-07:00

از: نوروز – ضد استعمار – فروردين 1377 شماره 1
دانش آموز عزيز !

قلمت را بردار
و بر آن دفتر سبز
به يكي برگ سپيد
به خط سرخ،
بدينسان بنويس:
" وطنم ايران است، وطنم جايگه شيران است "
تو ز نيرنگ انيران نهراس،
به خود آي، خويشتن را بشناس !
تو شكوه وطن خويش به بازيچه مگير.
سده هايي است،
كه بيگانه ز هر سو به فريب،
بدسگالانه و با فتنه و ريب،
خويش را هموطنت مي خواند
و در اين بوم " اهورامزدا "
نه ز ايران، دگرت مي خواند !
سزد اين راز مقدس به تو گفتن، زيرا
ازث تو، خانه تو، ميهن تو، ايران است !
گنج تو، ثروت تو، عزت تو ايران است.
زادگاه تو ز آغاز جهان بر پا بود
و در آن ظلمت و كفر همگان،
ايزد پاك ستايش مي كرد !
مهر را نيز ستايش مي كرد.
دانش آموختگان !
اين كهن جامه زر بافته پر گهر،
بس گرانقدر و بسي پر ارج است.
و چو دوزنده تاريخ در اين كهنه قبا
هنر خويش نمود،
راستي بر تن و اندام تو اي ايراني،
چه برازنده و زيبنده است !
وطنت در دوران،
رنج و نامردي و فتنه و نيرنگ فرآوان ديده است.
ليك،
با اينهمه، جاويدان است.
به دادار كه ورجاوند است !
سزد اين راز مقدس به تو گفتن زيرا،
عشق تو، دلبر تو، ميهن پاينده تو،
روح تو، غيرت تو، شوكت تو، ايران است !
زادگاه تو در آن تاريكي،
همچو خورشيد فروزان به جهان،
كنش و گويش و انديشه نيك آورد
و " سپنتا مينو " كه فروغ ابدي است،
شيوه زندگي و راه و ره مردمي آموخت
و تو اي مرد و زن هم ميهن !
ارج فرهنگ گهر زاي و گهربار بدان.
مگذار آنكه به بادافره اين كفر عظيم،
خشم پر هيبت دادار نمايان گردد.
بخروشيد كه اهريمن دون،
مغزها را خوزش مار نسازد
و زبون
ز فريدون و ز كاوه
به دماوند گريزان گردد.
ز گريزش روشني ايران را
به فروغ ابدي آرايد.
سزد اين راز مقدس به تو گفتن زيرا،
وطنت ايران است.
سده هايي است سر افراز و سترگ،
زيور تارك تاريخ جهان بشر است.
و خدا حافظ اين بوم و بر است.
و خدا حافظ اين بوم و بر است.

آغاز هشت سال دفاع مقدس گرامی باد

تصاویر سرور دربند مهندس رضا کرمانی

2010-09-19T23:21:00.001-07:00

استقبال توسط پان ایرانیست ها و مردم گچساران

کنفرانس رابطان حزبی لرستان،خوزستان،کهکیلویه و بویراحمد در گوشه راست تصویر

به همراه سروران عاملی تهرانی و پزشکپور

در زمان انتخابات مجلس شورای ملی در گچساران 1346

از تو نوشتن سخت است

2010-09-14T23:41:00.001-07:00

*سپاس از سرور ارجمندی که این عکس زیبا را برای ما فرستاد

دیگر عادت کرده ایم که دوستان و همرزمان خود را در داخل کادر سیاه و زردی ببینیم که در کنارش به فارسی و انگلیسی نوشته شده است آزاد کنید! اما یکی از تلخ ترین روزهای زندگی فعلی آن است که سرور حجت کلاشی را در این کادر ببینی و با پوزخند به خودت بگویی،عجله نکن نوبت تو هم می رسد به قول معروف آسیاب به نوبت! سرور حجت هرکس بگوید شما تنها مسئول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست هستید دروغ می گوید! سرور حجت برای ما تنها یک مسئول حزبی نیست او را از عمق وجود دوست داریم چون می دانیم ما را از عمق وجود دوست دارد. چه فداکاری هایی که برای حفظ ما کرده و می کند و خودش را یک تنه در مقابل دستگاه اطلاعاتی قرار می دهد هرجا که خطری بود سرور حجت پیش قدم می شد تا نکند آسیبی به این جوانان که به تعبیر خودش گل های تازه شکوفه زده هستند برسد یک روز سخنگوی "دادگران پان ایرانیست" می شد و روز دگر عنوان دگر.هنوز یادمان نرفته که زمانی که دفتر حزب دایر بود چشم انتظار جوانان می نشست تا یکی یکی از در وارد شوند و اگر کسی نمی آمد و یا تاخیر می کرد نگران می شد. نسبت به ما احساس مسئولیت می کردی و در تمام مشکلاتمان خود را دخیل می دانستی نه! او برای ما فقط یک مسئول حزبی نبود و نیست برای ما جوانان حزبی حکم پناه و شنونده دردل های ما را داشت و دارد. هرجا که برای ما مشکلی پی می آمد او بود که پیش قدم بود و کمکمان می کرد همیشه با ما بود و کنار ما و نه در مقابل ما!..سخنانش حتی دستوراتش از روی تحکم و دستور مافوق نبود آری او همرزم ماست! آنهایی که از پشت خنجر زدند اگر یک روز زندگی ساده ولی در عین حال آرمانخواهانه او را می دیدند و درک می کردند اینچنین خنجر از پشت نمی زدند و جفا نمی کردند! اگر فشار سنگین وزارت اطلاعات و تهدیدات نسبت به او و احضار اعضای خانواده اش را می دیدند اینچنین پشت او را خالی نمی کردند! چطور می توانیم دنباله روی کسانی باشیم که از روی رفاه و تکبر و نه از روی آرمانخواهی پان ایرانیست شده اند و سیلی می زنند و توهین می کنند؟ نه اینها هیچوقت از ما نیستند! همرزم و مسئول ما آن کسی که همیشه در کنار ما بوده و حال نیز در بازداشت ظالمانه است! سرور کلاشی را اینچنین می ربایند چون سازش پذیر نیست و آرمانخواه است سرور حجت را بازداشت می کنند چون می دانند اگر قرار به برگزاری کنگره یا شورای موقت باشد بساط عوامل نفوذی و انتصابات مهندسی شده شان به زباله دان تاریخ فرستاده می شود! سرور حجت آن زمان که به تبعید رفتی همه ما ناراحت بودیم ناراحتی ما را که دیدی چه زیبا گفتی که انسان هایی که همدیگر را دوست دارند هرچقدر هم که از هم دور باشند و در کنار هم نباشند چون به هم فکر می کنند همیشه با هم هستند. شما نیز همیشه با ما هستی.

پاینده ایران

سرود آنکه گفت نه!

بیانیه سازمان جوانان پیرامون ربودن سه تن از اعضای برجسته حزب

بازداشت یکی دیگر از اعضای حزب پان ایرانیست در شیراز

سه تن از اعضای حزب پان ایرانیست بازداشت شدند

2010-09-11T21:29:00.000-07:00

هرانا؛ بازداشت حجت کلاشی فعال سیاسی

خبرگزاری هرانا – صبح روز جمعه 19 شهریور ماه حجت کلاشی مسول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست بازداشت شد.بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، حجت کلاشی سی و یک ساله کارشناس ارشد علوم سیاسی از دانشگاه تهران بعد از بازگشت از خدمت سربازی از چهار ماه پیش به شدت تحت فشار نیروهای امنیتی قرار داشت. نیروهای امنیتی با اعمال فشار بر این فعال سیاسی با وجود ناراحتی قلبی ، تک فرزند بودن و از کار افتاده بودن پدر، وی را به تبعید گاهی در استان سیستان و بلوچستان به نام خاش – منتقل کردند و در سالهای گذشته از ادامه تحصیل این فعال سیاسی در مقطع دکترا جلوگیری کرده اند.بعد از بازگشت این فعال سیاسی از تبعید، نیروهای امنیتی با اعمال فشاری بیشتر بر خانواده ایشان در احضاری غیر قانونی به پدر سال خورده این فعال سیاسی اعلام کردند در صورتی که فرزندش از فعالیتهای سیاسی خود باز نایستد به هر نحو وی را حذف خواهند کرد.
هرانا؛ بازداشت مهندس رضا کرمانی و حسین شهریاری دو فعال سیاسی

شنبه 20 شهریور 1389خبرگزاری هرانا – عصر روز گذشته اقایان مهندس رضا کرمانی و حسین شهریاری از اعضای سابق شورای عالی رهبری حزب پان ایرانیست توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند .بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، مهندس رضا کرمانی 77 ساله و حسین شهریاری 74 ساله از فعالین پان ایرانیست که ساکن کرج هستند برای بررسی برخی امور راهی اصفهان بودند که در میان راه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند . گفته می شود آقای کرمانی در طول مسیر از تعقیب خود توسط نیروهای امنیتی مطلع شده و آنرا پیش از بازداشت به همسر خود اطلاع داده بود.حسین شهریاری 74 ساله در حال سپری کردن ایام محکومیت دو ساله خود است و دو روز پیش از زندان رجایی شهر برای مرخصی پانزده روزه با قرار وثیقه ازاد شده بود .مهندس رضا کرمانی نیز سال گذشته در جریان درگذشت دکتر ابراهیم میرانی در فرودگاه اهواز بازداشت شده بود . در حال حاضر این فعال سیاسی با قرار وثیقه پنجاه میلیونی آزاد و بنا بود هفته آینده در دادگاه شرکت کنند.

پانزدهم شهریورماه سالروز بنیاد مکتب پان ایرانیسم

2010-09-11T21:26:00.000-07:00

روز بنياد (15 شهريور 1330)
در رديف جلو: دكتر منوچهر آدميت
پانزدهم شهریورماه، سالروز بنیاد مکتب پان ایرانیسم گرامی باد_سازمان جوانان حزب پان ایرانیست
بزرگداشت سالروز بنیاد مکتب پان ایرانیسم در تهران و چند شهر دیگر

ملّت گرایی - مکتب راهنمای جامعه بدون طبقه ملّی

2010-09-04T23:18:00.000-07:00

ملّت گرایی - مکتب راهنمای جامعه بدون طبقه ملّی-از شادروران سرور دکتر عباس روحبخش

دریافت

ناگفته های دکتر تقی ارانی و 53 تن

2010-08-28T23:46:00.000-07:00

معلم فرزانه دکتر تقی ارانی

به بهانه ۱۳ شهریورماه سالروز تولد دکتر تقی ارانی

مقاله پیش رو نوشته ای است به قلم یکی از سروران ارجمند اهل کرمان که می بایست در تارنمای مینای کرمان به ایران دوستان ارائه می گردید منتها از آنجا که آن تارنما نیز همانند دو تارنما فرمان آریا و بسیاری از تارنماهای دیگر از تیغ فیلترینگ و سپس مسدود شدن در امان نماند این نوشتار پژوهشی در این وبلاگ به پژوهشگران و سروران گرامی ارائه می گردد.مقاله فوق شرحی از واقعیات ۵۳ تن و دکتر تقی ارانی است که با استناد به چند منبع موثق همانند "ما و بیگانگان" و مقالات دکتر ارانی در فرنگستان و ایرانشهر به دست آمده است. این نوشته خط بطلانی است به اسناد یکسویه حزب توده مبنی بر نشان دادن چهره ای کاملا کمونیستی از دکتر ارانی.

دریافت(حجم ۳۹۳ کیلوبایت)

دختران مجاهد این روزها...

2010-08-28T23:44:00.001-07:00

شادروان عبدالعظیم رضایی مولف کتاب تاریخ ده هزار ساله ایران در باب مجاهدت های مشروطه خواهان و آزادیخواهان تبریزی به تفصیل در کتابش سخن رانده است قسمتی از آن روایت را تقدیم می کنیم به شیوا نظر آهاری که قرار است روز سیزدهم شهریورماه در بیدادگاه انقلاب محاکمه شود:

یک روز مجاهدی را به انجمن حقیقت آوردند تا او را معالجه کنند.مجاهد سر به زیر داشت و نمی گذاشت زخمش را ببندند. ستارخان به او نزدیک شد و گفت: چرا از معالجه خود جلوگیری می کنی؟ مجاهد دیده به دیده ستارخان دختر اشک در چشمانش حلقه زد گفت من دخترم و اینها نامحرم. ستارخان شگفت زده شد و گفت:دخترم،مگر من مرده بودم که تو به مجاهدین پیوستی؟ دختر گفت صدها مثل من دختر در لباس مردانه می جنگند.آنگاه ستارخان دو مجاهد را فرستاد تا مادرش را به انجمن بیاورند و دختر را معالجه کنند.

پاینده ایران

تصاویر تعدادی از جانباختگان یورش سوم شهریور متفقین به ایران

2010-08-22T23:11:00.000-07:00

دریادار غلامعلی بایندر فرمانده نیروی دریایی جنوب که تا آخرین لحظه مقاومت کرد تا جایی که نیرو های انگلیسی ناو وی را به توپ بستند و به افتخار شهادت نائل شد.

ناوبان یکم کهنوئی

ناوبان ابراهیم هریسچی

دو تن از رادمردان و ایران پرستان شجاع و فداکار نیروی دریایی جنوب که در آن یورش نابکارانه ۳ شهریورماه آنقدر جنگیدند تا به افتخار بزرگ شهادت نائل شدند.

ناو سروران یداله بایندر

ایرانپرست آگاه دلی که در یورش ناجوانمردانه سوم شهریور به نیروی دریایی شمال در راه دفاع از آبهای مازندران به شهادت رسید.(تارنما:بازی کامپیوتری به سبک استراتژیک نیز حول شخصیت سروران بایندر و نیروهای ایرانی به نام نجات بندر ساخته شده است)

ناخدا سوم حسن میلانیان

سرباز شجاع و روشندل نیروی دریایی جنوب که تا آخرین لحظه مقاومت کرد و سرانجام نیز دشمنان ایران وی را با ناو جنگی اش بزیر امواج اروندرود فرستادند.

ناخدا سوم نصراله نقدی

مرد پولادین اراده و سرباز جانباز سازمان جوان نیروی دریایی جنوب،در آن هنگامه جنگ و زندگی آخرین سخنش بود...زنده باد ایران

همچنین تصاویر 13 تن از جانباختگان یورش ارتش سرخ شوروی به مرزهای شمالی ایران(تالش و آذربایجان) را در قالب یک فایل پی دی اف از اینجا مشاهده و دریافت کنید. وظیفه ماست که یاد و خاطره جانباختگان راه میهن را زنده و گرامی بداریم.

*تصاویر(به غیر از تصویر دریادار بایندر) اسکن شده از نشریه ضد استعمار(حاکمیت ملت) چاپ سال ۱۳۷۷ شماره ۶ ،ارگان داخلی حزب پان ایرانیست

پاینده ایران

تصاویر بزرگداشت دریادار بایندر توسط پان ایرانیست ها در خرمشهر

سرور محسن پزشکپور به همراه تعدادی از فرماندهان نیروی دریایی

احترام پان ایرانیستی به مزار دریادار بایندر

به بهانه روز خبرنگار

2010-08-14T03:06:00.001-07:00

براي خبرنگار دربند پان ايرانيست

نوشته از:س.ا

آنگاه كه كشتزارهاي حاصلخيز نيشكر هفت تپه مورد بي توجهي دولتمردان واقع گرديد ، آنگاه كه چرخ دنده هاي كارخانه ي عظيم نيشكر هفت تپه يكي پس از ديگري از چرخش باز مي ايستاد تا بازار براي هجوم قند و شكر وارداتي داغ شود ، آنگاه كه انبارهاي شكر مالامال از شكرهاي مرغوب داخلي بود كه محروم از عرضه در بازار بودند ، آنگاه كه حقوق كارگران نيشكر هفت تپه ماهها پرداخت نشد و كارگران كارخانه از پي هم اخراج شدند ، آنگاه كه خانواده هاي كارگران نيشكر هفت تپه هر روز طعم گس بيكاري و فقر و نداري را چشيدند و كسي از ستمي كه در سكوت مي كشيدند خبر نداشت ، ابوالفضل عابديني شرنگ هاي اين بيداد را در گوشه اي از ميهنش ، در زادگاهش خوزستان و بر شماري از زحمت كش ترين كارگران ايران زمين برنتافت . ابوالفضل عابديني دستان پلشت مافياي شكر را در گره افكندن بر صنعت و اقتصاد ايران مي ديد . به تاراج رفتن سهم و حق كارگران را از تلاشي كه براي رونق بخشيدن به اقتصاد كشور مي كشيدند را مشاهده مي كرد و با ذهن هوشيارش در پي رهانيدن آنان از بند استبداد بود .ابوالفضل عابديني به فراخور حرفه اش كه خبرنگاري بود و با تكيه بر آرمانهاي وطن پرستانه اش كه اعتقاد و پايبندي به " درك حقيقت ، گفتن حقيقت و پيروي از حقيقت " بود ، در حالي كه هيچ ارگان يا نهاد دولتي فريادرس اين كارگران بي دفاع نبود و صداي اعتراض آنها در گوش هيچ مسوولي زنگ نزد ، او به روش خود دست به كار شد ...از همين رو به تهيه و گزارش خبرهايي از وضعيت كارخانه ، از روند تعطيلي كارخانه و به تعويق افتادن حقوق و مزاياي كارگران ، اخراج كارگران و وضعيت اسفناك معيشتي آنان و ارسال اين گزارش ها به هر سايت خبري – رسانه – شبكه خبري در داخل و خارج از كشور كه امكان انعكاس اين اخبار را براي او فراهم مي كردند ، پرداخت .ابوالفضل عابديني براي تهيه اين گزارش هاي خبري و پوشش كامل خبري اعتصابات كارگران نيشكر هفت تپه با آنان زندگي كرد ، در خانه هاي خالي و پر شرافتشان مهمان شد ، در اعتصابات دوش به دوش كارگران شركت كرد و لحظه به لحظه از فشارهاي مالي و زندگي آنان سوژه هاي خبري ناب ساخت . در نهايت هم همراه كارگراني كه براي رسيدن به حقوقشان چاره اي جز اعتصاب نداشتند بازداشت شد . راهي زندان ، دادگاه ، شكنجه و انفرادي گشت .اعتصابات كارگران نيشكرهفت تپه تنها سوژه ي خبري او نبود .در اعتصابات كارگران شركت اتوبوسراني شركت واحد ، كارخانه كارتن سازي پارس و اعتراضات معلمان همواره در كنار آنها بود . در كنار آنها در اعتصابات شركت مي كرد ، در كنار آنها كتك مي خورد ، توهين مي شنيد و بارها و بارها همراه آنان راهي زندان مي شد و گاه شديدتر از خود اعتراض كنندگان مورد هجوم و تهديد قرار مي گرفت ولي از پاي نمي نشست . از هم سلولي بودن ، تحت فشار قراردادن و تهديد و ارعاب كارگران و معلمان و رانندگان در زندان و خانواده هاي شان در بيرون از زندان براي آنكه دست از خواسته هاي بر حقشان بر كشند ، باز گزارش هايي تهيه مي كرد كه اگرچه پرونده اش را سنگين تر مي ساخت وليكن كورسوي اميدي به روشنايي مي گشود .هر كجا در اين سرزمين حقي از كارگري زيرپا نهاده مي شد ، فرياد حق خواهي آن كارگر در گلوي اين خبرنگار آرمان خواه فريادي مي شد كه در رسانه هاي جهاني پژواكي هزارباره مي يافت . در شرايطي كه رسانه هاي ملي و خبرگزاري هاي ميهني كه بودجه و اعتبارهاي هنگفت از خزانه ي ملت دريافت مي كردند ، با سانسور ، بايكوت و جهت دار كردن اخبار اين اعتصابات از وظيفه ي خود كه صداقت و شرافت در پوشش خبري است سرباز مي زدند ، به ناچار ابوالفضل عابديني به خبرگزاري هاي خارجي رو كرد تا اين فرصت را در اختيارش نهند كه به بازتاب روشن ستمي كه بر ملت ايران مي رود بپردازد . با همين دستاويز وزارت اطلاعات با همكاري قوه قضاييه پرونده هايي از اقدام عليه امنيت ملي ، تشويش اذهان عمومي و معاندت با نظام براي اين خبرنگار متعهد و دلسوز تشكيل داد . اتهاماتي كه اگرچه ابوالفضل عابديني از يكايك آنها تبرئه شد وليكن روزگار جواني اين خبرنگار 28 ساله را در زندان ها و بازداشتگاه هاي شهرهاي مختلف تباه ساخت . جثه ي نحيفش را با بيماري سخت قلبي آشتي داد كه به عقيده ي پزشكان تا هميشه ي بودنش با او خواهد بود .در آخرين باري كه ابوالفضل عابديني در حمله ي شبانه ي 60-50 تن از نيروهاي امنيتي در منزل پدري اش در رامهرمز بازداشت گرديد و دادگاهي كه در بي عدالتخانه هاي دولتي برايش برگزار شد ، به 11 سال حبس تعزيري محكوم گشت . يكي از اين اتهامات ارتباط با رسانه هاي بيگانه عنوان شده است . در حالي كه اساس كار خبر ، بر ارتباط بيشتر و بهتر بنا گرديده ، زمانيكه يك خبرنگار در داخل كشور همه ي راههاي ارتباطي را سد شده مي بيند ، زمانيكه رسانه ي ملي رسالت خود را به بوته فراموشي سپرده و تبليغات چيابوالفضل عابديني از آنجا كه حق طلب بود ، از آنجا كه حقيقت جو بود ، از آنجا كه رسالت خبرنگاري را به شايستگي انجام مي داد ، از آنجا كه خبر را براي آگاهي بخشيدن ، آگاهي را براي بهبود شرايط زيست ملت ايران و بهبود شرايط را براي سازندگي ايران زمين مي خواست به 11 سال حبس محكوم شد .ابوالفضل عابديني خبرنگاري بود كه سوژه هايش را از بطن درد اين ملت ، از دل محروميت ها و رنج هاي كارگران مي جست ، ابوالفضل عابديني خبرنگاري را در قلم زدن و تيتر نوشتن نمي شناخت ، ابوالفضل عابديني زندگي معلمان شريفي كه پرورش فرزندان ايران زمين را بر عهده دارند با حداقل حقوق ، بدون بيمه ، بي هيچ مزايا ، بي هيچ امكانات ، به تصوير مي كشيد . از گچ خوردن هاي آقا معلم پاي تخته سياه با دغدغه ي پرداخت اجاره ي خانه و قسط بانك و قرض هايش شعار سر نمي داد ، قصه نمي سرود ، او كنار آقا معلم مشت گره مي كرد از اين بيداد . او خبرنگاري نبود كه با ميكروفن سراغ رانندگان شركت واحد رود تا از وضعيت كاري شان گزارش تهيه كند . ابوالفضل عابديني براي رفاه رانندگان مبارزه مي كرد . در كنار رانندگان در كابين داغ كاميون همسفرشان مي شد ، ابوالفضل عابديني خبر را براي جنجال خبري نمي خواست ، او گزارش خبري را براي بازگشت رونق به چرخ هاي كارخانه هاي اين سرزمين مي خواست ، براي سرسبزي خاك زرخيز خوزستان . خبرنگاري براي او وسيله بود براي آباداني خاك پاك ايران . براي احقاق حق ملت ايران .و امروز ، همزمان با روز خبرنگار اين خبرنگار ميهن پرست ، اين آزاده ي متعهد و مومن و معتقد به سرفرازي و سربلندي ملت ايران در زندان كارون اهواز در كنار قاچاقچيان ، دزدان و معتادان دوران بازداشت خود را سپري مي كند .امسال روز خبرنگار براي همه ي ايرانيان روزي سيه تر از صد شب بي مهتاب ، بي حضور آزاد خبرنگاران آزاده ايران زمين مي گذرد ! اين شام سياه را با صد اميد به شكوه ايران نور مي بخشيم !

پاسخ به مهملات یک فرد مجهول الرفتار

2010-08-08T01:07:00.000-07:00

پاسخ فرمان آریا به مهملات این فرد مجهول الرفتار

به تازگی جانفشان در سایت رسمی اش (و نه سایت سازمان جوانان حزب) که خود بروز می کند به طرز فوق العاده خنده داری اقدام به توهین به وبلاگ ها(آن هم وبلاگ هایی با سابقه چند ساله و نه مانند پدیدار شدن خلع الساعه ایشان در حزب به دستور برادران اطلاعاتی) و مسئولین دلسور حزبی و اعضای جوان نموده است حال ایشان به مانند شخصی است که در حال سقوط به چاه است و برای حفظ خود ولو برای چند ثانیه به علف های هرز دهانه چاه نیز چنگ می اندازد غافل از اینکه به زودی به عمق چاه سقوط خواهد کرد. نامبرده ادعاهای خنده داری نسبت به این وبلاگ و وبلاگ سروران خوزستانی(تریبون آزاد پان ایرانیست در خوزستان) نموده است فلذا ناچار به توضیحاتی هستیم: نخست اینکه مدیریت وبلاگ فرمان آریا مدت ها تغییر کرده است و ایشان بهتر است قبل از در افشانی به توضیحات وبلاگ توجه می کردند درثانی رویه فرمان آریا در مدت ۵ سال فعالیت در اینترنت تشویق میهن دوستان و معرفی نوشتارهای وزین آنها بوده است مطلبی که این مجهول الرفتار مدعی آن است مطلبی است به یاد سروران محسن جهانسوز که در پایان مطلب نویسنده خواننده آن چند سطر را به نوشته دیگری در باب سروران جهانسوز از همین مجهول الرفتار لینک و پیوند داده است فلذا خنده دار است که این مجهول الرفتار مدعی وجود مقالات بسیار!!! در وبلاگ که در نشریات بسیار!!! چاپ شده است می باشد! البته همه سروران دو وبلاگی که این مجهول الرفتار از آن بدگویی کرده است را می شناسند این عامل نفوذی مدعی مبارزه با تجزیه طلبی و قوم گرایی و کمونیست است آیا به ناله هایی که سایت های خلق عرب پیرامون وبلاگ سروان در خوزستان و تلویزیون گوناز متعلق به شرور احمد اوبالی یا حسن ارک در رادیو برابری کمونیستی از وبلاگ فرمان آریا سر داده اند خبر دارد؟ همانطور که از ادبیات مجهول الرفتار نیز می توانید مشاهده کنید نامبرده در یک کلام پان ایرانیست های تبریز را که بدون وجود کوچکترین امکاناتی و زیر فشار و تهدیدات دستگاه امنیتی و عوامل پان ترک به وظایف ملی خود عمل می کنند بی شعور و پرادعا می نامد!(البته کافر همه را به کیش خود پندارد!)

۲-مجهول الرفتار گویی که در عالم هپروت سیر می کند! از کدام تاریخ و تصاویر خواننده بدون اطلاع باید دریابد که ایشان در مقابل مجلس و سازمان میراث فرهنگی میتینگ های چندهزار نفره!!!! برگزار کرده اند!؟ شاید همانطور که تجمع ۴ نفر در مقابل سفارت امارات را باشکوه می نامد لابد تصور کرده است چون تصاویر کمی از تجمع مقابل میراث فرهنگی که باعث و بانی آن نیز کسان دیگر بوده اند در دسترس است می تواند به شعور همه توهین کند و باز لاف بزند و خالی ببندد! آخر دروغ حناق نیست که گلوی این فرد را بگیرد یا کنتور داشته باشد که در دستش خرج بگذارد!

۳-در جای دیگر مجهول الرفتار نوشته است که رسانه های برون مرز تجمع سال ۸۷ را به جبهه ملی نسبت داده اند محض اطلاع این بیمار روانی باید گفت که با مصاحبه هایی که سروران کرمانی،کلاشی و عابدینی با صدای آمریکا،رادیو فردا و تلویزیون پارس انجام داده و فایل تصویری همه این مصاحبه ها در وبلاگ تریبون آزاد پان ایرانیست در خوزستان موجود است تمام ایرانیان می دانند که تجمع فوق به دعوت سازمان جوانان حزب پان ایرانیست انجام شده است نه جبهه ملی! اگر انسان بی شرمی مانند حمیدرضا خادم در یک قسمت از مصاحبه اش با بیژن فرهودی این ادعای کثیف را مطرح می کند و سعی به مصادره این اقدام عظیم به نفع جبهه ملی که مدت ها است جز نام و بیانیه هیچ اقدام تشکیلاتی ندارد می کند در همان برنامه تماس های تلفنی از تهران و دیگر شهرستان ها پخش شد که بر این مطلب تاکید داشتند که به دعوت "سازمان جوانان حزب پان ایرانیست" به این تجمع آمده اند نه جبهه ملی! دروغ خنده دار دیگر جانفشان برنامه ریزی این تجمع توسط دبیرکل سابق حزب است که حتی دکتر زنگنه نیز چنین ادعایی نداشته است و معلوم نیست این مجهول الرفتار تا کی می خواهد با توسل به دیگران وجود انگل مانند خود در حزب را توجیح کند. جانفشان به دلیل کینه و عقده ای که علت آن محبوبیت فوق العاده سرور کلاشی در میان جوانان و بدنه حزب است و همچنین طرح حذف جوانان فعالان از بدنه حزب که دستورات دیکته شده وزارت به اوست چون از مواجهه رو در رو ناتوان است سعی می کند افراد حزب را در برابر یکدیگر قرار دهد البته ایراد از ایشان نیست کارشناس وزارت اطلاعات مطلب را به ایشان بد منتقل کرده اند!

۴-در این فحشنامه که به خوبی نشانه سواد و شعور سیاسی این فرد است به سروران کرمانی،اسکندری،کلاشی،باغبانی به صورت مستقیم و به چند سرور جوان دگر(فارغ از توهین های پیشین به سروران تبریزی و خوزستانی) نیز به صورت غیرمستقیم توهین های زننده ای شده است مجهول الرفتار پیشین برای خالی نبودن عریضه بیانیه ای پیرامون سرور عابدینی و حکم ۱۱ سال زندان او در سایتش منتشر کرده بود اما امروز به خوبی ماهیت واقعی خود را پیرامون سرور عابدینی و یک جوان کوشا دیگر نشان داد در ثانی که مخالفت سرور عابدینی با اعمال این فرد چیز پوشیده و پنهانی نیست و تمام دوستان خوزستان می توانند به این امر شهادت دهند:((شما نا نجیبانی که ادعای حقوق بشریی تان گوش فلک را کر کرده، شماییکه برای حمایت از بهاییان یقه خود را پاره میکنید اما به گاه زندانی شدن یاران حزبی رقص شیطان می کنید، ))نفل به مضمون
پیرامون توهین هایی که به سروران گرامی شده است فرمان آریا آمادگی خود را برای انتشار پاسخ سروران ارجمند اعلام می دارد . فرمان آریا به خوبی نسبت به تهدیدات جانی دستگاه امنیتی،پرونده های دادگاه انقلاب،ممنوع الخروجی و ... نسبت به سروران نامبرده واقف است اما به خود اجازه نمی دهد بدون اجازه این بزرگواران پاسخی به این مجهول الرفتار دهد حتما اگر سروران صلاح بدانند به مهملات این فرد پاسخ خواهند داد.

۵- مجهول الرفتار در جای دیگر گفته است:((با قدرت نمایشگاه کتاب را در میان سیل مامورین لباس شخصی و پلیس امنیت و هجوم عوامل پان ترک و کمونیست، پان ایرانیستی کردیم.)). البته متاسفانه ما روانشناس نیستیم اما تشخیص آن نیز کار دشواری نیست که این فرد دچار جنون ادواری و خودبزرگ بینی است سند این فتح بزرگ برای نویسندگانی که قرار است بعدها تاریخ را بنویسند این عکس است مشاهده کنید!

۶-در اظهار فضلی دیگر مجهول الرفتار صحبت از وجود سایت فرمایشی خود به جای وبلاگ رسمی می کند و همانند کودکی ۴ ساله به دیگران فخر می فروشد و نبود یک سایت مستحکم را ناشی از ضعف سروران حزبی می داند زمانی که وزارت اطلاعات یک تایپیست ساده نشریه پیام پندار را که به اضای دستمزد مقالات سروران را تایپ می کرد تهدید می کند که اگر بار دیگر اقدام به تایپ مطالب کند به جایی فرستاده می شود که عرب نی می اندازد چگونه شرکتی پیدا شود که حاضر به طراحی سایت سازمان جوانان باشد و بعد تهدید نشود و بسته نشود و غیره؟ آخر ما دیدیم سایت شما را یک شرکت داخلی تولید کرده است و به راحتی آب خوردن آدرس خود را برای تبلیغ در انتهای سایت گذاشته است و کسی هم مزاحمش نشده و تهدیدی هم در کار نبوده است! حتما این فعالیت و طراحی بلامانع بوده است و مشکل امنیتی نداشته است!جالب است که فعالین حزبی ما به یکی از سوال هایی که حتما در بازجویی ها باید پاسخ دهند نام نویسندگان وبلاگ های پان ایرانیستی است اما این مجهول الرفتار به آسانی سایت خود را با نام و نشان خود ثبت می کند و بماند که تمامی وبلاگ های پان ایرانیستی حذف یا فیلتر می شوند اما سایت ایشان پابرجا و بدون فیلتر! آخر ما نمی دانیم این اتهامات "نشر اکاذیب" و "اقدام علیه امنیت ملی" چرا فقط برای ما مطرح می شود؟! متوجه شدیم....آخر به خودی ها که اتهام نمی بندند!

۷- مجهول الرفتار جملاتی نیز می گوید که باعث خنده مضاعف می شود:((دیدید که چگونه خداوند شما را خار کرد و بر شما خندید)) نقل به مضمون.
در اینجا مجهول الرفتار علاوه بر انتصاب از طرف برادران اطلاعاتی به عنوان مسئول سازمان جوانان،آنقدر در رویا و خیال فرو رفته است که بعید نیست در چند روز آینده سخنگوی خدا بر روی زمین و یا رابط بشر با جبرئیل با حفظ سمت قبلی شود شاید برای همین است که ایشان وقت نمی کند در انتخابات شورای مرکزی جبهه ملی شرکت کند!

۸-جمله طنز دیگر مجهول الرفتار بدین مضمون است:((اما بشنویم از فردای آن روز در یکی دو روزنامه چند خط در این باره نوشته شد اما ببینیم چه نوشته شد ((دیروز در دانشگاه تهران کمونیستها با برافراشتن پرچم خشم دانشجویان را برانگیختند و با مداخله عوامل مربوطه پرچم پایین کشیده شد)) روزنامه اعتماد ملی 18 /آذر/87 توجه داشته باشید این ادعای کار عملیاتی کردن است بانیان این طرح نابخردانه با به خطر انداختن سلامت اعضاء حزب با آن حرکت و عاجز از پوشش خبری آن عملا آب به آسیاب کمونیستها ریختند. دوستی به طنز گفت: تو همان کار نکنی بهتر است.))
در اینجا ما به عمق بیماری این فرد پی می بریم! مجهول الرفتار در چندخط بالاتر و از روی سوزش می گوید:درفش حزب به دست توانمند سرور مهندس کیوان زارع به اهتزاز درآمد.(بدین معنا که مابقی هیچ کاره بودند) اما چند خط پایین تر این طرح را طرحی نابخردانه می داند خواننده متوجه نمی شود اگر این اقدام نابخردمندانه بود چرا سرور زارع که به تازگی برای وارد کردن وی در دسته چهارنفری خویش سنگ وی را به سینه می زنید چرا پرچم را برافراشت؟ عقل آدمی حکم نمی کند که انسان کارهای نابخردانه بکند! در ثانی خبر برافراشته شدن پرچم حزب در دانشگاه تهران علاوه بر فضای اینترنت در شبکه صدای آمریکا نیز بازتاب پیدا کرد فیلم پربازدید اهتزار پرچم حزب در یوتوب نیز موجود است اینکه مجهول الرفتار می گوید:چرا نامی از کیوان زارع برده نشده است آیا نامی از آن جوان برومند پان ایرانیست که در مراسم دستگیر شد،کتک خورد و در ابتدا به دو سال حبس تعزیری و در پایان با رشادت دکتر محمد اولیایی فرد به پنج سال حبس تعلیقی محکوم شد برده شد؟آیا نامی از سرور کلاشی باعث و بانی اصلی این حرکت شکوهمند برده شد و یا بقیه سروران؟ آخر همه در حزب پان ایرانیست برخلاف شما برای شهرت مبارزه نمی کنند چون فعالیت در حزب پان ایرانیست جز تهدید جانی و زندان چیز دیگری ندارد کسی هم که مثل شما برای شهرت فعالیت مثلا سیاسی می کند عاقبت بازیچه دست کارشناسان اطلاعاتی می شود. اما بحث که به اینجا رسید خدمت شما سوالی هم داشتیم در روز ۱۷ آذر ۸۷ که همه ترسیده بودند و میدان خالی می کردند شما کجا بودید؟ آیا شما راننده شخصی آقای کوروش زعیم نبودید که به همراه او به پیرمرد پارتی های جبهه ملی می رفتید؟ خود همین بنده خدا زعیم را هم برادران با کمک آقای مویدزاده و شما از جبهه ملی کمرنگ و حذف کرده اند! اما در پایان این بحث باید خدمتت عرض کنیم که پیشتر از روزنامه اعتماد ملی، خبرگزاری فارس نیز همین مطالب را تکرار کرده بود و مطلب روزنامه اعتماد ملی کپی برداری همان مطلب است آیا شما اعتراضی ندارید؟نکند مبنای اطلاعاتی شما همین خبرگزاری فارس خودمان است؟ باید به شعور سیاسی مجهول الرفتار آفرین گفت!

۹-در جای دگر مجهول الرفتار از اینکه چرا وقتی مامورین اطلاعاتی او را برای اندکی مشاوره و کار حزبی دو روزی به اوین برده اند و مورد توجه اعضای حزبی قرار نگرفته است دلخور شده است. در بازداشت اول اگر به آرشیو تمامی وبلاگ های باقیمانده رجوع کنید می بینید که دوستان یکصدا او را مورد حمایت قرار داده اند اما پس از دو روز همه پی بی حیله دوستان اطلاعاتی بردیم و در این بازداشت آخری که مضحک تر از بازداشت اولی بود اینبار هیچ وبلاگ پان ایرانیستی حاضر به درج مهمان نوازی وزارت اطلاعات نشد در اینجا ذکر این شوخی هم لازم است که ما دیدیم این فرد بعد از دو روز بازداشت آن هم فردای عاشورا مسئول سازمان جوانان شد لابد با پیش بینی آقایان و حسابی که بر روی حمایت ما کرده بودند لابد با استناد به این بازداشت فردا هم دبیرکل می شد و در بازداشت بعدی هم نخستین سرباز نهضت!

۱۰-مدتی است که عقلای حزب می گویند اینان هر چیزی هستند جز پان ایرانیست.
البته کلمه عقلای حزب باید دوباره معنا شود. مسلما کسانی مانند سرور کرمانی که از نخستین یاران نهضت پان ایرانیسم و همگام با شهید عاملی تهرانی بود سرور حسین شهریاری با حکم یکسال و نیم زندان، سروران اسکندری و کلاشی که تاریخ عضویت و فعالیت آنها دورقمی شده است و سرور پندار از آنها به عنوان فرزندان خویش یاد می کرد، سرور باغبانی که ۱۲ سال پیش از این تاریخ برای حزب در خوزستان کنفرانس مطبوعاتی گرفت،سرور کیخسروی با سابقه بازداشت های متوالی و فعالیت های طولانی و .... دیگر سروران از دید مجهول الرفتار نمی توانند عقلای حزبی باشند اما خود او با یکسال سابقه آشنایی با نهضت آن هم با عقاید نژادپرستانه سومکایی که باعث ایجاد حالت تهوع می شود حتما از عقلاست! شاید عقلا حزبی همان کسانی هستند که وقتی تماس می گیرند شماره ناشناس بر روی گوشی می افتد و احوال و راپرت اعضا را برای ایشان ارسال می کنند! الله اعلم

فیلم و تصویر از حضور سازمان جوانان حزب پان ایرانیست بر سر مزار زنده یاد اکبر محمدی

2010-08-04T01:39:00.000-07:00

تصاویر بالا مربوط است به حضور سازمان جوانان حزب پان ایرانیست در ۱۳ امرداد ماه ۱۳۸۵ بر سر مزار اکبر محمدی است. در این مراسم اعضای سازمان جوانان بارها آهنگ های خون از سرور شهید عاملی تهرانی را دست جمعی خواندند و سرور حجت کلاشی به عنوان مسئول سازمان جوانان بیانیه حزب به مناسبت درگذشت اکبر محمدی را با عنوان "بابی ساندرز را فراموش کنید اینک اکبر محمدی قهرمان شماست" را برای حاضرین خواندند. شایان ذکر است به دلیل تدابیر فوق العاده امنیتی وزارت اطلاعات، بسیاری از سروران جوان برای جلوگیری از ممانعت برای حضور در این مراسم از چند روز قبل در مسافر خانه های آمل اقامت گزیده بودند.گل بسیار بزرگی که با نشان حزب تزئین شده بود و در تصویر نیز مشهود است بر روی مزار اکبر محمدی قرار گرفت. همچنین بیانیه حزب در تیراژی بالا میان حاضرین در مراسم پخش شد. اکبر محمدی از دانشجویان متهم ردیف اول کوی دانشگاه تهران(۱۸ تیر ۷۸) بود که پس از سال ها تحمل رنج زندان در ۸ امرداد ۸۵ در زندان اوین دیده از جهان فروبست یاد این قهرمان ملی هیچگاه از خاطر ملت ایران فراموش نمی شود.

از جمله ي شركت كنندگان در اين مراسم محمد باقر باطبی، ( پدراحمد باطبي) و سميه بينات (همسر سابق احمد باطبي) و خانواده ي زنداني سياسي اميرحشمت ساران( موسس جبهه اتحاد ملی که در سال ۸۷ در زندان رجایی شهر درگذشت)،کوروش احمدی(فعال هوادار سلطنت که در شهر وان ترکیه درگذشت)،احمد زيد آبادي (روزنامه نگار)،عبدالله مؤمني (سخنگوي ادوار تحكيم وحدت) ، سرور قدرت الله جعفري (قائم مقام دبير كل و عضو شوراي عالي رهبري حزب پان ايرانيست) ، سرور مهندس رضا كرماني (عضو شوراي عالي رهبري حزب پان ايرانيست)،سرور حجت کلاشی(مسئول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست) و تعدادی از اعضای سازمان جوانان حزب پان ایرانیست و بسیاری دیگر از شخصیتها و فعالان سیاسی و مدنی بودند. در این مراسم منوچهر محمدی با پوشیدن پیراهن اکبر محمدی یاد او را گرامیداشت، پدر اکبر محمدی نیز در حالی که به شدت میگریست از حاضران خواست تا راه اکبر را ادامه دهند.

گل جهان اشرف پور مادر اکبر محمدی با گذاردن شیرینی و گل بر مزار اکبر محمدی یاد او را گرامیداشت.

مراسم بزرگداشت شهيد اكبرمحمدي پس از پذيرايي از شركت كنندگان به وسيله ي خانواده ي او با خواندن سرود ای ایران بر مزار او به پایان رسید.

در لینک زیر فیلمی ناقص و مطرح نشده ای متعلق به حضور سازمان جوانان حزب، در سایت یوتوب قابل مشاهده است از این مراسم فیلم کامل و با کیفیتی موجود است که پس از ادیت نهایی در اختیار دوستان قرار خواهد گرفت.

تمامی وبلاگ های پان ایرانیستی منجمله آرشیو 5 ساله ما از سرور بلاگفا به دستور مراجع قانونی!حذف شد.

مشاهده فیلم در یوتوب

برای ابوالفضل عابدینی که درد و رنجش..درد و رنج ماست

2010-07-28T00:26:00.000-07:00

ابوالفضل عابدینی و وکیل میهن پرستش دکترمحمد اولیایی فرد در دادگاه انقلاب اهواز.اینک هر دو در بند!

ابوالفضل عابدینی حکایت و داستانی دارد که بسیار از آن یازده سال حکم بیدادگاه انقلاب مظلومیت او را نمایان تر می کند گاهی اوقات فکر می کنم آن قاضی که چنین حکمی را با سفارش از بالا صادر کرد از این پس چگونه می تواند بر مسند قضا بنشیند و خم بر ابرو نیاورد؟آن قاضی که می گویند می بایست در صدور حکم و احکام "خدا" را ناظر بر اعمالش ببیند چگونه می تواند شب ها بخوابد؟آن شکنجه گر مجهز به کابل و تسمه کولر و آن بازجو چگونه می توانند حقوقی را که از شکنجه کردن این جوان به دست آورده اند به خانه و نزد فرزندانشان ببرند؟ اگر فرزندانش از شغل او جویا شوند چه پاسخی به فرزندان خود می دهند؟ و آیا به آنها خواهند گفت که زندگیشان از شکنجه کردن یک جوان مریض قلبی تامین می شود؟ اگر می پرسید که چرا ۱۱ سال زندان و در لابلای حکم اتهام مضحک"ارتباط با دول متخاصم" را می بینید بدانید که ابوالفضل دو جرم بسیار مهم و خطرناک از آن دارد و آن آرمانخواه بودن و سازش ناپذیر بودن ابوالفضل است. سازش ناپذیر هستی ابوالفضل هیچوقت یادم نمی رود وقتی تعریف می کردی در یکی از احضارهایت به وزارت اطلاعات، بازجو مشخصا تکلیفت را روشن کرد و گفت با فعالیت هایی که داری دو راه بیشتر نمی ماند: یا اینکه دور کارهایت یک خط قرمز بکشی یا اینکه کشور را ترک کنی! و تو با همان کله شقی همیشگی ات گفته بودی:این ما نیستیم که کشور رو ترک می کنیم...شماها باید از ایران بیرون برید!
ابوالفضل تو آرمانخواه هستی اگر کسانی فقر و بدبختی و فلاکت خود و اوضاع نابسامان کشور را به حساب جبر جغرافیایی و قضا و قدر الهی و حتی مواقعی موهبت الهی می گذاشتند و با این شرایط اسفناک خودشان را وفق می دادند و یا به فکر فرار از این مرز و بوم با هر ترفندی بودند باز بودند کسانی مثل تو که قدم در راه مبارزه گذاشتند اعتقادی به این حرف ها نداشتند و سختی های آن را به جان خریدند. هنوز کسی یادش نرفه که در راه دفاع از زندانیان سیاسی و خانواده هایشان چه دوندگی ها که نکردی چه سختی ها که نکشیدی،بانک به بانک،دفتر وکیل به وکیل می دویدی تا برگه وکالت نامه را برای فلان متهم پرکنی و یا به حساب خانواده اش پول واریز کنی،چقدر از آن شهر به آن شهر می رفتی تا با خانواده زندانیان دیدار کنی و از کم و کسر زندگیشان و یا آخرین وضعیتشان آگاه شوی..چقدر برای حقوق کارگران نیشکر هفت تپه جنگیدی ....چندبار عناصر خلق عرب روبروی دادگاه انقلاب اهواز برایت چاقو کشیدند و تهدید به مرگت کردند؟ چندماه پیش تو اتاق شیشه ای و اتاق فرش شده روبروی دوربین نشاندنت و گفتند باید اعتراف کنی تا بدهیم به این برنامه بیست و سی مزخرف که چی؟که با دولت متخاصم رابطه داری؟وقتی ابوالفضل عابدینی پان ایرانیست به جهت حمایت از حقوق ملت ایران و زندانیان سیاسی با دولت متخاصم رابطه پیدا می کند لابد فردا بقال سرکوچه ما هم عضو القاعده چیزی می شود! این است استدلال آنهایی که به تو ۱۱ سال زندان دادند و بعد تو را به بند قاتل ها و قاچاقچی ها فرستادند. این است حرمت و مصونیت اسیر و زندانی در جمهوری اسلامی که مسئول زندان بگوید اگر می خواهی زنده بمانی باید از این زندان(کارون)منتقل شوی. ای کاش به اندازه یک سر سوزن حرمت ایرانی بودنت را حفظ می کردند گاهی اوقات فکر می کنم ای کاش مانند رکسانا صابری پاسپورت آمریکایی داشتی ۸ سال زندان تعزیری اش به ۲ سال زندان تعلیقی با حق خروج(!!) تبدیل شد یا ملوان انگلیسی بودی که دست آخر با کت و شلوار هاکوپیان و آجیل و پسته و گز بدرقه ات می کردند ولی بیشتر که فکر می کنم می بینم ابوالفضل سال هاست که مطمئن شدم اینجا ایرانی بودن جرم است!
خیلی زودتر از اون چیزی که فکرش رو بکنی میای بیرون دوباره دور هم جمع میشیم و می خندیم به این حکم ۱۱ سال زندان!

نگاهی کوتاه و گذرا بر کتاب حزب پان ایرانیست 1330- 1388

2010-06-23T00:55:00.001-07:00

موسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی به تازگی اقدام به نشر کتابی با عنوان حزب پان ایرانیست نموده است.این کتاب در 570 صفحه و با شمارگان 2000 نمونه ی کاملی از تاریخ نویسی فرمایشی و از موضع ضد ایرانی بشمار می رو د.نویسنده در این کتاب با استناد به اتهامات توده ای ها در روزنامه های وقت و به ویژه گزارش های ضد ایرانی رادیو بغداد که ارگان صدام حسین به شمار می رفت تلاش کرده است چهره ای تیره ای ایران دوستان ارائه دهد. در این کتاب ظاهرا برای دهن کجی به پان ایرانیست ها ولی در باطن به علت دشمنی با ایران و ایرانی چندین بار از عبارت جعلی "خلیج" استفاده شده است و مواضع صدام حسین مورد تایید ضمنی قرار گرفته است.موسسه مزبور با نزدیکی به یکی از ارگان های امنیتی نظام شناخته می شود.آنچه در پیوست است نقدی کوتاه بر این کتاب به شمار می رود که از سوی یکی از ایراندوستان تهییه شده و در اختیار میهن پرستان برون مرز قرار داده شده است

نگاهی کوتاه و گذرا بر کتاب حزب پان ایرانیست 1330- 1388

فرامرز رضایی مراغه ای

موسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی که موسسه ای مطالعاتی به ویژه در عرصه تاریخ نگاری دوران همروزگار به شمار می رود،در یکی از آخرین آثار خود اقدام به انتشار کتابی با نام «حزب پان ایرانیست» به قلم آقای مظفر شاهدی نموده است.

این موسسه پیش از این نیز کتاب هایی در مورد سایر احزاب ماننده حزب توده، سازمان مجاهدین خلق، فدائیان خلق، مردم ، ملیون و ایران نوین نموده بود.

با چاپ این اثر، شماره کتاب هایی که از سوی موسسات وابسته یا نزدیک به دولت پیرامون حزب پان ایرانیست منتشر می شود به سه جلد رسید.

در این مجال کوتاه قصد نقد و بررسی تمامی این کتاب 570 صفحه ای را نداریم و بررسی همه مواد آن باید به آینده موکول شود. اما پرسش ها و اشکالاتی در مورد این اثر در ذهن هر خواننده ی بیدار و هوشیاری، می تواند ایجاد شود که برخی از آن ها را در سطور زیر خواهیم آورد و تصور می رود پاسخ به هر یک از این پرسش ها نقدی کوتاه و گذرا باشد بر کتاب حاضر.

خبر انتشار کتاب مزبور این امید خام را بیدار کرد که شاید چنین اثری، متفاوت از آثار قبلی بتواند در مورد پان ایرانیسم و حزب پان ایرانیست اطلاعات بهتر و گویاتری را ارائه دهد. البته در همان ابتدا نام ناشر و سابقه آن و وابستگی های «موسسه مطاعات و پژوهش های سیاسی» چنین امیدی را برطرف نمود.

در حالی که دو اثر قبلی نوشته آقای رزمجو و دکتر شهلا بختیاری نسبت به اثر حاضر با سو گیری کمتری نگاشته شده بودند، کتاب اخیر تصویری بارز از تاریخ نویسی دولتی و فرمایشی و یا شاید بتوان گفت اطلاعاتی – امنیتی را به نمایش گذاشت. نویسنده خیلی زود فراموش نمود که لازمه ی تاریخ نویسی عدم سوگیری و بی طرفی است و بسیار زودتر از آن چه که بتوان تصور کرد سخنش به قول بیهقی به تعصب و تزید و خامی انجامید و هراس از داوری آیندگانش به وادی غفلت سپرده شد!

1 – نویسنده گرامی ، در تمام کتاب تعریفی مورد قبول و علمی و عام از ناسیونالیسم به دست نمی دهد و بیان نمی نماید که ناسیونالیسم معیار و مورد پذیرش از دید وی چه نوع ناسیونالیسمی است، اما در بخش نتیجه گیری کتاب به صراحت تمام تلقی پان ایرانیست ها از ناسیونالیسم را به چالش می کشد!

2- نویسنده در مقدمه کتاب از گردانندگان و اعضای قدیمی حزب شکوه دارد که چرا تا کنون خاطرات خود را مدون و مکتوب یا آن ها را منتشر نکرده اند !

شاید بتوان دلیل آن را در دردسرهای بیشماری که دوستان دیگر نویسنده، برای پان ایرانیست ایجاد کرده و می کنند (از قبیل حبس، بازداشت در حین مراسم ختم، اخراج از دانشگاه، سلول انفرادی و...) جسجو کرد. پان ایرانیست ها از معدود احزاب اپوزیسیون هستند که در درون مرز فعالیت می کنند و هیچگاه از مزاحمت های آقایان فارغ نبوده اند. اما لازمه تنظیم خاطرات، خاطری آسوده و فکری بی مشغله است. در ثانی تصور نمی رود در فرض تنظیم خاطرات، نهادهای سانسور حکومت و جو امنیتی حاکم بر انتشار کتاب اجازه نشر چنین خاطراتی را دهد. در حالی که آقایان از تشییع پیکر پان ایرانیست ها و مراسم ختم آن ها نیز هراس دارند و با شرکت کنندگان در ختم پان ایرانیست های قدیمی در فرودگاه اهواز برخورد می کنند آیا ممکن است اجازه چاپ چنین کتاب هایی را بدهند!؟

3- یکی از منابع مهم کتاب حاضر، خاطرات فردی است به نام آقای ناصر انقطاع. وی در دهه بیست همراهی های با پان ایرانیست ها داشت ولی به علل اختلافات ِ آن دور به سازمان پان ایرانیست (به رهبری محمد مهرداد) پیوست و بعدها نیز به حزب ایرانیان نزدیک شد.حزب ایرانیان از کسانی تشکل می شد که به علت هواداری از تجزیه بحرین از جمع پان ایرانیست ها طرد شده بودند. انقطاع بعدها به همکاری به فرهنگستان زبان فارسی پرداخت.

روشن است که خاطرات فردی که دشمنی 50 ساله با حزب پان ایرانیست و رهبری آن دارد چه اندازه می تواند مفید فایده و مستند باشد. این خاطرات سرشار است دروغ ها و افتراهای بدون دلیل و مدرک است که از چشم آقای مظفر شاهدی پنهان نمانده است.نویسنده کتاب ادعاهای ناصر انقطاع را به بدون ذره های شک و شبهه پذیرفته است و فرازهایی از آن را به مثابه یک سند مهم در کتاب خود آورده است.روشن است که تاریخ نویسی بیطرفانه چنین رویه ای را هرگز نمی پذیرد.

4- نویسنده بارها در مورد دیدار دکتر عاملی تهرانی و محسن پزشکپور با خانم میس لمبتون (شهروند انگلیسی ساکن در ایران) سخن گفته و شایعه ای که در اواخر دهه 20 بر سر زبان ها انداخته شده بود را مطرح نموده است. به این ترتیب خواسته است بر رابطه پان ایرانیست ها با انگلستان اشاره رود!

نخست این که چنین دیداری هرگز صورت نگرفته است و محسن پزشکپور در همان زمان نیز چنین شایعه ای را تکذیب کرده است. البته جناب ناصر انقطاع به علت دشمنی شخصی با پزشکپور از کسانی است که چنین شایعه ای را هم در آن زمان و هم در این دوران تقویت می کرده است.

دوم آن که بر فرض دیدار، آیا ملاقات و حتی تعامل با یک فرد، دلیل بر وابستگی خواهد بود؟ در این صورت آقای آیت الله بهشتی به عنوان یکی از رهبران فعال انقلاب باید وابسته به امریکا باشد و انقلاب 57 نیز یک انقلاب امریکایی خوانده شود. زیرا کسی نیست که از ابعاد روابط جناب بهشتی با امریکایی ها و ملاقات های وی با نمایندگان بلند پایه امریکا آگاهی نداشته باشد!

سوم آنکه، هویت میس لمبتون نیز برای ما روشن نیست و حتی به درستی دانسته نیست که این فرد چه کسی بوده و چه نقشی داشته است. به هر حال نویسنده دوست دارد مانند همه سازمان ها و احزاب مخالف دولت در ایران، حزب پان ایرانیست را نیز شاخته دشمنان نظام و تحت نفوذ ایادی استکبار معرفی نماید! ولی نمی دانیم چرا راه دشوار را پیش گرفته است. اسناد محرمانه دولت انگلستان نزدیک یکسال پیش آزاد شده و در دسترس محققان است. نویسنده اگر از ادعای خود مطمئن بود می توانست به اسناد مربوطه مراجعه کند و مستندات وابستگی پان ایرانیست ها را منتشر نماید؛ تا سیه روی شود هر که در او غش باشد.

5- نویسنده دوست دارد در عین حال حزب پان ایرانیست را وابسته به ساواک و دربار بداند. اما در کتابی که ادعا می کند بر پایه اسناد ساواک تنظیم شده حتی یک برگ در مورد چنین وابستگی آورده نمی شود و تنها به مقالات توده ای های مخالف (که حتی سایر گروه های چپ را به ساواک منتسب می کردند) استناد شد. جالب آن که وابستگی حزب توده به ک گ ب چیز جدیدی نیست و همگان می دانند که این آقایان از طریق چه دولتی تغذیه می شدند! اما نویسنده ی تاریخ نگار ما برای اثبات ادعاهای خود به مقالات بدخواهان یک طیف سیاسی روی آورده است. ولی شگفت آنکه از ضربه های کاری که همین ساواک و حکومت پهلوی به حزب پان ایرانیست زده اند سخن به میان نیاورده است.

این تناقض در کتاب حاضر جا به جا رخ می نمایاند که چرا حزبی که ادعا می شود ، وابسته به دربار است، نخست وزیر را استیضاح می کند و چرا بعد از شکست طرح استیضاح ارگان مطبوعاتی اش تعطیل می شود و چرا تابلوهای حزبی پایین کشیده می شود؟ و چرا شاه به هنگام پخش نطق پزشکپور در مجلس از رادیو و تلویزیون از خشم راه می رود و ناسزا می گوید و علم نیز وی را دلداری می دهد که؛ بگذارید صدای اقلیت شنیده شود! (رجوع کنید خاطرات علم).

نویسنده به این پرسش نیز پاسخ نمی دهد که اگر حزب پان ایرانیست یک حزب فرمایشی و درباری بود، چرا پس از سقوط شاه هم چون سایر احزاب فرمایشی (مردم، ملیون، رستاخیز) منحل نشد و سی سال است به زندگی سیاسی خود ادامه می دهد.

البته هنگامی که روش تاریخ نویسی فرمایشی و اطلاعاتی بر یک کتاب به اصطلاح تاریخی حاکم شود، چنین تناقض هایی نیز طبیعی خواهد بود. چرا که تاریخ نگار به هر قیمت و با هر دلیل سست و بی پایه می خواهد، سفسطه های خود را ثابت نماید.

6 – یکی از اهداف کتاب حاضر خدشه دار نمودن چهره محسن پزشکپور، سیاست مداری که همه عمر خود را وقف جامعه ی ایرانی کرده است، می باشد.در این کتاب در هر فرصت با دلیل یا بی دلیل تلاش شده است که چهره پزشکپور مخدوش جلوه داده شود.

پزشکپور یکی از محترم ترین سیاست مردان مخالف دولت است که نه تنها میان اکثریت قریب به اتفاق میلون ایران محترم است بلکه سیاست مردان مخالف نیز از وی به نیکی یاد می کنند.

البته طبیعی است که هر سیاست مداری بخواهد بازی سیاست را با اصول آن پیش ببرد و برنامه های خود را نه بر اساس احساس بلکه بر اساس مصلحت و واقعیت پیش ببرد. در سراسر کتاب هر جا که فرصتی پیش آمده نویسنده عزیز تلاش نموده است تا به هر بهانه محسن پزشکپور را محکوم نماید و این مورد نیز نقش بیطرفانه تاریخ نویس را مختل کرده و این روش سبک نیز اثر وی را تا اندازه زیادی از استناد و اعتماد تهی می کند.

7- نویسنده تلاش دارد مستقیم و غیر مستقیم اعلام دارد که حزب پان ایرانیست جایگاه توده ای نداشته و ندارد و هیچ یک از سرشناسان اجتماع نسبت به آن رغبتی نشان نداده اند.

البته بر آمدن بیش از 10 وزیر و معاون وزیر و نماینده مجلس از درون مکتب پان ایرانیسم و تعداد زیادی از روشنفکران بعدی (سیاوش کسرایی- احمد اشرف و...) از آن درون آن روشن می کند که پان ایرانیست ها از سال 1325 تا 1357 تا چه اندازه در اجتماع سیاسی موثر نبوده اند. افراد مورد وثوقی چون لاجوردی ها و خانواده کبریت ساز توکلی در دبستان پان ایرانیسم تحصیل کرده اند. دایوش همایون (وزیر فرهنگ و اطلاعات)، داریوش فروهر (وزیر کار دولت موقت)، دکتر عاملی تهرانی (وزیر فرهنگ و اطلاعات در دو دوره)،صفارپور (معاون وزیر)، هوشنگ طالع (نماینده مجلس و بورکرات)،پرویز ورجاوند (وزیر آموزش و پرورش دولت موقت)، علینقی عالیخانی (اقتصاددان وزارت اقتصاد و بازرگانی وقت و ویراستار خاطرات علم) مهندس رضا کرمانی (شهردار پیشین خرمشهر) و ده ها تن دیگر که اکنون در خاطره نیستند از مکتب پان ایرانیسم گذر کرده اند.

از سوی دیگر خود نویسنده در بخش هایی از کتاب افشاء می کند که پسر سناتور فلان و فرزند سناتور بهان در بین پان ایرانیست ها دیده می شدند ولی در سطور بعد "فرموده ها از بالا" را بازتاب می دهد.

البته شاید دریافت و درک ما و ایشان از منتفذین اجتماعی و اشخاص محترم متفاوت باشد. ممکن است ایشان کسانی که به خاطر کیک و ساندیس و کپن حاضر به هر کاری هستند را به عنوان افراد صاحب منصب و محترم می دانند. اما اگر روزی لیست هواداران نوجوان و جوان پان ایرانیسم در دهه ی بیست منتشر شود ایشان خواهند دید که کسانی که امروز از ایشان با نام دبیر مجمع یا حاج آقا و ... یاد می شود هوادار کدام گروه در نهضت ملی بوده اند.

8- نویسنده در اواخر کتاب اشاره می کند که کوشندگان این حزب هم اکنون انگشت شمار اند و هیچ گاه نیز تاثیر اجتماعی نداشته اند (کلیشه ای که برای همه سازمان ها و احزاب اپوزیسیون به کار می رود).

بنابراین ای کاش آقایان وقت خود را با نوشتن کتاب برای کسانی که انگشت شمار اند هدر نمی دادند و سه کتاب قطور جهت شناساندن این گروهک منتشر نمی کردند.

نویسنده در فراز های بعدی می نویسد که این حزب مجله داخلی منتشر می کند ولی این پرسش در ذهن خواننده ایجاد می شود که یک حزب با افراد انگشت شمار چه نیازی به مجله داخلی دارد؟

9 - بسیار جالب است که کسانی که دائم دم از شهادت و حماسه های دفاع مقدس می زنند، برای مخدوش کردن چهره میهن پرستان دست به دامان مهمل گویی های عوامل صدام حسین می شوند. در بسیاری از موارد دیده شده است که دوستان بازجو و مستنطق ، هنگامی که می خواهد پان ایرانیست ها را محکوم کنند می فرمایند در زمان جنگ تحمیلی شما کجا بودید؟! نمی دانم مگر سایر افرادی که در جنگ شرکت داشتند با پرچم حزبی به جبهه می رفتند و در پیشانی شان نام سازمان سیاسی شان نقش بسته بود که از ما هم چنین انتظاری است و آیا مگر رهبران سیاسی همین دولت و حکومت در زمان جنگ به عنوان پیاده نظام در خاکریزها حضور داشتند که از لیدرهای سایر احزاب انتظار حضور در جبهه را دارند؟

وانگهی مگر قتل عام هایی که دوستان راه انداخته بود اجازه می داد که کسی فردی به عنوان مخالف در کشور باقی بماند! به هر حال در ظاهر دوستان نسبت به جنگ و ارزش های جنگ حساسیت دارند، اما در باطن شاید برای برخی چنین نباشد. زیرا»

زیرا بخش قابل توجهی از استنادات کتاب گزارش ها و سخنرانی های بلندگوی حزب بعث عراق یعنی بخش فارسی رادیو بغداد است.

رادیو بغداد در اواخر دهه ی 40 برنامه هایی را به تبع سیاست های ناصر و صدام حسین علیه ایران آغاز کرده بود و به دلیل حمایت پان ایرانیست ها از کردهای عراق و شیعیان این سامان در برنامه های رادیویی حملاتی متوجه حزب پان ایرانیست می شد که سراسر ناسزا به پان ایرانیست ها و ایران و ایرانیت بود.در این برنامه حتی به جای خلیج فارس از عبارت خلیج یاد می شد. نویسنده کتاب این سخنرانی ها در یک بخش طولانی از کتاب به عنوان دلایل باطل و ناحق بودن پان ایرانیست ها آورده است و تلاش کرده است از این مهمل بافی های بعثی ها به سود خود استفاده نماید و حتی زحمت آوردخ عبارت فارس را در داخل کروشه در برابر نام جعلی خلیج به خود نداده است تا در حق ایرانیت سنگ تمام گذاشته باشد و در کنار مبارزه با پان ایرانیسم با تمامیت ارضی نیز به مجادله بپردازد!

نمی دانم شاید وظیفه پان ایرانیست ها باشد که بیایند و از برخی از نهاد ها و موسسه های دولتی به خاطر عملکرد خود معذرت خواهی کنند و بگویند: بسیار شرمنده ایم که علمکرد سیاسی ما در آن دوران صدام حسین بعثی را خوشنود نمی کرد. انشاء الله رفتار ضد ملی و کتاب مستطاب شما روح ایشان را شاد خواهد نمود.

البته اگر از پیش می دانستیم که دوستان بر این اندیشه اند که از موضع دشمنان ایرانیان کتابی بر علیه پان ایرانیست ها بنویسند، مجموعه ای کامل از نوشته ها و بدگویی های فراماسون ها، تجزیه طلب های رنگارنگ، صهیونیست ها، بعثی های سوریه و عراق و... بر علیه خود را در اختیار حضرات قرار می دادیم تا همه نیروهای ضد ایرانی را خوشحال نمایند.

بسیار جالب و عبرت آموز است که در اوج تبلیغات کشورهای عربی برای تشکیل اتحادیه خلیج عرب ، موسسه ی وابسته به یک نهاد امنیتی بار مانند دولت هویدا از حقوق برادران عرب خود دفاع نماید و همت تامی در گسترش نام جعلی برای خلیج فارس صرف نموده و بدگویی های بلندگوی تبلیغاتی صدام حسین را به عنوان سند ناحق بودن ایران دوستان منتشر نماید.

البته بحث به همین جا نیز ختم نمی شود، نویسنده در بخش های پایانی از حمله چند ولگرد عرب و احتمالا عراقی به منزل محسن پزشکپور در فرانسه (اواخر سالهای دفاع مقدس)با آب و تاب فراوان سخن می گوید و می خواهد نتیجه بگیرد که چنین حملاتی می تواند نشانه ای بر ناحقی محسن پزشکپور باشد.نویسنده به قدری از حملات بعثی ها به پان ایرانیست ها خوشحال است که خواننده تصور می کند با یک نویسنده عراقی و بعثی و سلفی طرف است نه یک ایرانی! به هر حال نویسنده و موسسه متبوع وی می توانند به دوستی و حمایت بعثی ها و سایر برادران عربشان دلگرم باشند. زیرا: هر کسی کو دور ماند از اصل خویش/باز جوید روزگار وصل خویش.

علیرغم همه تلاش های مشتی شیخک عرب و حامیان داخلی آن ها ملت ایران هرگز ذره ای حقوق و منافع ملی عقب نشینی نخواهد کرد. هنوز خون شهیدان ایران زمین در جنگ با جهان عرب و غرب خشک نشده است و هنوز پیکر شهدای وطن از زیر خاک بیرون کشیده می شود، ولی کسانی که ادعای جنگ و شهادت و جانبازی دارند این گونه به راحتی برای منکوب کردن ایران دوستان پشت صدام حسین و بلندگویش پنهان می شوند!

10- مکتب پان ایرانیسم در سال 1326 به مشارکت جوانان ایران دوستی که بعد ها هر یک در کشور صاحب نام و منصبی شدند تشکیل گردید و حزب پان ایرانیست امروزی در سال 1330 پایه گذاری شد. پان ایرانیست ها هیچگاه ادعا نکرده اند که از اشتباه مبری و عاری بوده اند. هر حزب و سازمان سیاسی ممکن است دچار اشتباه شود و چاره اشتباه ها نقد منصفانه و عادلانه است.

آن چه در میان پان ایرانیست ها اهمیت دارد، نه حزب و نه سازمان سیاسی و نه مسائل شکلی، بلکه ایران و منافع ملی است. ما عاشقان ایران و ملت آنیم و این عشق ازلی گاه و بیگاه باعث خشم دشمنان مهین می شود. تا کنون نوشته های زیادی برای منکوب کردن ملیون به ویژه پان ایرانیست ها منتشر شده است. هدف اولیه از این کتاب ها، دل سرد کردن جوانان از گرایش به سوی ناسیونالیسم ایرانی و ملیت می باشد. شعارهای خودجوش مطرح شده در جنبش سبز ملت ایران برای احقاق حقوق دموکراتیک خود، دارای رنگ و بوی ملی و ناسیونالیستی نیز بود. از همین رو آقایان تلاش دارند به صورت جدی و به زعم خود با کار ویژه های فرهنگی باعث ریزش نیروهای ملی و عدم اقبال عموم و سردرگم کردن آنان شوند. این کتاب نیز در قالب همین موضوع قابل ارزیابی است.

طرفه آن که بخش بزرگی از جوانان خواننده این دست از کتاب ها، سره را از ناسره تشخیص داده و از اطلاعات کتاب برای شناخت پان ایرانیسم و خط فکری آن استفاده می کنند و بهتان ها و افتراء ها را به کناری می نهند. دوستان شاغل در موسسات مطالعاتی شعور ملی ایرانیان را به پشیزی نمی گیرند و آنان را فاقد قوه تمییز و شعور می پندارند. این تصور که هر چه به خورد مردم داده شود، جواب گو خواهد بود، خیال خام و باطلی است.

پان ایرانیست ها آرزو دارند، همه احزاب و گروه های سیاسی ایران (از چپ تا راست) بتوانند در محیطی آزاد و دموکراتیک به بیان ایده ها و اندیشه ها و آرمان های خود بپردازند و از اقبال خودجوش جوانان میهن به سازمان و گروه های ملی (اعم از جبهه ملی ، سایر گروه های پان ایرانیست،حزب مشروطه و دهها گروه ملی آشنا و آشنای دیگر) خرسند است.

بیانیه سازمان جوانان پیرامون حکم سرور شاهین زینعلی

2010-06-23T00:52:00.000-07:00

به نام خداوند جان و خرد

پاینده ایران

شعبه ی 26 دادگاه انقلاب سرور شاهین زینعلی را به دوسال و 91 روز حبس محکوم کرد.سازمان جوانان حزب پان ایرانیست این حکم را به مانند اغلب احکام صادره علیه فعالان سیاسی،مغایر با اصول قانونی ،آزادیهای مدنی و مبانی عدالت دانسته و متذکر می شود با پروژه ی زندان نمی توان مردم را از مطالبه ی حقوق ملی خود باز داشت .خیزش و خواستهای مردم ایران تنها برخاسته از مبارزات و ائتلافهای میان احزاب و گروههای سیاسی نیست که با حذف آنها بتوان اوضاع را کنترل کرد و بر آن سرپوش نهاد بلکه ملت ایران به آستانه ی آگاهی رسیده اند که دیگر نمی توان آنها را به وضع سابق باز گرداند و لذا دیگر ایران را نمی توان بصورت پادگانی با سرکوب و خفقان اداره کرد.این نوع از احکام کما اینکه تا کنون نتوانسته مانع از فعالیتهای قانونی و ملی ما شود از این پس نیز نخواهد توانست مانعی باشد;اما اصرار بر این رویه ی سرکوب جامعه ایرانی و دمیدن بر شعله های خشونت و سرکوب چیزیست که نسبت به آن عاقلان پند سر دندانه دهند .وجدان اگاه ایرانی ناظر اعمال شما و بازداشت گسترده فعالان سیاسی - اجتماعی خود و از جمله نرگس محمدی مادر دو کودک خردسال است و متناسب با اعمال شما حکم تاریخی خود را صادر و قضاوت خود را تمام خواهد کرد.شما هم باور کنید می توان آزاد بود در سرزمین آزادگان.

پاینده ایران
سازمان جوانان حزب پان ایرانیست
27 خرداد ماه 1389 خورشیدی

ما و نژادپرستی

2010-06-23T00:41:00.000-07:00

به نام خداوند جان و خرد

ابوالحسن خرقانی می‌گوید: "اگر از تركستان تا بلاد روم خسی در پای كسی فرو برود، منم كه رنج می‌كشم"

در ذیل متافیزیكی كه در جغرافیای فكری ایران‌زمین و جوامع متأثر و مرتبط با آن وجود داشته است می‌توان به این قبیل گفته‌ها و باورهای به‌شدت انسانی با جوهره‌ای عاشقانه برخورد و میل و ‌گرایش طبیعی فرهنگ ملی ایران را به این سمت و سوی مشاهده كرد كه درون‌مایه‌ی زندگی معنوی تبار ایرانی را پدید آورده؛ اندیشه‌ای كه در كانون آن "عاشقم بر همه عالم" قرار دارد، به مثابه بذری است كه درخت فرهنگی ملت ایران را برآورده است. حكیم فردوسی كه ذهن او از دالان حیات فكری تبارش گذشته و آن‌را باز اندیشیده و نگاهش از وجهی ناظر بر آن حیات فكریست، در عبارتی كه به گفته‌ی روانشاد علامه دهخدا بالاترین آموزه‌ی بشریست، می‌فرماید " همه عالم چون تن خویش خواه!" این وحدت عاشقانه انسان را در مختصاتی از حضور قرار می دهد كه بار محبت به مراتب و درجات مختلفِ خود را به‌دوش بكشد، محبت و عشق بنا به باوری قانون هستی ست بنابراین انسان به‌عنوان مرتبه‌ای آگاه از هستی، مسوول تجلی این قانون در مراتب متجلی مادون خود می‌باشد. این عبارت نمادین كه حاكی از چیزی بیشتر از دلالت مطابقه‌ی خود هستند؛ حكایت از منظومه‌ای فكری دارند كه در آن هستی مطلق و هست‌های متعین از دریچه‌ای عاشقانه، حكیمانه و خردمندانه مورد احترام و تقدیس بوده واجد ارزش ذاتی والایی می‌باشند به‌طوری كه ارزش، درونی و ذاتی آنهاست. آنها هستند پس با ارزشمند. هستی خیر است و شر از اعدام، یعی اصالی نیست، عرضی است.
امروز از آنجایی كه فكر تاریخی و بالاتر فلسفه نداریم، در نتیجه خود آگاهی نداریم، لذا از بیرون ناظر "خود" هستیم، البته اگر بتوان از جاذبه‌ی تنازع نیروها در حوزه‌ی قدرت بیرون بود و تعقل كرد با ابزار تعقل نه چیزی دیگر اما اغلب توصیفگریم نه چیزی بیشتر. اینها را گفتیم به‌عنوان مقدمه تا این نكته را بگوییم كه پیشینه‌ی فكری ما چه بوده است. چرا كه آنها مواد و به‌عبارتی دیگر تبار صورت‌ فکری هستند كه باید ناظر بر امروز ما باشد كه در نزاع ایدئولوژی‌ها و پیش‌تر از آن هنوز موجود نیست! و ما باید با امكاناتی كه تجربه‌ی دانش بشری در اختیار ما قرار می دهد با این مواد به گفت‌وگو بنشینیم. امروز برخی دانشمندان، پژوهش‌های خوبی پیرامون ارتباط میان مؤلفه‌های مختلف یک تمدن به‌عمل آورده‌اند.. دکترشایگان نیز در کتاب آسیا در برابر غرب اشاراتی به این مسأله در حوزه‌های تمدن ایران دارد که قابل توجه است. به‌طور کلی میان عناصر حیاتی یک تمدن با هم و روح آن تمدن پیوستگی برقرار است؛ هگل می‌گوید میان دولت یک ملت و باور آن ملت به خدا ارتباطی هست. تمدن ایرانی با جلوه‌های خود، سقفهای گنبدی تا رنگهای فیروزه‌اش، نگاره‌های فرش تا زوایای درونی شعرش و...، در عین ارتباط داخلی با یک متافیزیک تکیه دارد. حال این تمدن موجود در مسیر تکامل خویش می‌بایست حرکت کند و در عین حفظ پیوستگی به یک حیث گسسته شود؛ از این جهت از پیشینه و آنچه موجود است و موضوع حرکت بایستی قرار گیرد نمی‌توان غافل بود. حال از این منزل كه پر از خطر است تنزل كرده و این پرسش را مطرح می كنیم كه چه نسبتی میان ما و اندیشه‌های نژادپرستانه وجود دارد؟ بر پایه چه منطق و ناظر برچه وضعیتی از متافیزكی که بیان شد می‌توان به باور و تلقی‌ای از هستی عبور كرد كه عنییت آن حكومت‌های فاشیستی با رویکرد نابودی پاره‌ای از انسان‌ها با خصوصیات و خصلت خاصی باشد!؟ با كدام دیالكتیك از اندیشه‌ی حكیم فردوستی به داروینیسم اجتماعی، و به چمبرلین گذر می‌كنیم و نقش محوری حكیم خردمند را به موسولینی و هیتلر مبدل می‌سازیم!؟ چگونه شاهنامه در اندیشه‌ای سخت پریشان به "نبرد من" تكامل(!؟) می‌یابد(!؟) و رسالت تاریخی ملت ایران به كدام سمت و سوی و ناظر به كدام منظر و به چه دلیل، دگرگون می‌شود و گذشته‌ی خود را بدون توجه به آن نفی و خود را در نفی گذشته‌ی خود در خیال اثبات می‌كند(!؟) و در پرسش فرعی‌تر دیگر آیا می‌توان ناسیونالیسم ایران كه مقصود علم شناخت احكام زندگی ملت ایران است را در ذیل تفكرات نژادپرستانه شناخت مقصود از مقدمه این بود كه اندیشه‌ی راسیستی (نژادپرستی= نژادكشی) در ایران، در حوزه‌ی فكر زمینه‌ها و ریشه‌هایش مفقود است؛ اگر این‌گونه نیست، آن زمینه‌ها و ریشه‌ها كجا هستند؟ فكر نیز كه بر خلاء پیش نمی‌رود! از سوی دیگر به‌فرض وجود كه لاوجود است حركت ذهن از آن بنیادها و زمینه‌ها چگونه بوده و به چه‌سان پیش رفته؟ دست‌كم ذهن مواد خود را از كجا یافته و به‌چه‌سان حركت كرده است؟ [در این‌جا به‌گفته‌ی حاجی سبزواری نظر داریم كه فكر را حركت دانسته است] اگر این موارد پاسخ نداشته باشد كه كسی نیز از مدعیان- نژادپرستی در ایران- پاسخی و اساساً تعمقی جدی در آن نداشته موضوع به معنی عام هم‌چنان پا در هوا می‌ماند و به معنی خاص علمی معدوم: چون مسائلش موجود نیست! و نقد فكری و عقلی نیز از وجود آن بعنوان نظم نمی‌توان داشت. پس این موارد از قبیل اشارت مطرح شد كه اذهان روشن شود. این گفتار چیزی نیست جز كوششی برای پاسخ به پرسشی که نسبت میان تفكرات پان‌ایرانیسم با نژادپرستی را سوال كرده است.
برخی می‌پرسند آیا شما نژادپرستی را نفی می‌كنید یا تأیید؟ بله ما رد می‌كنیم
یكی دیگر از از آفاتی كه ذهن و عمل برخی از ایرانیان را تباه كرده است، نه افتخار و نازش به تبار و نژاد و میراث فكری- فرهنگی و تاریخی ملت ایران، بلكه باور به اندیشه‌های نژادپرستانه ایست كه آبشخور آن تفكرات هیتلر و موسیلینی است بطوری كه حتی با اصرار بیش از حدی، افكار نیچه نیز در ذیل آن تفسیر می شود و نوشته‌های او به یك بیانیه‌ی سیاسی و یا متنی برای یك ایدئولوژی نژادپرستانه تنزل می‌یابد و گزاره‌هایی با مضمونی مقلوب جهت خالی نبودن زبان به مثابه لقله‌ای، در اختیار آنها قرار می‌دهد. این تفكر همپای ایدئولوژی ماركسیستی، مائویستی،‌ پان‌اسلامیستی ما را دچار تباهی كرده است و البته می‌توان خطر این‌را بیشتر نیز دانست چرا كه در میان كسانی رسوخ می‌كند كه از دام ایدئولوژی‌های نافی ملیت رهیده و دانسته‌اند كه بایستی ایران را در مركز توجهات خود قرار دهند و می‌خواهند میهن خویش را آباد و باشكوه سازند اما به غلط فرمول آن‌را در تفكرات هیتلر و "نبرد من" می‌جویند! از این‌روی می‌بینیم برخی به‌نام ناسیونالیسم تفكران راسیستی ترویج می‌دهند و گاه به‌نام ما نیز به این كار مبادرت می‌كنند آن‌گاه ذهن بسیاری از جوانان تباه می‌شود.

گر نبودی در جهان نقدی روان

قلب‌ها را خرج كردن كی می‌توان؟
گر نباشد راست كی باشد دروغ

آن دروغ از راست می‌گیرد فروغ
بر امید راسـت كـژ را می‌خرند

زهر در قندی رود آنگه خورند

این‌ها افرادی هستند كه در تعطیلی خرد و تفكر منسجم دچار رویا شده‌اند و به شیوه‌ی قیاس ناقص و از راه تشبیه راه می‌سپرند به‌نظر افلائون رویا جز این نیست كه "انسان چه در خواب و چه در بیداری چیزی را كه شبیه به چیز دیگر است به‌جای اصل بگیرد و متوجه نشود كه فقط شبیه آنست" (ص321 جمهور) آن‌هم شباهتی بغایت دور كه فقط ادبیات از عهده‌ی این ادعای شباهت بنحو بلیغ بر می‌آید؛ صد افسوس كه این تفكرات به‌همراه اندیشه‌های ماركسیستی و اسلام ایدئولوژیك سعی در تأسیس حكومت‌های تمامیت‌خواه كرده و سیر تاریخی مشروطه و تجربیات و دستاوردهای ارزنده‌ی آن‌را گام در بی‌راه دانسته و می‌كوشند حقوق شهروندی و به‌طور كامل جامعه‌ی مدنی را در قلمرو دولت مستحیل كنند! البته در پی تفكر دست به این عمل نمی‌زنند بلكه دل‌خواسته‌ها و عملكردهای آنها كه در فقدان اندیشه‌ی منسجم و معقول رخ می‌دهد منتحج به این كار می‌شود.
آنها صورتکهای شخصیت‌های یك رخداد را كه هیچ اصالتی ندارد و از جایی دیگر در حالی كه فقط صورتك است؛ و جز آن چیز دیگر نیست- نه وجود حقیقی، صورتك است و نه صورتك، صورت وجود حقیقی پس خود- در صحنه‌ای که خیال و رویا با چوب، فهم تاریخی و عقلی را از گوشه‌ای بیرون رانده، به‌صورت خود نهاده و به شیوه‌‌ای مضحك به‌نمایش می‌گذارند در حالی كه حتی از عهده‌ی آرایش صحنه متناسب با داستانی كه رخ داده و تمام شده؛ در عالم انتزاعی و مخیل نیز برنمی‌آیند! تفكرشان از این هم سطحی‌تر است. شادروان منشی‌زاده چیزی جز این نكرده است، تفكرات شادروان شریعتی نیز كه در مسیری دیگر سعی در فراهم آوردن مقدماتی برای تأسیس حكومت‌های تمامیت‌خواه است چیزی جز این نیست، اگر چه دقت و وسعت نظر دومی از اولی بیشتر و به هنر قلم نیز آراسته است!
برای نمونه كه تنها اشاره ایست، می‌گویم و می‌گذرم تا وقت دگر، مرحوم شریعتی نظری به اریك فروم انداخته و نظر خام او را در متنی كه خلاف جهت حكومت‌های تمامیت‌خواه است، یعنی در كتاب گریز از آزادی، برداشته و آن‌را عیناَ در جهتی كه گریز از آزادیست به‌كار می‌گیرد. اریك فروم در كتاب گریز از آزادی داستان هابیل و قابیل را آورده و آن‌را نمادی از تضاد طبقاتی دانسته است؛ شریعتی نیز بشدت به آن نظر علاقمند شده و آن‌را بر گرفته تا بتواند هرچه بیشتر به تفسبر طبقاتی از قران متناسب با اندیشه‌های ماركسیستی دست یابد. او در همان كتاب آیه‌ی "الناس مسلطون علی اموالهم" را نیز در راستای نفی مالكیت شخصی تفسیر كرده بود- منتها خود می داند كه تفسیر داستان هابیل و قابیل معارض زیاد دارد از این‌روی می‌گوید:
این دو- یعنی منشی‌زاده و شریعتی- هر دو در پی تأسیس حكومت‌های تمامیت خواه از دو راه مختلف بودند چرا كه هر كدام در میدان جاذبه‌ی اندیشه‌ای جدا قرار داشتند و دل‌بستگی‌ها و دل‌خواسته‌هایشان متفاوت بود اگر چه هر دو یك چیز را نفی می‌كردند و اگر چه سعی و كوشش شریعتی دقیق‌تر و مهم‌تر بود.
این كوشش‌ها همه ما را از مسیر ملزومات تاریخی‌مان دور و آگاهی تاریخمان را مخدوش كرده‌اند. جوان ایرانی بی‌آن‌كه بداند هم‌گام با آنها، تغییرات مضمونی كه من در بستر تاریخ به‌دست آورده است را جرح و از خود بیگانه می‌شود چرا كه آگاهی در تاریخ به‌دست می‌آید و این‌ها فهم تاریخ را محال می‌كنند! بنابراین علی رغم میل‌شان ما را به "كج‌راهه" رهنمون می‌شوند.